II OSK 2001/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Wojewody wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę Wojewody na uchwałę Rady Miasta Płocka w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Głównym zarzutem Wojewody było naruszenie ustaleń Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Płocka oraz przepisów dotyczących ochrony przed polami elektromagnetycznymi linii elektroenergetycznych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną. Sąd wskazał, że plan miejscowy musi być zgodny z ustaleniami studium, które są dla organów gminy wiążące. NSA stwierdził, że plan miejscowy naruszył ustalenia studium w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, błędnie interpretując go jako wskaźnik kształtowania zabudowy, podczas gdy jest to wskaźnik zagospodarowania terenu. Ponadto, plan ustalił maksymalną wysokość zabudowy wyższą niż dopuszczalna w studium dla terenów o dominującej funkcji mieszkaniowej. Kluczowym zarzutem było również nieuwzględnienie w planie ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu terenów przebiegających przez linie elektroenergetyczne 110 kV, co stanowi istotne naruszenie przepisów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zgodności planu miejscowego ze studium, zasady ustalania wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz uwzględniania ograniczeń związanych z liniami elektroenergetycznymi.
Dotyczy specyfiki planowania przestrzennego w kontekście zgodności z aktami wyższego rzędu (studium) oraz przepisami szczegółowymi (linie energetyczne).
Zagadnienia prawne (3)
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może ustalać wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej na poziomie niższym niż określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej jest wskaźnikiem zagospodarowania terenu, a nie wskaźnikiem kształtowania zabudowy, i ustalenia studium są w tym zakresie wiążące.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej jest wskaźnikiem zagospodarowania terenu, a nie kształtowania zabudowy, i dlatego plan miejscowy nie może ustalać go na poziomie niższym niż wskazano w studium.
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może ustalać maksymalną wysokość zabudowy wyższą niż dopuszczalna w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dla terenów o dominującej funkcji mieszkaniowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenia studium dotyczące maksymalnej wysokości zabudowy są wiążące i dotyczą wszystkich obiektów budowlanych, a nie tylko budynków.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że plan miejscowy nie może ustalać wyższej maksymalnej wysokości zabudowy niż wskazana w studium, nawet jeśli odwołuje się do zachowania zabudowy istniejącej, gdyż nowe inwestycje muszą być zgodne z planem.
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego musi uwzględniać ograniczenia w zabudowie i zagospodarowaniu terenów przebiegających przez napowietrzne linie elektroenergetyczne 110 kV?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, plan musi określać te ograniczenia, a samo odwołanie do przepisów odrębnych bez uwzględnienia ich w części tekstowej i graficznej planu jest niewystarczające.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że plan miejscowy musi uwzględniać ochronę przed polami elektromagnetycznymi linii elektroenergetycznych poprzez określenie konkretnych ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu terenów, a nie tylko poprzez ogólne odwołanie do przepisów odrębnych.
Przepisy (15)
Główne
u.p.z.p. art. 9 § ust. 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne
Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne
Projekt planu miejscowego musi być zgodny z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi.
u.p.z.p. art. 20 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne
Plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium.
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne
Istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego powoduje nieważność uchwały.
p.p.s.a. art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA uchyla zaskarżony wyrok i orzeka co do istoty sprawy.
Pomocnicze
rozporządzenie art. 4 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozporządzenie art. 4 § pkt 7
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
u.g.n.
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
p.o.ś. art. 72 § ust. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 122a
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
p.o.ś. art. 124
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 87
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 94
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie ustaleń studium w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. • Naruszenie ustaleń studium w zakresie maksymalnej wysokości zabudowy. • Niewyznaczenie w planie miejscowym ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu terenów przebiegających przez linie elektroenergetyczne 110 kV.
Godne uwagi sformułowania
Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. • Udział powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni działki budowlanej jest wskaźnikiem dotyczącym zagospodarowania terenu, a nie zabudowy. • Plan miejscowy musi uwzględniać ochronę przed polami elektromagnetycznymi linii elektroenergetycznych.
Skład orzekający
Andrzej Wawrzyniak
przewodniczący
Jerzy Stankowski
sprawozdawca
Marzenna Linska - Wawrzon
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zgodności planu miejscowego ze studium, zasady ustalania wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz uwzględniania ograniczeń związanych z liniami elektroenergetycznymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki planowania przestrzennego w kontekście zgodności z aktami wyższego rzędu (studium) oraz przepisami szczegółowymi (linie energetyczne).
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych aspektów planowania przestrzennego, które mają bezpośredni wpływ na rozwój miast i ochronę środowiska, a także na bezpieczeństwo mieszkańców.
“Plan miejscowy niezgodny ze studium i przepisami o ochronie energetycznej – NSA uchyla uchwałę Rady Miasta.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.