Orzeczenie · 2025-03-27

II OSK 2004/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-03-27

NSAnieruchomościŚredniansa

planowanie przestrzennezagospodarowanie przestrzenneprawo nieruchomościuchwała rady gminyskarga kasacyjnadroga publicznaprawo własnościstudium uwarunkowań

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Spółka cywilna I. s.c. wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu, który oddalił jej skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Śremie dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP). Skarżący zarzucili, że MPZP, przeznaczając ich działki nr [...] i [...] pod drogę publiczną klasy dojazdowej (KDD), narusza ustalenia Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, które dla tego obszaru przewidywały tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (D3_M1). Podnosili również naruszenie prawa własności, zasady proporcjonalności i równości, a także przekroczenie granic władztwa planistycznego. WSA w Poznaniu oddalił skargę, uznając MPZP za zgodny ze studium i nie naruszający prawa własności, wskazując na świadomość skarżących co do zamiaru planistycznego gminy oraz możliwość dalszego użytkowania gruntu jako parkingu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, oddalił ją. Sąd uznał, że uzasadnienie wyroku WSA było prawidłowe i nie doszło do naruszenia przepisów postępowania. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, NSA stwierdził, że oznaczenie w MPZP terenu pod drogę dojazdową nie stanowiło naruszenia ustaleń Studium, które miało charakter ogólny i mogło być uszczegółowione w planie. Sąd podkreślił, że jednostka planistyczna w Studium obejmowała większy obszar, a MPZP doprecyzował przeznaczenie, uwzględniając również tereny komunikacyjne i parkingowe, co było zgodne z potrzebami osiedla i realizacją umowy sprzedaży działek. NSA uznał, że władztwo planistyczne gminy nie naruszyło istoty prawa własności ani zasady proporcjonalności, a argumentacja skarżących dotycząca faktycznego wykorzystania terenu czy procedowania wniosku o warunki zabudowy nie była wystarczająca do uwzględnienia skargi. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził koszty postępowania od skarżących na rzecz Gminy Miasta Śrem.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja relacji między Studium Uwarunkowań a Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, zasada proporcjonalności w planowaniu przestrzennym, ochrona prawa własności w kontekście planowania przestrzennego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z przeznaczeniem terenu w planie miejscowym oraz ustaleniami studium.

Zagadnienia prawne (3)

Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (MPZP), przeznaczając działki pod drogę publiczną klasy dojazdowej (KDD), narusza ustalenia Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego (Studium), które dla tego obszaru przewidywały tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, MPZP nie narusza ustaleń Studium, ponieważ Studium ma charakter ogólny i może być uszczegółowione w planie, a przeznaczenie terenu pod drogę dojazdową i parking jest zgodne z potrzebami osiedla i nie narusza prawa własności.

Uzasadnienie

NSA uznał, że Studium, jako akt o charakterze ogólnym, dopuszcza uszczegółowienie przeznaczenia terenu w MPZP, w tym pod drogi dojazdowe i parkingi, nawet jeśli pierwotnie wskazywało na zabudowę mieszkaniową. Plan uwzględniał istniejący stan faktyczny (parking) i potrzeby komunikacyjne.

Czy przeznaczenie działek pod drogę publiczną klasy dojazdowej w MPZP stanowi naruszenie prawa własności skarżących i przekroczenie granic władztwa planistycznego gminy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ustalenia MPZP pozwalają na dalsze użytkowanie spornych działek zgodnie z ich dotychczasowym faktycznym przeznaczeniem (parking) i pobieranie z tego tytułu pożytków, a władztwo planistyczne gminy nie wkraczało w istotę prawa własności ani nie naruszało zasady proporcjonalności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że MPZP nie uniemożliwia gospodarczego wykorzystania nieruchomości, a jedynie określa jego przeznaczenie. Władztwo planistyczne gminy zostało wykonane z poszanowaniem interesu publicznego (potrzeby parkingowe) i prywatnego, zachowując odpowiednie proporcje.

Czy uzasadnienie wyroku WSA w Poznaniu naruszyło art. 141 § 4 Ppsa poprzez pominięcie istotnych okoliczności sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku WSA odpowiada wymogom art. 141 § 4 Ppsa, wskazując podstawę prawną i wyjaśniając przyczyny rozstrzygnięcia. Okoliczności podnoszone przez skarżących kasacyjnie albo nie zostały pominięte, albo miały charakter irrelewantny dla oceny legalności uchwały.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że WSA prawidłowo przedstawił stan sprawy i podstawę prawną, a zarzucane pominięcia nie miały miejsca lub dotyczyły kwestii nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu, który oddalił skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Śremie dotyczącą MPZP.

Przepisy (23)

Główne

Upzp art. 15 § 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Upzp art. 20 § 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Upzp art. 9 § 4

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Upzp art. 3 § 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Upzp art. 6 § 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Upzp art. 6 § 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Pomocnicze

k.c. art. 140

Kodeks cywilny

Konstytucja RP art. 21

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 64

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 94

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 31 § 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Usg art. 101 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

Ppsa art. 174 § 1