II OSK 2071/25

II OSK 2071/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Kr 1460/24 - Wyrok WSA w Krakowie z 2025-02-06
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 par. 3, art. 61 par. 6 pkt 1, art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 24 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 1 czerwca 2021 r., nr AB.IV.1.574.2021, znak: AB.IV.6740.1.119.2021.JK w sprawie ze skargi kasacyjnej A. spółka komandytowa w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1460/24 w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 lutego 2025 r., nr WI-I.7840.7.58.2024.EG w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa – po wznowieniu postępowania postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 1 czerwca 2021 r., nr AB.IV.1.574.2021, znak: AB.IV.6740.1.119.2021.JK.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1460/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 września 2024 r., znak: WI-I.7840.7.58.2024.EG, którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Krakowskiego z dnia 18 czerwca 2024 r., nr AB.IV.2.125.2024, stwierdzającą, że decyzja tegoż organu z dnia 1 czerwca 2021 r., nr AB.IV.1.574.2021, znak: AB.IV.6740.1.119.2021.JK (o pozwoleniu na budowę), została wydana z naruszeniem prawa z uwagi na nieuznanie właściciela dz. nr [...] za stronę postępowania i z powodu okoliczności zawartych w art. 146 § 2 K.p.a. nie może być uchylona.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniosła A. spółka komandytowa w K..
W piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2025 r. skarżący – K. D. wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji o pozwoleniu na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywołanym wyżej wyrokiem z dnia 6 lutego 2025 r., uchylił zaskarżoną decyzję. W tej sytuacji, po wydaniu wyroku Sądu I instancji uwzględniającego skargę, kwestia rozpoznania wniosku skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej stała się bezprzedmiotowa, ponieważ z mocy samego prawa, w przypadku uwzględnienia skargi nie zachodzi już konieczność zastosowania tymczasowej ochrony z art. 61 § 3 p.p.s.a. także w odniesieniu do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. nie różnicuje bowiem tych skutków w odniesieniu do innych decyzji niż zaskarżona, ale wydanych w granicach tej samej sprawy. Z tych zasadniczo względów rozpoznawanie merytoryczne przedmiotowego wniosku stało się bezprzedmiotowe. W tym miejscu należy ubocznie wskazać, że będąca przedmiotem wniosku decyzja Starosty o pozwoleniu na budowę nie została jednak podjęta w granicach sprawy wznowieniowej, w której zapadła zaskarżona decyzja Wojewody. Wznowienie postępowania jest trybem szczególnym weryfikacji decyzji ostatecznych i bada się w nim czy podczas wydawania tej decyzji w postępowaniu zwykłym zaistniały podstawy do wznowienia postępowania, a następnie, czy stwierdzone wady stanowiły tego rodzaju naruszenie przepisów, które miało wpływ na wydane rozstrzygnięcie. Dlatego, w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest decyzja wznowieniowa, której rozstrzygnięcie nie ma wpływu dla bytu decyzji o pozwoleniu na budowę, a nadto takich skutków nie może też wywołać wyrok sądu administracyjnego o uchyleniu zaskarżonej decyzji wydanej w postępowaniu wznowieniowym, to między tymi sprawami, w których zapadły ww. decyzje nie zachodzi tożsamość przedmiotowa – nie zachowują one tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania jest odrębną sprawą od postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę i właśnie ze względu na tą odrębność nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Krótko mówiąc, nie można wydać postanowienia o wstrzymaniu wykonania określonego aktu, jeżeli w wyniku rozpoznania i uwzględnienia skargi – zgodnie z art. 135 p.p.s.a. – sąd nie może uchylić tego aktu (por. uchwała NSA z 13 listopada 2023 r., II GPS 2/22).
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.