Orzeczenie · 2024-06-13

II OSK 2333/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-06-13

NSAAdministracyjneŚredniansa

odwołaniedyrektor instytucji kulturynaruszenie prawadyscyplina finansów publicznychprawo administracyjnesąd administracyjnyuchwałazarząd województwa

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej W. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który oddalił jego skargę na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego o odwołaniu go ze stanowiska dyrektora Teatru [...]. Głównym zarzutem było naruszenie dyscypliny finansów publicznych, w tym brak podpisu głównego księgowego na umowach i brak zawiadomienia Zarządu Województwa o odmowie kontrasygnaty. Sąd pierwszej instancji uznał, że naruszenie przepisów prawa, nawet o charakterze formalnym, jest wystarczającą podstawą do odwołania dyrektora instytucji kultury, zgodnie z art. 15 ust. 6 pkt 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Sąd pominął jako dowody zeznania świadków i wyjaśnienia powoda z postępowania cywilnego, uznając je za nieistotne dla oceny legalności uchwały. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA. Sąd uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania (pominięcie dowodu z protokołu rozprawy cywilnej) oraz prawa materialnego (niewłaściwa interpretacja art. 15 ust. 6 pkt 3 o.p.d.k.) nie były zasadne. NSA podkreślił, że kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do kwestii formalnych i materialnoprawnych podstaw odwołania, a nie do oceny skutków finansowych naruszeń czy aspektów politycznych. Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił przesłanki odwołania, a skarżący nie wykazał, aby nie doszło do naruszenia prawa lub aby zawiadomił organ o realizacji zakwestionowanych operacji finansowych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przesłanek odwołania dyrektora instytucji kultury z powodu naruszenia dyscypliny finansów publicznych oraz zakres kontroli sądu administracyjnego w takich sprawach.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji odwołania dyrektora instytucji kultury i naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy naruszenie przepisów prawa, w tym dyscypliny finansów publicznych, stanowi wystarczającą podstawę do odwołania dyrektora instytucji kultury powołanego na czas określony, niezależnie od jego istotności lub skutków finansowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, naruszenie przepisów prawa w związku z zajmowanym stanowiskiem, w tym dyscypliny finansów publicznych, stanowi podstawę do odwołania dyrektora instytucji kultury, nawet jeśli nie jest to naruszenie rażące lub istotne, a jego skutki finansowe nie są negatywne.

Uzasadnienie

Przepis art. 15 ust. 6 pkt 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej pozwala na odwołanie dyrektora w przypadku naruszenia przepisów prawa, bez wymogu istotności tego naruszenia. Naruszenie dyscypliny finansowej jest czynem formalnym, którego samo popełnienie jest istotnym naruszeniem prawa.

Czy sąd administracyjny powinien dopuścić jako dowód w sprawie odwołania dyrektora instytucji kultury protokoły z rozprawy sądowej dotyczące zeznań świadków i wyjaśnień powoda, opisujące oceny i opisy powodów odwołania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny nie dopuścił takich dowodów, uznając je za nieistotne dla oceny legalności uchwały o odwołaniu. Kontrola sądu ogranicza się do kwestii formalnych i materialnoprawnych podstaw podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Ocena sądu administracyjnego w sprawie odwołania dyrektora instytucji kultury ogranicza się do kwestii związanych z zachowaniem wymogów podjęcia uchwały określonych w przepisach prawa publicznego oraz przepisach materialnych regulujących przyczyny zwolnienia. Zeznania świadków i wyjaśnienia powoda dotyczące ocen i opisów powodów odwołania nie mają znaczenia dla tej oceny.

Czy organ odwołujący dyrektora instytucji kultury prawidłowo wywiązał się z obowiązku zasięgnięcia opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ prawidłowo wywiązał się z tego obowiązku, wykazując należytą staranność w ustaleniu listy stowarzyszeń i zasięgnięciu ich opinii, biorąc pod uwagę trudności w identyfikacji wszystkich właściwych podmiotów.

Uzasadnienie

Organ wykazał się należytą starannością w ustalaniu listy stowarzyszeń zawodowych i twórczych, zwracając się do wybranych podmiotów i wyjaśniając trudności związane z identyfikacją wszystkich potencjalnie właściwych organizacji. Sąd uznał, że nie można interpretować art. 15 ust. 1 o.p.d.k. w sposób, który czyniłby dokonanie odwołania niemożliwym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (11)

Główne

o.p.d.k. art. 15 § ust. 6 pkt 3

Ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej

Naruszenie przepisów prawa w związku z zajmowanym stanowiskiem, nawet o charakterze formalnym, stanowi podstawę do odwołania dyrektora instytucji kultury.

Pomocnicze

u.s.w. art. 41 § ust. 2 pkt 6

Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

u.f.p. art. 54 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

u.f.p. art. 54 § ust. 6

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

u.f.p. art. 53 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

K.p. art. 70 § § 2

Kodeks pracy

p.p.s.a. art. 106 § § 3