Orzeczenie · 2024-03-20

II OSK 2295/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-03-20

NSAbudowlaneWysokansa

planowanie przestrzennezagrożenie powodziąochrona przeciwpowodziowauchwała rady gminyskarga kasacyjnaNSAWSAprawo wodneustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Gminy Miasta Żyrardowa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który stwierdził nieważność części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) w zakresie § 9 ust. 2 pkt 18 oraz § 10 ust. 2, a także części graficznej dotyczącej terenu oznaczonego symbolem 3U w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Gmina zarzuciła sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a., twierdząc, że błędnie przyjęto stan faktyczny sprawy, ignorując zgodność MPZP ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, które nie wykazywało obszarów zagrożonych powodzią. Ponadto, gmina kwestionowała brak oceny stanowisk organów uzgodnieniowych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy i nie przekracza granic rozpoznania. Stwierdził, że gmina sama określiła w MPZP istnienie obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, a ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przyjętego przed nowelizacją Prawa wodnego, były wiążące w zakresie obszarów zagrożonych powodzią, zwłaszcza że mapa zagrożenia powodziowego nie została sporządzona. Sąd uznał, że ustalenia planu naruszały przepisy Prawa wodnego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co uzasadniało stwierdzenie nieważności części uchwały.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących planowania przestrzennego w kontekście obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz obowiązków organów planistycznych w zakresie uwzględniania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z Prawem wodnym i ustawą o planowaniu przestrzennym w okresie przejściowym przed sporządzeniem map zagrożenia powodziowego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące terenów szczególnego zagrożenia powodzią, które dopuszczają zabudowę, są zgodne z przepisami Prawa wodnego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ustalenia planu dopuszczające zabudowę na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, bez wyraźnego zakazu lub odpowiednich ograniczeń wynikających z przepisów odrębnych, naruszają przepisy Prawa wodnego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że samo odesłanie do przepisów odrębnych w planie miejscowym jest niewystarczające w kontekście wymogów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które nakazują określenie zakazów i ograniczeń w użytkowaniu terenów szczególnego zagrożenia powodzią. Gmina była związana ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w zakresie obszarów zagrożonych powodzią, zwłaszcza że mapa zagrożenia powodziowego nie została sporządzona.

Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy i zastosował przepisy postępowania, rozpoznając skargę na uchwałę rady gminy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy i zastosował przepisy postępowania, a zarzuty naruszenia art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. przez gminę nie znalazły uzasadnienia.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że sąd pierwszej instancji orzekał na podstawie akt sprawy i nie wyszedł poza materiał dowodowy, ani nie przekroczył granic rozpoznania sprawy. Gmina nie wykazała, aby sąd ocenił zgodność z prawem innej sprawy lub odnosił się do innego stanu faktycznego. NSA podkreślił, że gmina sama określiła w planie istnienie obszaru szczególnego zagrożenia powodzią.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Gminy Miasta Żyrardowa od wyroku WSA w Warszawie.

Przepisy (17)

Główne

Prawo wodne art. 88l § 1

Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne

Nakłada obowiązek uwzględnienia obszarów szczególnego zagrożenia powodzią w planach miejscowych, w tym wprowadzenia zakazu zabudowy.

u.p.z.p. art. 15 § 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Określa zasady sporządzania planów miejscowych, w tym obowiązek uwzględniania przepisów odrębnych.

u.p.z.p. art. 15 § 2

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Wymaga określenia w planie granic i sposobów zagospodarowania terenów podlegających ochronie, w tym obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy.

ustawa z 2011 r. o zmianie Prawa wodnego art. 14

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw

Nakłada obowiązek uwzględnienia ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w planach miejscowych, jeśli mapy zagrożenia powodziowego nie zostały sporządzone.

ustawa z 2011 r. o zmianie Prawa wodnego art. 17 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw

Obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią określone na podstawie przepisów dotychczasowych uwzględnia się przy sporządzaniu planów miejscowych i uznaje za obszary szczególnego zagrożenia powodzią.

ustawa z 2011 r. o zmianie Prawa wodnego art. 17 § 2

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw

Dz.U. 2018 poz 1945 art. 15 § ust. 1

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 133 § 1