II OSK 2330/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Wojewody Wielkopolskiego od wyroku WSA w Poznaniu, który uchylił decyzję Wojewody odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego budynku gospodarczo-garażowego. Organy administracji pierwszej instancji (Starosta Poznański) i drugiej instancji (Wojewoda Wielkopolski) odmówiły zatwierdzenia projektu, uznając go za niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.), który na terenie oznaczonym symbolem 3MN dopuszczał wyłącznie lokalizację budynków wolnostojących. Projektowany budynek miał być przybudowany do istniejącego budynku mieszkalnego, z zachowaniem 2 cm przerwy dylatacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że budynek z taką przerwą należy traktować jako wolnostojący, powołując się na orzecznictwo i zasadę "złotego środka". Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, podzielając stanowisko organu administracji. Sąd kasacyjny podkreślił, że definicja "wolnostojącego" budynku w praktyce architektonicznej i orzeczniczej oznacza budynek nieprzylegający żadną ścianą do innego obiektu, co jest odmienne od kwestii konstrukcyjnej samodzielności. Stwierdzono, że projektowany budynek, mimo posiadania własnych fundamentów i dachu, poprzez przyleganie do budynku mieszkalnego, nie spełniał wymogu wolnostojącego charakteru zabudowy określonego w m.p.z.p. W związku z tym, NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę inwestorów, zasądzając zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia "budynek wolnostojący" w kontekście miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i prawa budowlanego, zwłaszcza w sytuacjach zbliżonej zabudowy.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej (wymóg zabudowy wolnostojącej) i może być mniej bezpośrednio stosowalne w innych kontekstach planistycznych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy budynek gospodarczo-garażowy, przybudowany do istniejącego budynku mieszkalnego z zachowaniem 2 cm przerwy dylatacyjnej, może być uznany za budynek "wolnostojący" w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza jedynie zabudowę wolnostojącą?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, budynek taki nie może być uznany za wolnostojący, gdyż jego przyleganie do innego obiektu budowlanego wyklucza taką kwalifikację, nawet przy zachowaniu przerwy dylatacyjnej.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pojęcie "wolnostojący" w kontekście planów zagospodarowania przestrzennego i prawa budowlanego oznacza budynek nieprzylegający żadną ścianą do innego obiektu, co jest odrębne od jego konstrukcyjnej samodzielności. Przerwa dylatacyjna nie zmienia faktu przylegania i nie spełnia wymogu wolnostojącego charakteru zabudowy.
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i prawa budowlanego, uchylając decyzję organów administracji odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów m.p.z.p. i prawa budowlanego.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA błędnie zinterpretował przepisy m.p.z.p. dotyczące zabudowy wolnostojącej, uznając projektowany budynek za wolnostojący mimo jego fizycznego przylegania do budynku mieszkalnego. Sąd kasacyjny przyjął, że taka interpretacja była niedopuszczalna i naruszała przepisy prawa.
Przepisy (13)
Główne
p.b. art. 35 § ust. 5 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Podstawa odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego z uwagi na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
k.p.a. art. 104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uchylenia wyroku WSA z powodu naruszenia prawa materialnego lub postępowania.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi jako niezasadnej.
p.p.s.a. art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznanie skargi kasacyjnej i wydanie orzeczenia merytorycznego.
p.p.s.a. art. 203 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
Pomocnicze
p.b. art. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Naruszenie prawa inwestorów do wolności budowlanej poprzez niezatwierdzenie projektu spełniającego wymagania prawne.
p.p.s.a. art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
p.b. art. 3 § pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Definicja budynku.
p.b. art. 3 § pkt 2a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Definicja budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 68 § ust. 1
Rozróżnienie garaży wbudowanych i wolno stojących.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 213 § pkt 2 i 3
Rozróżnienie garaży wbudowanych i wolno stojących.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Projektowany budynek gospodarczo-garażowy, mimo zachowania 2 cm przerwy dylatacyjnej, przylega do budynku mieszkalnego i nie spełnia wymogu "wolnostojącego" budynku określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. • Wykładnia Sądu I instancji, która uznała budynek za wolnostojący na podstawie jego konstrukcyjnej samodzielności, była błędna i stanowiła naruszenie prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Argumentacja WSA, że przerwa dylatacyjna jest wystarczająca do uznania budynku za wolnostojący. • Argumentacja WSA, że definicja "wolnostojącego" budynku powinna być interpretowana w sposób nieograniczający nadmiernie praw właściciela, zgodnie z zasadą "złotego środka".
Godne uwagi sformułowania
"wolno stojący" budynek to budynek samodzielny nie tylko w sensie konstrukcyjno-budowlanym, ale i funkcjonalnym dotyczącym jego niepowiązania w przestrzeni z innymi budynkami albo budowlami • przerwa dylatacyjna w żaden sposób nie realizuje wymagania budowy budynku gospodarczo-garażowego w formie wolno stojącej
Skład orzekający
Grzegorz Antas
sprawozdawca
Robert Sawuła
członek
Tomasz Bąkowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"budynek wolnostojący\" w kontekście miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i prawa budowlanego, zwłaszcza w sytuacjach zbliżonej zabudowy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej (wymóg zabudowy wolnostojącej) i może być mniej bezpośrednio stosowalne w innych kontekstach planistycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu interpretacji przepisów planistycznych dotyczących zabudowy, co jest istotne dla wielu inwestorów i prawników. Pokazuje, jak kluczowe mogą być pozornie drobne detale w przepisach.
“Czy 2 cm przerwy wystarczy, by budynek był "wolnostojący"? NSA rozstrzyga spór o interpretację planu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.