II OSK 1939/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu nieważności decyzji Wójta Gminy P. z 2007 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku na zakład kamieniarski. Sąd Wojewódzki, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie NSA, stwierdził, że brak analizy urbanistyczno-architektonicznej stanowił rażące naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co uzasadniało stwierdzenie nieważności decyzji. Sąd odrzucił również argumenty skarżącego dotyczące upływu 10 lat od wydania decyzji i nieodwracalności skutków prawnych jako przesłanek uniemożliwiających stwierdzenie nieważności, wskazując, że wniosek o stwierdzenie nieważności wpłynął przed upływem 10 lat, a skutki prawne należy rozpatrywać w płaszczyźnie prawa, a nie faktów. NSA w pełni podzielił stanowisko Sądu I instancji, uznając skargę kasacyjną za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy nie kreuje trwałego uprawnienia, a jej skutki nie są nieodwracalne w rozumieniu art. 156 § 2 Kpa. NSA oddalił skargę kasacyjną, a także wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od uczestników postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych po upływie długiego czasu, zwłaszcza w kontekście decyzji o warunkach zabudowy oraz definicji nieodwracalnych skutków prawnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji decyzji o warunkach zabudowy i może wymagać ostrożności przy stosowaniu do innych typów decyzji administracyjnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy upływ 10 lat od wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz wywołanie przez nią skutków prawnych uniemożliwia stwierdzenie jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, upływ 10 lat od wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz wywołanie przez nią skutków prawnych nie zawsze uniemożliwia stwierdzenie jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa, zwłaszcza gdy wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony przed upływem tego terminu, a skutki prawne należy rozpatrywać w płaszczyźnie prawa, a nie faktów.
Uzasadnienie
Decyzja o warunkach zabudowy nie kreuje trwałego uprawnienia, a jej skutki nie są nieodwracalne w rozumieniu art. 156 § 2 Kpa. Kluczowe jest, kiedy legalność decyzji została zakwestionowana.
Czy właściciele nieruchomości sąsiednich mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy, jeśli są narażeni na immisje związane z planowaną działalnością?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, właściciele nieruchomości położonych w pobliżu, narażeni na immisje związane z planowaną działalnością (np. hałas), mają przymiot strony w postępowaniu.
Uzasadnienie
Charakter i rozmiar planowanej działalności gospodarczej może wpływać na nieruchomości sąsiednie, uzasadniając przyznanie przymiotu strony.
Przepisy (13)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
Ppsa art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 204 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 65 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 65 § ust. 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 28
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 151 Ppsa w zw. z art. 156 § 2 Kpa poprzez oddalenie skargi pomimo wydania zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem art. 156 § 2 Kpa, polegającym na nie uwzględnieniu zaistnienia negatywnych przestanek do stwierdzenia nieważności decyzji doręczonej ponad dziesięć lat temu i po tym jak wywołała nieodwracalne skutki prawne. • Naruszenie art. 151 Ppsa w zw. z art. 7 Kpa w zw. z art. 156 § 2 Kpa poprzez oddalenie skargi, mimo że organ, który wydał zaskarżoną decyzję zaniechał podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego załatwienia sprawy, w tym poprzez nie zbadanie czy nie zachodzą przesłanki uniemożliwiające unieważnienie decyzji. • Naruszenie art. 151 Ppsa w zw. z 28 Kpa, art. 105 Kpa, art. 138 § 1 Kpa poprzez oddalenie skargi, mimo że wnioskodawcy nie mieli przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, nie wykazali bowiem interesu prawnego, w związku z czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie.
Godne uwagi sformułowania
brak analizy urbanistyczno-architektonicznej przesądza o oczywistym i istotnym naruszeniu art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym • zasada praworządności nie uzasadnia rozwiązania prawnego umożliwiającego stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, jeśli decyzja ta korzystała przez kilkadziesiąt lat z domniemania zgodności z prawem, wywołuje skutki polegające na nabyciu prawa lub ukształtowaniu ekspektatywy nabycia praw przez jej adresatów • nieodwracalność skutków prawnych z art. 156 § 2 Kpa należy rozpatrywać nie w sferze faktów, lecz wyłącznie w płaszczyźnie obowiązującego prawa i środków prawnych
Skład orzekający
Roman Hauser
przewodniczący
Jerzy Siegień
sędzia
Mirosław Gdesz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych po upływie długiego czasu, zwłaszcza w kontekście decyzji o warunkach zabudowy oraz definicji nieodwracalnych skutków prawnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji decyzji o warunkach zabudowy i może wymagać ostrożności przy stosowaniu do innych typów decyzji administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego możliwości stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po wielu latach, co ma znaczenie praktyczne dla wielu obywateli i przedsiębiorców.
“Czy stara decyzja o warunkach zabudowy może zostać unieważniona po latach? NSA wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.