II OSK 2149/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odmówił dokonania wykładni własnego wyroku, uznając, że wniosek nie wykazał niejasności sentencji ani potrzeby wyjaśnienia sposobu wykonania orzeczenia.
Miasto Stołeczne Warszawa zwróciło się do NSA o wykładnię wyroku oddalającego skargę kasacyjną, wskazując na niejasność uzasadnienia w kwestii właściwego organu do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd odmówił wykładni, stwierdzając, że nie zachodzi potrzeba wyjaśniania wątpliwości co do treści orzeczenia, a jedynie wyjaśnienie uzasadnienia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek Miasta Stołecznego Warszawy o wykładnię wyroku z dnia 28 maja 2025 r. sygn. II OSK 2149/22, który oddalił skargę kasacyjną A. sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie. Miasto wnioskowało o wykładnię uzasadnienia, twierdząc, że jest ono niejasne co do sposobu wykonania, a konkretnie co do wskazania organu właściwego do wszczęcia postępowania w trybie nieważnościowym. Miasto powołało się na rozbieżną interpretację Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który przekazał wniosek do innego organu. Sąd odmówił dokonania wykładni, powołując się na art. 158 Ppsa. Stwierdził, że konieczność wykładni zachodzi tylko wtedy, gdy treść rozstrzygnięcia jest niejasna i budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania. Wyjaśnienie uzasadnienia jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest niezbędne do prawidłowej interpretacji sentencji. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi taka potrzeba, a wniosek dotyczy wyjaśnienia powodów zajętego stanowiska, które zostały jasno uzasadnione. Sąd podkreślił, że następcza okoliczność, iż pracownik Ministerstwa przekazał wniosek do innego organu, nie czyni usprawiedliwionym wniosku o wykładnię.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni sentencji orzeczenia, a jedynie wyjaśnienia uzasadnienia, które nie prowadzi do nowego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wniosek nie wykazał niejasności sentencji ani potrzeby wyjaśnienia sposobu wykonania orzeczenia. Wyjaśnienie uzasadnienia jest dopuszczalne tylko w celu prawidłowej interpretacji sentencji i nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Następcza interpretacja pracownika ministerstwa nie uzasadnia wniosku o wykładnię.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (2)
Główne
Ppsa art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni zachodzi, gdy treść jest niejasna i budzi wątpliwości co do rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania. Wykładnia uzasadnienia jest dopuszczalna tylko, gdy jest niezbędna do prawidłowej interpretacji sentencji i nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
Ppsa art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wykładnię nie spełnia przesłanek określonych w art. 158 Ppsa, gdyż nie wykazano niejasności sentencji ani potrzeby wyjaśnienia sposobu wykonania orzeczenia. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Następcza interpretacja pracownika ministerstwa nie stanowi podstawy do żądania wykładni prawomocnego wyroku.
Godne uwagi sformułowania
konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska
Skład orzekający
Jerzy Siegień
przewodniczący
Mirosław Gdesz
członek
Robert Sawuła
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wykładni wyroków sądów administracyjnych, ograniczenia stosowania art. 158 Ppsa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wykładnię uzasadnienia, a nie sentencji. Interpretacja art. 158 Ppsa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - wykładni wyroku, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 2149/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-11-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-09-23 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Siegień /przewodniczący/ Mirosław Gdesz Robert Sawuła /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6281 Regulacje spraw majątkowych Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Wa 590/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-04-08 Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 158 w zw. z art. 193 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie: Sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta Stołecznego Warszawy o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2025 r. sygn. II OSK 2149/22 oddalającego skargę kasacyjną A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie: E. sp. z o.o. z siedzibą w W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 590/20 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 stycznia 2020 r. nr DWRMNiE-WRPiFK-0272-15/2019 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku. Uzasadnienie Wyrokiem z 28 maja 2025 r., sygn. II OSK 2149/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 590/20. Pismem z 22 października 2025 r. Miasto Stołeczne Warszawa zwróciło się o wykładnię w/w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 maja 2025 r. II OSK 2149/22. Miasto wskazało, że wnosi o wykładnię uzasadnienia orzeczenia, bowiem jego treść "jest sformułowana w sposób niejasny, który już budzi wątpliwości co do sposobu jego wykonania, a mianowicie wskazania organu właściwego do wszczęcia postępowania w trybie nieważnościowym dotyczącym orzeczenia M. z 7 czerwca 2013 r.". We wniosku przywołano fragment uzasadnienia wyroku II OSK 2149/22 na s. 10. W ocenie strony wnioskującej o wykładnię wyroku, NSA wskazał Ministra Spaw Wewnętrznych i Administracji jako organ właściwy w sprawie, powołano się dodatkowo na wypowiedź sędziego sprawozdawcy w ustnych motywach rozstrzygnięcia. Jednakże Minister ten inaczej ma interpretować omawiane orzeczenie NSA i je wykonuje, bowiem pismem z 26 sierpnia 2025 r. przekazał źródłowy wniosek Miasta do M. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2025 r. II OSK 2149/22 nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 158 Ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, Komentarz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Warszawa 2024, s. 543–546). Wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 Ppsa – jedynie wówczas – gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Natomiast wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (zob. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2008 r., I OZ 1011/07; 30 stycznia 2015 r., I OZ 66/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl; por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, Komentarz, [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Red. R. Hauser i M. Wierzbowski. Warszawa 2021, s. 808–810). W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku II OSK 2149/22, gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2022, s. 640). Dla strony wnioskującej o wykładnię ponadto nie budzi wątpliwości, że oddalając skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 8 kwietnia 2022 r., I SA/Wa 590/20, zaaprobowano pogląd o właściwości Ministra do rozpoznania źródłowego wniosku Miasta Stołecznego Warszawy o stwierdzenie nieważności orzeczenia M. Tym samym strona wnioskująca o wykładnię sama nie dopatruje się, aby uzasadnienie wyroku II OSK 2149/22 miało być niejasne. Powodu do uwzględnienia wniosku Miasta nie stanowi także następcza okoliczność, wedle której Dyrektor Departamentu Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych MSWiA, nie będący wszak organem administracji publicznej, podpisał pismo z 26 sierpnia 2025 r. przekazujące źródłowy wniosek Miasta do M. Pogląd tego pracownika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji odnośnie braku właściwości Ministra w źródłowej sprawie – niewątpliwie abstrahujący od prawomocnego wyroku – w żadnym razie nie czyni usprawiedliwionym wniosku o wykładnię wyroku II OSK 2149/22. Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI