II OSK 2310/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną B. G. i M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę. Sąd pierwszej instancji uznał, że projektowany budynek musi być zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w szczególności z § 12 ust. 2 pkt 8 i 9 planu, które regulują zabudowę szeregową i wymagają harmonizacji z istniejącymi budynkami. WSA uznał, że budynek J. B. stanowi element planowanej zabudowy szeregowej i nowy budynek musi być usytuowany względem niego z uwzględnieniem dopuszczalnego przesunięcia elewacji do 1,5 m. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się z tą interpretacją. Sąd kasacyjny stwierdził, że budynek J. B., z uwagi na niezrealizowanie drugiego etapu inwestycji, ma charakter wolnostojący, a nie szeregowy. W związku z tym, przepisy dotyczące zabudowy szeregowej nie mogą być stosowane w odniesieniu do tego budynku jako punktu odniesienia. NSA uznał, że projektowany budynek może być odnoszony do innego istniejącego budynku na działce sąsiedniej, który faktycznie stanowi element zabudowy szeregowej. Sąd uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA, wskazując na konieczność ponownej oceny zgodności z planem miejscowym, uwzględniając wolnostojący charakter budynku J. B. i traktując jako wzorzec budynek na działce sąsiedniej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów planów miejscowych dotyczących zabudowy szeregowej w kontekście niezrealizowanych etapów inwestycji oraz rozróżnienie między budynkiem wolnostojącym a szeregowym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji konkretnego planu miejscowego. Może być stosowane analogicznie w podobnych przypadkach niezrealizowania pełnej zabudowy szeregowej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy budynek, który został zaprojektowany jako element zabudowy szeregowej, ale z uwagi na niezrealizowanie jednego z etapów inwestycji fizycznie stanowi budynek wolnostojący, może być traktowany jako budynek szeregowy na potrzeby stosowania przepisów planu miejscowego dotyczących zabudowy szeregowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, budynek, który nie został zrealizowany w pełnym zakresie jako element zabudowy szeregowej, nie może być traktowany jako budynek szeregowy w obecnym stanie faktycznym.
Uzasadnienie
NSA uznał, że budynek J. B. ma charakter wolnostojący, ponieważ nie zrealizowano drugiego etapu inwestycji. W związku z tym, przepisy planu miejscowego dotyczące zabudowy szeregowej, w tym wymóg harmonizacji i dopuszczalnego przesunięcia elewacji, nie mogą być stosowane w odniesieniu do tego budynku jako punktu odniesienia.
Jak należy interpretować i stosować przepisy planu miejscowego dotyczące usytuowania budynków w zabudowie szeregowej, gdy jeden z potencjalnych budynków szeregowych ma charakter wolnostojący?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przepisy dotyczące zabudowy szeregowej należy stosować do faktycznie istniejącej zabudowy szeregowej, a nie do budynków, które utraciły ten charakter z powodu niezrealizowania inwestycji.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że projektowany budynek może być odnoszony do innego istniejącego budynku na działce sąsiedniej, który faktycznie stanowi element zabudowy szeregowej, a nie do budynku J. B., który jest wolnostojący.
Czy naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. może być skuteczne, jeśli nie wskazano konkretnego przepisu postępowania, który został naruszony?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. nie jest skuteczny, jeśli nie zostanie wskazany konkretny przepis postępowania, który został naruszony przez organ, i nie zostanie wykazany jego istotny wpływ na wynik sprawy.
Uzasadnienie
NSA uznał, że skarżący kasacyjnie nie wskazali, jaki przepis postępowania został naruszony przez zaskarżoną decyzję, a ich argumentacja sprowadzała się do kwestii położenia budynku w kontekście planu miejscowego.
Przepisy (15)
Główne
P.b. art. 35 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Wymóg zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 1999 r. art. 12 § ust. 1
Wyznaczenie obszarów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej MN, w tym MN 1, MN 2, MN 3, oraz wskazanie lokalizacji budynków szeregowych.
Uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 1999 r. art. 12 § ust. 2 pkt 8
Dopuszczenie przesunięcia elewacji frontowych poszczególnych segmentów budynków bliźniaczych i szeregowych maksymalnie do 1,5 m w stosunku do elewacji segmentów sąsiednich.
Uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 1999 r. art. 12 § ust. 2 pkt 9
Wymóg projektowania segmentu budynku bliźniaczego i szeregowego w sposób harmonizujący z istniejącym budynkiem i na który zostało wydane pozwolenie na budowę.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uwzględnienia skargi w przypadku stwierdzenia innych naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
P.p.s.a. art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej.
P.p.s.a. art. 183 § § 2 pkt 1-6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Okoliczności skutkujące nieważnością postępowania sądowego.
P.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej.
P.p.s.a. art. 203 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego.
P.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zasada obciążenia strony przegrywającej kosztami postępowania.
P.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania o kosztach postępowania.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § § 3 pkt 1
Określenie wysokości wpisu od skargi kasacyjnej.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 lit. c, ust. 2 lit. b
Określenie stawek wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym.
Uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 1999 r. art. 8 § ust. 3
Usytuowanie poszczególnych budynków pokazane na rysunku planu jest przybliżone.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Budynek J. B. ma charakter wolnostojący, a nie szeregowy, z uwagi na niezrealizowanie drugiego etapu inwestycji. • Przepisy planu miejscowego dotyczące zabudowy szeregowej nie mogą być stosowane w odniesieniu do budynku J. B. jako punktu odniesienia. • Projektowany budynek może być odnoszony do innego istniejącego budynku na działce sąsiedniej, który faktycznie stanowi element zabudowy szeregowej.
Odrzucone argumenty
Budynek J. B. stanowi element planistycznej zabudowy szeregowej i inwestorzy są obowiązani dostosować położenie nowego projektowanego budynku do tego budynku. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i pominięcie faktu, że projekt nawiązywał do pierwszego istniejącego budynku mieszkalnego w szeregu.
Godne uwagi sformułowania
w obecnym stanie rzeczy budynku na działkach [...] i [...] nie sposób traktować jako budynku w zabudowie szeregowej. Jest to jednoznacznie budynek wolnostojący. • Stosowanie do takiego budynku normatywu maksymalnego dopuszczalnego "uskoku" elewacji, charakterystycznego przecież dla budynków złączonych ścianami, nie koresponduje z przedstawionym przepisem. • Usytuowanie poszczególnych budynków pokazane na rysunku planu jest przybliżone.
Skład orzekający
Jan Szuma
sprawozdawca
Leszek Kiermaszek
przewodniczący
Małgorzata Miron
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów planów miejscowych dotyczących zabudowy szeregowej w kontekście niezrealizowanych etapów inwestycji oraz rozróżnienie między budynkiem wolnostojącym a szeregowym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji konkretnego planu miejscowego. Może być stosowane analogicznie w podobnych przypadkach niezrealizowania pełnej zabudowy szeregowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niezgodności projektów budowlanych z planami miejscowymi, a interpretacja NSA w kontekście 'wolnostojącego' budynku szeregowego jest ciekawa dla praktyków prawa budowlanego.
“Budynek szeregowy, który nie jest szeregowy? NSA wyjaśnia, jak interpretować plany miejscowe.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.