II OSK 195/18

II SA/Łd 270/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-11-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska
Magdalena Sieniuć /przewodniczący/
Piotr Mikołajczyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1688
art. 61 ust. 1 pkt 3, art. 61 ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 27 listopada 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), , Protokolant Specjalista Anna Łyżwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2024 roku sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 6 lutego 2024 r. nr KO.420.295.2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Opoczna z dnia 6 listopada 2023 roku, nr 155/2023, znak: RM.6730.116.2022; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz skarżącej M. L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. ał
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z dnia 6 lutego 2024 r. znak: KO.420.295.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Opoczna z dnia 6 listopada 2023 r. nr 155/2023 o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji.
1. Jak wynika z akt sprawy po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. zs. w O., Burmistrz Opoczna, na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 poz. 977 r., ze zm., dalej u.p.z.p.) oraz art. 104 i 107 K.p.a., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na części działki nr ewid. [...], obręb [...] O., gm. O..
2. W treści decyzji organ ustalił:
a) rodzaj inwestycji - budowa elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, - ilość paneli fotowoltaicznych - od 1400 do 2500 szt., - pow. jednostkowa modułu fotowoltaicznego - do 2,5 m2 w rzucie prostopadłym do pow. modułu, - moc pojedynczego modułu - do 700 W, - ilość rzędów od 15 do 30, stoły od 60 do 417 szt., - pow. zajmowana przez stoły wraz z panelami - do 5000 m2 , - wys. konstrukcji wsporczych wraz z panelami - do 5 m, - kąt nachylenia stołów - do 25 stopni, - ilość inwerterów - 10 szt. w przypadku inwerterów szeregowych lub 1 inwerter w przypadku inwertera centralnego, - moc inwerterów - 185 kW, - pow. zajmowana przez inwertery - 8 m2 (rzut z góry), - system umiejscowienia inwerterów - na konstrukcjach wsporczych pod modułami dla inwerterów szeregowych lub w stacji transformatorowej dla inwertera centralnego, - ilość stacji trafo 1 szt., ilość magazynów energii do 4 szt., - stacja transformatorowa do 1 MW, magazyn energii do 7 MWh, - pow. zajmowana przez infrastrukturę drogową i miejsca postojowe do 100 m2 , - całkowita pow. podlegająca przekształceniu od 0,4 ha do 0,99 ha, - linie kablowe niskiego napięcia 0,8 kV i średniego napięcia 15 kV z kablami aluminiowymi, - ogrodzenie o wys. 1,8 m i dł. do 530 mb;
b) rodzaj zabudowy - obiekty infrastruktury technicznej, - warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych w zakresie: 1) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: a) linia zabudowy - nie wyznacza się, b) wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu - od 40% do 61%, c) udział powierzchni biologicznie czynnej - od 25% do 49% powierzchni terenu, d) szerokość elewacji frontowej - dla stacji trafo do 7 m, dla magazynów energii do 6,5 m, e) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki - dla stacji trafo do 5 m, dla magazynów energii do 3,5 m, f) geometria dachu - dla stacji trafo dach płaski lub jednospadowy, ze spadkiem połaci do 15 st., wysokość kalenicy głównej do 5 m; dla magazynów energii dach płaski lub jednospadowy, ze spadkiem połaci do 15 st., wysokość kalenicy głównej do 3,5 m; 2) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej: - zamierzenie inwestycyjne należy zaprojektować i zrealizować stosownie do potrzeb ochrony środowiska zgodnie z przepisami szczególnymi; - wnioskowane przedsięwzięcie według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U . z 2019 r. poz. 1839 ze zm., dalej w skrócie rozporządzenie), nie jest zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - powierzchnia zabudowy, rozumiana jako powierzchnia terenu zajęta przez obiekty budowlane oraz pozostała powierzchnia przeznaczona do przekształcenia, w tym tymczasowego, w celu realizacji przedsięwzięcia, będzie mniejsza niż 1 ha (por. § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b w zw. z § 1 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia) - zgodnie z opinią organu z dnia 20 czerwca 2023 r. znak: OŚ.6220.9.2023, - na podstawie mapy zagrożenia powodziowego, sporządzonej przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej ustalono, że wnioskowany teren znajduje się: - częściowo w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, tj. obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat (p = 10%), - niemal w całości w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. a ustawy, tj. obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (p = 1 %), - w całości w obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi raz na 500 lat (p = 0,2%), - poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. c ustawy, tj. obszarem między linią brzegu, a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska, o których mowa w art. 224, stanowiące działki ewidencyjne, - poza obszarem narażonym na zalanie w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego; - inwestor jest zobowiązany w sytuacji zagrożenia powodziowego do zabezpieczenia wykonywanych prac oraz do usunięcia ludzi i sprzętu z obszaru zagrożonego powodzią, celem uniknięcia strat powodziowych; - na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a oraz art. 77 ust. 3 ustawy zakazuje się gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania. Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi, właściwy organ Wód Polskich może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód. Na podstawie art. 390 ust. 1 pkt 2 ustawy, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na gromadzenie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią ścieków, środków chemicznych, a także innych materiałów, które mogą zanieczyścić wody oraz prowadzenie na tych obszarach przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania, jeżeli wydano decyzję, o której mowa w art. 77 ust. 3. Na podstawie art. 390 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy pozwolenie wodnoprawne jest wymagane również na lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią nowych obiektów budowlanych; - zgodnie z decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia 26 stycznia 2023 r. ustalono: - obowiązek lokalizacji inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej poza obszarem oddziaływania wody o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi 10%, - obowiązek lokalizacji elektrowni fotowoltaicznej na obszarze, gdzie minimalna rzędna ukształtowania terenu wynosi 176,13 m n.p.m. PL-KRON86-NH z wyniesieniem poziomu konstrukcji wsporczej elementów elektrowni fotowoltaicznej do rzędnej nie niższej niż 176,78 m n.p.m. PL-KRON86-NH, - obowiązek zabezpieczenia wszystkich elementów inwestycji wrażliwych na wodę, na wypadek wystąpienia powodzi, - zakaz zmiany ukształtowania terenu, z wyłączeniem prac związanych z ochroną przed powodzią, - obowiązek prowadzenia prac budowlanych w okresie korzystnych warunków hydrologicznych, - obowiązek uprzątnięcia terenu nieruchomości i przywrócenia do stanu nieutrudniającego zarządzania ryzykiem powodziowym po zakończeniu przedmiotowych robót. W punkcie 2.3) decyzji organ ustalił warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, zaś w punkcie 2.4) w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Na załączniku graficznym nr 1 do decyzji określono linie rozgraniczające teren inwestycji. Załącznikami nr 2 do decyzji uczyniono wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu - część opisowa i graficzna.
3. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M.L., reprezentowana przez pełnomocnika.
1. Odwołująca zwróciła uwagę na nieścisłości w zaskarżonej decyzji, bowiem z decyzji nie wynika, które obszary inwestycji (działki nr [...]) i w jakim stopniu są zagrożone powodzią. Ponadto, w decyzji zawarto zakaz zmiany ukształtowania terenu z wyłączeniem prac związanych z ochroną przed powodzią, jednak brak informacji o jakie prace chodzi, kto ma je wykonywać. Decyzja nie zawiera ponadto informacji o maksymalnej rzędnej wyniesienia poziomu konstrukcji wsporczej, a wskazuje jedynie minimalną rzędną nie niższą niż 176,78 m n.p.m.
2. Nieścisłości, które znajdują się w tej decyzji jak i powierzchowna analiza, sprawiają zdaniem strony, że inwestor może dokonać wielu zmian na terenie inwestycji pomijając drogę prawną. Tymczasem ochrona osób trzecich na etapie postępowania w przedmiocie warunków zabudowy nie może być ograniczona i musi być zgodna z obowiązującym prawem.
4. W odpowiedzi na odwołanie inwestor wniósł o wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 K.p.a., albowiem odwołanie nie pochodzi od strony postępowania ani też od podmiotu działającego na prawach strony w postępowaniu. W odwołaniu wskazano, że wnosi je J.C. Tymczasem J.C. na żadnym etapie postępowania nie był jego stroną, nie posiada takiego przymiotu w oparciu o przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Ponadto, odwołanie nie zawiera żadnych merytorycznych zarzutów związanych z istotą rozstrzygnięcia, a stanowi jedynie wyraz niezadowolenia J.C. z wydanej decyzji. Inwestor podkreślił, że trudno prowadzić polemikę co do negatywnego oddziaływania inwestycji na nieruchomość stanowiącą własność J.C., bowiem nie jest on właścicielem żadnej nieruchomości, na którą ewentualnie mogłaby oddziaływać inwestycja, nie jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji. Zarzuty stawiane przez skarżącego z przyczyn podanych poniżej winny zatem zostać pominięte przez organ odwoławczy. Inwestor podkreślił, że techniczne i technologiczne aspekty projektowanej inwestycji zostały wskazane we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, jak i sprecyzowane w dalszych złożonych załącznikach do wniosku. Dane te zostały opracowane przez uprawniony podmiot i w tym zakresie wnioskodawca podtrzymuje zastosowanie parametry techniczne. Organ I instancji w sposób jasny i klarowny odniósł się do obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, obszarów prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi czy obszarów zalania powodzią, z powołaniem na mapy zagrożenia powodziowego sporządzonej przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. Jednocześnie podkreślono, iż organ I instancji uzyskał stosowne uzgodnienie z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt: WA.rpp.611.2022.JS, z którego to wynikają wprost obowiązki, jakie wnioskodawca musi spełnić przy realizacji inwestycji już na etapie zamysłu czy sporządzania dokumentacji projektowej niezbędnej do uzyskania pozwolenia na budowę projektowanej inwestycji. Inwestor podkreślił, że wnioskodawca na etapie składania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie jest związany lokalizacją projektowanej inwestycji, która to na etapie sporządzania dokumentacji budowlanej może ulec zmianie. Aspekt ten nie jest wiążący, a zatem w sposób prawidłowy organ I instancji nałożył na wnioskodawcę obowiązki lokalizacji inwestycji w sposób zgodny z uzgodnieniem, tj. poza obszarem oddziaływania wody o prawdopodobieństwie powodzi 10%, na obszarze, gdzie minimalna rzędna ukształtowania terenu wynosi 176,13 m n.p.m. z wyniesieniem poziomu konstrukcji wsporczej elementów elektrowni do rzędnej nie niższej niż 176,78 m n.p.m., zabezpieczenia wszystkich elementów inwestycji wrażliwych na wodę na wypadek wystąpienia powodzi, zakaz zmiany ukształtowania terenu, z wyłączeniem prac związanych z ochroną przed powodzią, obowiązek prowadzenia prac budowlanych w okresie korzystnych warunków hydrologicznych, obowiązek uprzątnięcia terenu nieruchomości i przywrócenia stanu nieutrudniającego zarządzanie ryzykiem powodziowym po zakończeniu przedmiotowych robót. Warunki te nałożone przez Dyrektora RZGW w W. zostaną spełnione na etapie projektowania planowanej inwestycji i wymagają sprawdzenia dopiero na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Istotą decyzji o warunkach zabudowy jest określenie możliwości realizacji konkretnej, ściśle określonej inwestycji na danym terenie. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi zatem quasi informację czy na danym terenie można zrealizować inwestycję ściśle określoną przez inwestora. Organ administracji nie może w sposób samodzielny i niekontrolowany swobodnie określić parametrów planowanej inwestycji, bowiem parametry te winny zostać określone przez inwestora już na pierwszym etapie postępowania, tj. w chwili złożenia wniosku o wydanie skonkretyzowanej decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji posiadał wszelkie dane i parametry charakterystyczne niezbędne do wydania decyzji i na podstawie tak zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego był władny do wydania orzeczenia rozstrzygającego sprawę co do istoty.
5. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia 6 lutego 2024 r. znak: KO.420.295.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
1. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w toku postępowania uległy zmianie przepisy u.p.z.p., stanowiące podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji. Jednakże zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 1688), dokonującej tych zmian od dnia 24 września 2023 r., do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy u.p.z.p. w brzmieniu dotychczasowym.
2. Ponadto, zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1724), do przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 54 i 58 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w przypadku których przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego z postępowań w sprawie decyzji, zgłoszeń lub uchwał, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1-1b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe.
3. Powołane zmiany nie miały zatem zastosowania w rozpoznawanej sprawie.
4. Organ ponadto wyjaśnił, że M.L. od samego początku jest uznana przez organ I instancji za stronę postępowania, jako spadkobierczyni J. D. - właścicielki działki nr ewid. [...], bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji. W dniu 25 września 2023 r. do organu złożono pełnomocnictwo, z którego wynika, iż M.L. upoważnia J.C. do reprezentowania jej przed organami samorządowymi w sprawie RM.6730.116.2022. Pełnomocnik był adresatem przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, która została mu skutecznie doręczona. Zdaniem organu w tej sytuacji trudno uznać, iż J.C. jako pełnomocnik M.L., nie ma legitymacji do złożenia odwołania od decyzji. W sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że M.L. jest stroną postępowania oraz że J.C. działa w sprawie jako jej pełnomocnik, nadmiernym formalizmem byłoby stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, tylko z tego względu, iż na odwołaniu jednoznacznie nie wskazał, iż występuje w imieniu M.L.
5. W dalszej kolejności organ wskazał, że na rozpatrywanym terenie gminy O. brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla projektowanej inwestycji jest możliwe, o ile projektowane zadanie spełniać będzie przesłanki wskazane w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Jedną z podstawowych regulacji związanych z gospodarowaniem przestrzenią bezplanową jest zasada wyrażona w pkt 1 ust. 1 art. 61 u.p.z.p. Uzależnia ona zmianę zagospodarowania terenu w szczególności przez jego zabudowę, od dostosowania tej zabudowy do cech zabudowy i zagospodarowania terenu sąsiedniego na zasadzie tzw. dobrego sąsiedztwa. Wymieniona wyżej zasada dobrego sąsiedztwa jest jednak wyłączona m.in. na podstawie przepisu art. 61 ust. 3 u.p.z.p., zgodnie z którym przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej, a także instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Kolegium zgodziło się z organem I instancji, że projektowane przedsięwzięcie stanowi instalację odnawialnego źródła energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, tj. instalację, w której energia elektryczna produkowana będzie z promieniowania słonecznego. Lokalizacja takiej inwestycji nie wymagała zatem w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy oceny przesłanki dobrego sąsiedztwa i dostępu do drogi publicznej.
6. Organ stwierdził, że w sprawie zostały spełnione pozostałe warunki wynikające z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. We wniosku inwestor wskazał następujące informacje dotyczące infrastruktury technicznej: - odprowadzanie wód opadowych i roztopowych - na własny nieutwardzony teren inwestycji, - dostęp do energii elektrycznej - projektowane przyłącze do sieci, - gospodarowanie odpadami - zgodnie z regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, - zaopatrzenie w środki łączności - projektowane przyłącze do sieci, bezprzewodowo wifi. W wynikach analizy wskazano ponadto, iż istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Projektowane uzbrojenie terenu (zaopatrzenie w energię elektryczną - poprzez projektowane przyłącze do sieci elektroenergetycznej, na warunkach określonych przez dysponenta sieci) jest wystarczające dla wnioskowanego zamierzenia budowlanego. Przedłożona promesa gestora sieci elektroenergetycznej – P. S.A. Oddział Ł. z dnia 4 listopada 2022 r., chociaż wydana dla innego podmiotu, zachowuje adekwatność w sprawie, ponieważ dotyczy odpowiedniego rodzaju inwestycji (budowa farmy fotowoltaicznej) i odpowiedniej lokalizacji (działka nr ewid. [...] obr. [...] O., gm. O.). Według danych z ewidencji gruntów i budynków, na działce objętej wnioskiem występują użytki oznaczone ŁIV i ŁV. W konsekwencji teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Decyzja spełnia również wymagania z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., tj. jest zgodna z przepisami odrębnymi szczegółowo wskazanymi w wynikach analizy. Planowana inwestycja nie jest ponadto przedsięwzięciem mogącym znacząco potencjalnie oddziaływać na środowisko. Z przepisu § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w brzmieniu obowiązującym dla potrzeb niniejszej sprawy, wynika, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi, lub magazynową, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 -3 tej ustawy, b) 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a. Powierzchnia zabudowy oznacza powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia, w tym tymczasowego, w celu realizacji przedsięwzięcia (§ 1 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia). W rozpatrywanej sprawie powierzchnia zabudowy, rozumiana jako powierzchnia terenu zajęta przez obiekty budowlane oraz pozostała powierzchnia przeznaczona do przekształcenia, w tym tymczasowego, w celu realizacji przedsięwzięcia, będzie mniejsza niż 1 ha. Teren inwestycji nie jest także objęty żadną z form ochrony przyrody wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336 ze zm.), jak również nie znajduje się w otulinach form ochrony przyrody. Teren objęty wnioskiem nie znajduje się w żadnym obszarze wymienionym w art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p.
7. Projekt decyzji uzgodniono ze Starostą Opoczyńskim w zakresie ochrony gruntów rolnych - postanowienie znak: OŚZ.6123.3[...].2023 z dnia 19 września 2023 r., Dyrektorem Zarządu Zlewni Wód Polskich w Piotrkowie Trybunalskim w zakresie ochrony melioracji wodnych ("uzgodnienie milczące"), Dyrektorem Regionalnego Zarząd Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, decyzją znak: WA.RPP.611.449.2023.SZ z dnia 9 października 2023 r. - z uwagi na położenie terenu inwestycji na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. W zaskarżonej decyzji w punkcie 2.2) organ zawarł warunki określone przez Dyrektora RZGW, tj.: - obowiązek lokalizacji inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej poza obszarem oddziaływania wody o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi 10%, - obowiązek lokalizacji elektrowni fotowoltaicznej na obszarze, gdzie minimalna rzędna ukształtowania terenu wynosi 176,13 m n.p.m. PL-KRON86-NH z wyniesieniem poziomu konstrukcji wsporczej elementów elektrowni fotowoltaicznej do rzędnej nie niższej niż 176,78 m n.p.m. PL-KRON86-NH, - obowiązek zabezpieczenia wszystkich elementów inwestycji wrażliwych na wodę, na wypadek wystąpienia powodzi, - zakaz zmiany ukształtowania terenu, z wyłączeniem prac związanych z ochroną przed powodzią, - obowiązek prowadzenia prac budowlanych w okresie korzystnych warunków hydrologicznych, - obowiązek uprzątnięcia terenu nieruchomości i przywrócenia do stanu nieutrudniającego zarządzania ryzykiem powodziowym po zakończeniu przedmiotowych robót. Kolegium podkreśliło, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy organ jest związany decyzją podjętą w postępowaniu uzgodnieniowym oraz warunkami i wymaganiami w niej wskazanymi. Wobec tego zarzuty odwołania dotyczące nieścisłości w zaskarżonej decyzji w zakresie nałożonych wymagań i warunków przez Dyrektora Regionalnego Zarząd Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nie mogą być w tym postępowaniu być rozpatrywane.
8. Kolegium dodało, że zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy, wedle których decyzja o warunkach zabudowy określa: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. Zdaniem Kolegium zaskarżona decyzja spełnia powyższe wymogi.
9. W ocenie Kolegium nie można zgodzić się ze stroną skarżąca, iż w decyzji organu I instancji są nieścisłości, bowiem "w punkcie I rodzaj inwestycji i rodzaj zabudowy - moc inwerterów - 185 kW (moc elektrowni 1 MW)". Te dwie moce nie są ze sobą tożsame. Moc inwertera określa jego faktyczną maksymalną moc czynną z jaką inwerter przetwarza energię z paneli fotowoltaicznych. Natomiast moc elektrowni fotowoltaicznej oznacza moc jaką jest w stanie wyprodukować cała instalacja fotowoltaiczna.
10. Również wbrew temu co podaje strona skarżąca, zdaniem Kolegium z załącznika graficznego nr 1 do decyzji jednoznacznie wynika, które obszary i w jakim stopniu są zagrożone powodzią. Organ I instancji ustalił także warunki ochrony interesów osób trzecich w punkcie 4 decyzji. Określone w decyzji wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich odpowiadają wymogom, o których mowa w § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1589).
11. Kolegium nie zgodziło się też ze stroną skarżącą, iż inwestor może dokonać wielu zmian na terenie inwestycji pomijając drogę prawną. Zgodnie z art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. decyzja o ustaleniu warunków zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Wskazało, że związanie decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, wynikające z art. 55 u.p.z.p., polega na tym, iż organ administracji architektonicznobudowlanej nie może wydać pozwolenia na budowę dla inwestycji, której warunki nie odpowiadałyby warunkom ustalonym w tej decyzji.
12. Co prawda organ I instancji nie ustrzegł się uchybienia przepisom postępowania wobec ponownego zawiadomienia stron postępowania, na podstawie art. 61 § 4 K.p.a., o wszczęciu postępowania na wniosek inwestora, jednak okoliczność ta nie ma wpływu na wynik sprawy. Ponowne zawiadomienie o wszczęciu postępowania przez organ I instancji było w tym przypadku zbędne, aczkolwiek zdaniem Kolegium, błąd ten nie miał żadnego wpływu na wynik sprawy. Po uchyleniu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia brak jest podstawy do ponownego wszczynania postępowania, jednakże w przedmiotowej sprawie nie zostało wszczęte nowe postępowanie, lecz kontynuowano to samo, pierwotne postępowanie. Wobec powyższego, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., organ pierwszej instancji nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. W opinii Kolegium okoliczności faktyczne w sprawie zostały ustalone prawidłowo, co też znalazło swój wyraz w ustaleniach decyzji.
1. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła M.L. Skarżąca wskazała, że jej zastrzeżenia sformułowane w odwołaniu nie doczekały się wnikliwej analizy. Budowa farmy fotowoltaicznej wymaga nie tylko wiedzy z zakresu prawa budowlanego, ale również wiedzy technicznej. Osoby rozpatrujące wniosek PGK Sp. z o.o. w O. nie posiadają jednak wystarczającej wiedzy technicznej, aby w pełni ocenić warunki budowy elektrowni. Organ I instancji nie zadbał również o opinię "osoby biegłej w sprawie fotowoltaiki", nie poprosił inwestora o skonkretyzowanie parametrów technicznych elektrowni, o co wielokrotnie zabiegała. Wszystko to sprawiło, że nie można określić nawet w przybliżeniu parametrów elektrowni. Nadmieniła, że nie można budować elektrowni fotowoltaicznej na terenach zalewowych lub narażonych na powodzie i podtopienia. Zastrzeżenia skarżącej wzbudziła również droga dojazdowa do jej działki. Inwestor wcześniejszą inwestycją zablokował dojazd do jej działki i nie wyraził zgody na ustanowienie służebności. W tym momencie wartość jej działki jest znikoma. Stwierdziła, że jedynym wyjściem jest wykup działki przez inwestora.
2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
3. Skarga zasługiwała na uwzględnienie ze wskazanych niżej przyczyn.
1. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), [dalej: "P.p.s.a."], sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
2. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. [...]5 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).
3. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja SKO w Piotrkowie
Trybunalskim utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Opoczna z dnia 6 listopada 2023 r. nr 155/2023 o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na części działki nr ewid. [...], obręb [...] O., gm. O.
4. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [dalej: "u.p.z.p."] sprzed zmiany dokonanej ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 1688), dokonującej tych zmian od dnia 24 września 2023 r. Uznać należy, że organy zastosowały więc w sprawie właściwy stan prawny.
1. Wskazać należy, że art. zgodnie z 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji (innych aniżeli inwestycja celu publicznego) ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
W tym miejscu należy wskazać, iż nie budzi w sprawie wątpliwości, że dla terenu objętego inwestycją nie było uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z tej też przyczyny wydanie decyzji o warunkach zabudowy było w przedmiotowej sprawie pełni zasadne.
2. Stosownie do art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
2) teren ma dostęp do drogi publicznej;
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;
6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:
a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,
b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,
c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.
3. Co istotne w kontekście planowanej inwestycji - z art. 61 ust. 3 u.p.z.p. wynika, że przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do linii kolejowych, obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej, a także instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii tj. urządzeń do wytwarzania energii elektrycznej. Lokalizacja farmy fotowoltaicznej dokonywana na podstawie przepisów u.p.z.p. niezależnie od jej mocy, zgodnie z art. 61 ust. 3 tej ustawy nie wymaga zatem oceny przesłanki zasady dobrego sąsiedztwa oraz dostępu do drogi publicznej (farmy fotowoltaiczne są zwolnione z badania przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p.).
5. Zgodnie z powszechnie przyjmowanym w judykaturze poglądem decyzja ustalająca warunki zabudowy jest wydawana przez organ administracji w ramach związania administracyjnego. Wniosek inwestora wszczynający postępowanie wyznacza jego przedmiotowe ramy. Obowiązkiem organu jest więc rozpoznanie sprawy w granicach wyznaczonych treścią wniosku i o ile wnioskowane zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa, w szczególności zaś spełnia warunki określone w art. 61 u.p.z.p., organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego (tak np. NSA w wyrokach z 05.12.2019 r., sygn. akt II OSK 195/18; z 10.01. 2018 r., sygn. akt II OSK 1137/17; powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
6. W ocenie Kolegium – mając na uwadze, że, jak wskazano wyżej, przesłanek wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., nie ocenia się - zdaniem organów pozostałe przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, a więc określone w art. 61 ust. 1 pkt 3-5 u.p.z.p. są spełnione.
7. Zdaniem Sądu słusznie organy uznały, iż planowana inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stosownie do § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b w zw. z § 1 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm.). Na objętym wnioskiem terenie inwestycji występują użytki oznaczone ŁIV i ŁV, co oznacza, że teren ten nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.). Teren objęty wnioskiem nie znajduje się w żadnym obszarze wymienionym w art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p. W trakcie prowadzonego postępowania uzyskano też wymagane zgody i opinie. Ustalenia poczynione przez organy w powyższym zakresie nie budzą wątpliwości Sądu.
8. Nie sposób natomiast w ocenie Sądu zgodzić się ze ww. stanowiskiem organów co do spełniania warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 3 i 5 u.p.z.p., a przynajmniej kwestie te nie zostały w sposób wystarczający przez organy administracji wyjaśnione. Powyższe wskazuje na naruszenie przepisów procesowych tj. art. 7, 77 § 1 i 107 K.p.a.
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji jest możliwe, gdy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W zakresie tej przesłanki zdaniem Sądu budzi wątpliwości znajdująca się w aktach sprawy promesa gestora sieci energii elektrycznej. Przede wszystkim promesa nie została skierowana do wnioskodawcy, lecz do innego podmiotu. Ponadto, dotyczy ona budowy farmy fotowoltaicznej planowanej do realizacji na działce nr [...]. Tymczasem wniosek o ustalenie warunków zabudowy obejmuje inwestycję pod nazwą "Budowa elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną". Brak dokładnego określenia w promesie o jaką konkretnie farmę fotowoltaiczną chodzi przy odmiennym nazwaniu planowanej inwestycji w treści samej promesy wywołuje wątpliwość czy promesa z pewnością dotyczy przedmiotowej inwestycji.
Dodatkowo dostrzec należy, że już decyzja organu I instancji z dnia 6 listopada 2023 r. została wydana po upływie ważności promesy z dnia 4 listopada 2022 r. ważnej przez okres 1 roku od daty wydania. Powyższe w ocenie Sądu wskazuje na zasadne wątpliwości co do uzbrojenia terenu, a więc spełnienia przesłanki wynikającej z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.
2. Jak wskazano wyżej organy uznały, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., w tym przede wszystkim z tymi, które dotyczą gospodarki wodnej.
3. W przedmiotowej sprawie organy ustaliły na podstawie mapy zagrożenia powodziowego sporządzonej przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, że teren objęty wnioskiem o wydanie decyzji znajduje się: - częściowo w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, tj. obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat (p = 10%), - niemal w całości w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. a ustawy, tj. obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (p = 1 %), - w całości w obszarze, na którym prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest niskie i wynosi raz na 500 lat (p = 0,2%), - poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, w rozumieniu art. 16 pkt 34 lit. c ustawy Prawo wodne.
4. Stosownie do art. 166 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, projekt decyzji o warunkach zabudowy wymaga uzgodnienia z Wodami Polskimi w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, natomiast według ustępu 5 tego artykułu, uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, Wody Polskie dokonują w drodze decyzji. W orzecznictwie wskazuje się, że uzgodnienie, o którym mowa w art. 166 ust. 5 Prawa wodnego jest rozstrzygnięciem o charakterze merytorycznym, którego treść obligatoryjnie powinna wpływać na treść aktów planistycznych, w tym decyzji o warunkach zabudowy. Jednym słowem jest wiążąca w sprawie o ustalenie warunków zabudowy (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 221/24).
5. Organ I instancji uzyskał w niniejszej sprawie stosowne uzgodnienie z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., z którego to wynikają wprost obowiązki, jakie wnioskodawca musi spełnić przy realizacji inwestycji. W decyzji Wód Polskich określa się bowiem wymagania lub warunki dla: 1) planowanej zabudowy, 2) planowanego zagospodarowania - terenów położonych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią (ust. 8).
6. Warto też zaznaczyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że w świetle art. 52 ust. 2 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. dopuszczalne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla terenu stanowiącego część działki ewidencyjnej, jeżeli teren ten można jednoznacznie wyodrębnić i przedstawić na załączniku graficznym do decyzji. Treść art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. potwierdza, że mowa jest w nich o "terenie", a nie o działce ewidencyjnej w rozumieniu prawa geodezyjnego i kartograficznego. Treść tych przepisów nie wyklucza zatem ustalenia warunków zabudowy dla terenu, który stanowi część działki ewidencyjnej. Także treść art. 61 ust. 7 pkt 2 ustawy, wskazuje, że minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w drodze rozporządzenia określi wymagania dotyczące m.in. ustalania wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu. Ustawodawca odróżnia więc pojęcia "teren" i "działka" (por. wyrok NSA z 13.06.2023 r., II OSK 964/23; wyrok NSA z 15.02.2022 r., II OSK 712/21).
7. Co prawda wnioskodawca na etapie postępowania o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy nie jest związany konkretną lokalizacją projektowanej inwestycji, która to na etapie sporządzania dokumentacji budowlanej może ulec zmianie, to jednak rodzaj planowanej inwestycji na obszarze wskazanym na załączniku graficznym nr 2 do decyzji organu I instancji budzi Zdaniem Sądu zasadnicze wątpliwości pod względem zgodności z przepisami odrębnymi.
Ww. wątpliwości wynikają z faktu, że w trackie toczącego się w sprawie postępowania administracyjnego na wezwanie organu inwestor przy piśmie z dnia 26 maja 2023 r. przedstawił załączniki graficzne określające w dwóch wariantach położenie stołów pod panele fotowoltaiczne. Z załączników graficznych wynika, że inwestor planuje realizować inwestycję na części terenu działki nr [...], wyznaczonym na załączniku graficznym nr 2 do analizy urbanistycznej. Wspomniana decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. wskazuje w pkt II.1. obowiązek lokalizacji inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej poza obszarem oddziaływania wody o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi 10%. Tymczasem przedstawione przez inwestora załączniki graficzne wskazują na naruszenie tego zapisu niezależnie od przedstawionego przez inwestora wariantu. Część inwestycji – stosownie do wskazanych przez inwestora wariantów - jest bowiem ewidentnie zaplanowana na obszarze oddziaływania wody o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi 10%, co można dostrzec prima facie. Wobec tego budzi zasadne wątpliwości, czy tak planowana inwestycja – również mając na uwadze liczbę i wielkość planowanych paneli - jest zgodna z przepisami odrębnymi przy tak wyznaczonym terenie inwestycji, a co za tym idzie czy organy prawidłowo ustaliły warunki zabudowy dla inwestycji w kształcie przedstawionym przez inwestora tzn. czy możliwa jest realizacja planowanej inwestycji zgodnie z charakterystyką poszczególnych elementów zabudowy na terenie wyznaczonym przez inwestora. Powyższe wskazuje w ocenie Sądu na wątpliwości co do spełnienia przesłanek wydania decyzji o warunkach zabudowy określonych w art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.
9. Powyższe niejasności w stanie faktycznym sprawy czynią skargę zasadną i wskazują na konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego wydanych w sprawie decyzji. Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą też postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.) i powinny działać w sprawie wnikliwie (art. 12 § 1 k.p.a.). Przepisy te znajdują doprecyzowanie m.in. w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; istotny jest także art. 80 k.p.a., w świetle którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. W ocenie Sądu ww. przepisy zostały przez organy obu instancji naruszone.
10. W tym miejscu godzi się zauważyć, że Sąd uwzględnił skargę z uwagi na wady, które miał obowiązek wziąć pod rozwagę z urzędu na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów nieprawidłowości poza tymi wskazanymi powyżej.
11. Odnosząc się zaś do podniesionych w skardze zarzutów to należy zauważyć, że brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego braku wystarczającej wiedzy technicznej pracowników organu rozpatrujących wniosek umożliwiającej dokonanie pełnej oceny warunków budowy elektrowni. Należy zauważyć, że na chwilę obecną budowa elektrowni fotowoltaicznej nie stanowi złożonego zagadnienia, które uniemożliwiałoby rozpatrzenie organowi wniosku w niniejszej sprawie. Decyzje o warunkach zabudowy obejmujące tego rodzaju zamierzenia są na dzień dzisiejszy standardowymi decyzjami. W ocenie sądu brak w niniejszej sprawie podstaw do korzystania ze wsparcia osób posiadających specjalistyczną wiedzę techniczną w powyższym zakresie, co nakazywałoby skorzystanie na przykład z opinii biegłego, co sugeruje skarżąca, tym bardziej że przepisy regulujące problematykę lokalizacji tego rodzaju inwestycji są co do zasady precyzyjne. W ocenie Sądu nie można też zgodzić się ze stroną skarżącą co do tego, że inwestor nie skonkretyzował parametrów technicznych planowanej inwestycji. Parametry te zostały określone bowiem w sposób dokładny, przede wszystkim zaś wystarczający do wydania decyzji w niniejszej sprawie. Na uwzględnienie zasługiwała jedynie podnoszona w skardze kwestia dotycząca położenia na terenie zalewowym, ale tylko we wskazanym już wyżej przez Sąd zakresie. Natomiast kwestia ewentualnej drogi dojazdowej do działki skarżącej, wyrażenia zgody na ustanowienie służebności czy wykupu działki skarżącej nie jest przedmiotem postępowania w przedmiocie decyzji o warunkach zabudowy.
12. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu. Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji uwzględnią powyższą ocenę prawną, przeprowadzą postępowanie wyjaśniające co do spełnienia przesłanek wydania decyzji o warunkach zabudowy co do planowanej inwestycji. Jednocześnie Sąd podkreśla, że nie przesądza o ostatecznym kształcie decyzji wydanej przez organy po ponownym rozpatrzeniu sprawy.
13. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. [...]5 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 P.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt 1 sentencji wyroku).
14. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku), uwzględniając, że postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Łd 61/24, tutejszy Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł.
dc