I FZ 24/23

I FZ 24/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zubrzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1573/22 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2022-10-13
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1573/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 października 2022 r. (sygn. akt III SA/Wa 1573/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka, Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z dnia 30 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd podał, że pełnomocnik Skarżącej została wezwana zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w imieniu Skarżącej, udzielonego przez organ uprawniony do reprezentacji ww. podmiotu, stosownie do zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, ww. przesyłka sądowa została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 5 września 2022 r., a siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braku formalnego skargi upłynął zatem dnia 12 września 2022 r. (poniedziałek). Zgodnie zatem z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm, dalej: P.p.s.a.) Skarżąca do tego dnia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie braków formalnych skargi, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 2 P.p.s.a. przez jego nieprawidłowe i przedwczesne zastosowanie skutkujące odrzuceniem skargi w stanie faktycznym, w którym Sąd pomimo obowiązku wynikającego z treści art. 49 § 1 P.p.s.a. nie wezwał Strony do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa,
- art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez niezastosowanie pomimo ciążącego na WSA w Warszawie obowiązku wezwania Strony o uzupełnienie braków formalnych skargi, w tym niedoręczenie wezwania pełnomocnikowi Skarżącej co skutkowało nieprzedłożeniem przez pełnomocnika dokumentu pełnomocnictwa i następnie odrzuceniem skargi,
- art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 45 w zw. z art. 77 Konstytucji RP poprzez niesłuszne odrzucenie skargi co w konsekwencji naruszyło zapewnione konstytucyjne prawo do sądu tj. do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Dodatkowo, w przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1, ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 października 2021 r. I FZ 86/21 dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).
W niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w imieniu Skarżącej spółki wniósł profesjonalny pełnomocnik – radca prawny. Z załączników dołączonych do skargi wynika, że pełnomocnik dołączył m.in. odpis pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz potwierdzeniem uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z 28 lipca 2022 r. Sąd pierwszej instancji zwrócił się do Dyrektora KIS o udzielenie informacji o przesłaniu przez Skarżącego wraz ze skargą z 13 czerwca 2022 r. ww. załączników wskazując, że wymieniono je na ostatniej stronie skargi jako załączniki, a z akt sprawy wynika, że wraz ze skargą został przesłany wyłącznie odpis KRS Spółki, zaś pozostałych załączników wymienionych w skardze brak. W przypadku wniesienia pozostałych (brakujących) załączników, Sąd wezwał organ do ich nadesłania. W odpowiedzi na wezwanie, organ w piśmie z 2 sierpnia 2022 r. odpowiedział, że w przesłanej do organu skardze, pomimo zawartej adnotacji o załączeniu ww. dokumentów do skargi załączony był jedynie KRS spółki, który został przesłany do Sądu wraz ze skargą i odpowiedzią na nią.
W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r. wystosował wezwanie do pełnomocnika Spółki w celu uzupełniania braków formalnych skargi poprzez złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w imieniu Skarżącej, udzielonej przez organ uprawniony do reprezentacji ww. podmiotów stosowanie do zapisów w KRS. Sąd poinformował również, że w skardze z 13 czerwca 2022 r. wniesionej za pośrednictwem Dyrektora KIS brak było załączonego dokumentu pełnomocnictwa. Przedmiotowe wezwanie skierowano 22 sierpnia 2022 r. za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wykorzystywanego do doręczeń elektronicznych, tj. platformy ePUAP, na wskazany przez pełnomocnika adres elektroniczny, tj. [...].
Analizując niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, przedmiotowe wezwanie nie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej. Tym samym racje należało przyznać Skarżącej, że Sąd pierwszej instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. poprzez przedwczesne odrzucenie skargi, w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że nie wezwał Strony do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa.
Przede wszystkim wezwanie skierowane do pełnomocnika Skarżącej dotyczyło innej sprawy (III SA/Wa 1723/22), niż tej będącej przedmiotem niniejszego postępowania tj. III SA/Wa 1573/22. O powyższym świadczy znajdujące się w aktach sprawy pismo przewodnie (k.68 akt sądowych), z którego wynika, iż co prawda dotyczy sprawy o sygn. III SA/Wa 1573/22, lecz w istocie zostało zaadresowane do "Krajowej Informacji Skarbowej", zatytułowane "informacja III.SA.Wa.1723/22.wezwanie" wraz z załącznikiem "III.SA.Wa.1723.22.wezwanie.pdf". Ponadto z informacji stanowiącej "podsumowanie wysyłki korespondencji elektronicznej" (k.69 akt sądowych), w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dokument "III.SA.Wa.1723.22 wezwanie – Krajowa Informacja Skarbowa.xml", został błędnie załączony do sprawy III SA/Wa 1573/22 i wysłany na adres ePUAP pełnomocnika Skarżącej. W aktach sprawy zatem brak informacji o doręczeniu zarządzenia z 3 sierpnia 2022 r. Na marginesie należy wskazać, że powyższa korespondencja została doręczona 25 sierpnia 2022 r., a nie jak błędnie wskazuje Sąd pierwszej instancji 5 września 2022 r., niemniej w świetle wyżej opisanych okoliczności ta kwestia pozostaje bez znaczenia. W związku z powyższym, w sytuacji gdy skierowano do pełnomocnika Skarżącej inne wezwanie, niż to będące przedmiotem niniejszego postępowania, tj. wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w imieniu Skarżącej to trudno przerzucić na Stronę negatywne konsekwencje nieuzupełnienia braków formalnych skargi w postaci jej odrzucenia. Sąd pierwszej instancji powinien był zwrócić uwagę na powyższe nieprawidłowości, tym samym ponowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie jest koniecznie i w pełni uzasadnione.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny z przedstawionych wyżej przyczyn, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.