II OSK 2101/25

II OSK 2101/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
IV SA/Po 946/24 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2025-05-22
II OZ 465/25 - Postanowienie NSA z 2025-04-08
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3, art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. sp. z o. o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. sp. z o. o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 946/24 oddalającego skargę T. sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 października 2024 r. nr WOA.7721.249.2024.HG w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 946/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę T. sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 października 2024 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku T. sp. z o. o. z siedzibą w K., na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosło o wstrzymanie wykonania decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 października 2024 roku oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 sierpnia 2024 roku do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że charakter zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej, a przede wszystkim powołanie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, której przepisy nie były dotychczas analizowane, także w ramach swobody orzeczniczej Sądu I instancji i niezwiązania zakresem skargi, w ocenie skarżącej zmierzać powinna do uwzględnienia jego wniosku.
Skarżący zwrócił uwagę że ewentualne wykonanie, przed rozpoznaniem niniejszej skargi kasacyjnej, rozbiórki miejsca gromadzenia odpadów stosownie do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 sierpnia 2024 roku może spowodować znaczne szkody finansowe po stronie skarżącego. Skarżący będzie bowiem z jednej strony zobowiązany do tego, żeby dokonać rozbiórki obiektu budowlanego, a tym samym żeby ponieść koszty przeprowadzenia tejże czynności. Na koszty te składać się będzie sama rozbiórka obiektu budowlanego, jak również wywóz i składowanie odpadów powstałych w wyniku przeprowadzonych prac budowlanych. Z kolei w przypadku ewentualnego uwzględnienia niniejszej skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny może skończyć się to uchyleniem decyzji Organu administracyjnego I i II instancji co prowadzić będzie do konieczności odtworzenia pobudowanego obiektu budowlanego. Tym samym skarżący ponosić będzie musiał kolejne koszty odtworzenia rozebranego miejsca gromadzenia odpadów na nieruchomości, co stanowi o zasadności złożonego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.
Na wstępie należy wskazać, że postanowieniem z 22 stycznia 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 946/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt II OZ 465/25 oddalił zażalenie na to postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Wniosek powinien przy tym zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Dopiero takie informacje umożliwiają Sądowi, ocenę, czy istotnie wykonanie zaskarżonego aktu będzie wiązało się z wyrządzeniem szkody majątkowej, która będzie znaczna w kontekście ogólnej sytuacji finansowej strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Brak zobrazowania tej sytuacji powoduje, że niemożliwe jest dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji w tej konkretnej sytuacji może się wiązać z ryzykiem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia i niepoparte stosownymi dokumentami, nie mogą natomiast stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że: "Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji likwidacja, uznanego za urządzenie budowlane, utwardzonego placu wraz ze ścianką wydzielającą (z bramą) do gromadzenia odpadów polegać ma na usunięciu kontenerów na odpady oraz ogrodzenia (muru z bramą). Skarżąca nie wykazała jednak wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji dotyczącej niebezpieczeństwa wyrządzenia zaskarżoną decyzją znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stwierdzić należy, że skarżąca we wniosku nie opisała ani nie sprecyzowała rozmiaru tej szkody jak i skutków wykonania nakazu. Twierdzenia w tym zakresie nie zostały poparte stosownymi dokumentami, w tym dotyczącymi sytuacji finansowej strony. We wniosku nie wskazano również, że ze względu na sposób wykonania obiektu i jego konstrukcję wykonanie obowiązku rozbiórki, w tym przywrócenie do stanu pierwotnego, będzie się wiązało z poniesieniem znacznych, konkretnych, nakładów finansowych (a tym samym wpłynie na sytuację majątkową strony zagrażając jej kondycji finansowej), dużym nakładem czasu i pracy. Podkreślenia wymaga, że sam fakt konieczności poniesienia skutków finansowych rozbiórki nie świadczy o istnieniu niebezpieczeństwa znacznej szkody dla skarżącej. Takie koszty nie są nadzwyczajnym skutkiem wykonania rozbiórki, wiążą się z jej istotą. Oczywistym jest, że koszty te spowodują uszczuplenie majątku zobowiązanego do jej wykonania, ale nie można uznać tego za coś nadzwyczajnego, a tylko takie okoliczności stanowią podstawę wstrzymania wykonania."
Przytoczona ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego jest o tyle istotna, że skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika składając wraz ze skargą kasacyjną wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji miał świadomość, że sama ogólnikowa argumentacja, bez poparcia jej konkretnymi danymi co do rozmiaru szkody finansowej i odniesienia jej do sytuacji finansowej strony, nie jest wystarczająca do zastosowania wnioskowanej ochrony.
Tymczasem w ponownie złożonym wniosku nadal ograniczono się do niesprecyzowanych twierdzeń o "znacznej szkodzie finansowej" w następstwie wykonania decyzji oraz w przypadku konieczności odtworzenia pobudowanego obiektu.
Podkreślić zatem należy, że warunkiem uwzględnienia wniosku było uprawdopodobnienie, że przedmiotowa rozbiórka wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego skarżący nie uczynił.
W konsekwencji należało przyjąć, że we wniosku nie wykazano przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
-----------------------
4