II OSK 1913/07

II OSK 1913/07 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2009-01-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-12-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz
Jacek Chlebny /przewodniczący/
Maria Czapska - Górnikiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Kr 920/05 - Wyrok WSA w Krakowie z 2007-07-26
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 141 par. 4, 145 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 97 par. 1 pkt 4, 101 par. 3, 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Protokolant Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 920/05 w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz W. G. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
II OSK 1913 / 07
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę wniesioną przez W. G. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2005 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] marca 2005 r., znak [...], odmawiające zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż w dniu 16 września 2004 r. W. G., uczestnik toczącego się, a wszczętego na wniosek B. M. i J. M. postępowania, o zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na budowę dotyczącego zespołu budynków mieszkalno-usługowych etap II rozbudowa budynku usługowego przy ul. [...] w K. – Ś., złożył wniosek o zawieszenie tego postępowania. We wniosku skarżący podał, że toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej jego własność i nieruchomości będącej własnością inwestorów. W kolejnym wniosku z dnia 5 listopada 2004 r. uczestnik podtrzymał żądanie zawieszenia postępowania z powodu toczącego się postępowania rozgraniczeniowego. Następnie w złożonym w tym samym dniu odrębnym wniosku uczestnik także domagał się zawieszenie postępowania, a jako podstawę zawieszenia wskazał fakt wszczęcia postępowań przed sądem cywilnym: o zasiedzenie służebności dojścia i dojazdu oraz o zasiedzenie służebności światła, widoku, odpływu wody i istnienia w przestrzeni obciążonej nieruchomości zabytkowych form architektonicznych - okapu, gzymsu i pilastrów, każdej na rzecz właścicieli nieruchomości stanowiącej działkę [...] położonej przy ul. [...], obciążającej nieruchomości złożone z działek nr [...] oraz z działek nr [...],[...],[...],[...].
Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] Prezydent Miasta Krakowa działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - zwanej dalej: k.p.a.) w związku z art. 101, art. 103, oraz art. 123 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku W. G. z dnia 16 września 2004 r. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "zespół budynków mieszkalno-usługowych etap II. rozbudowa budynku usługowego przy ul. [...] w K. Ś."
W uzasadnieniu swego orzeczenia organ wskazał, że prowadzone postępowanie rozgraniczeniowe, dotyczące rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością stanowiącą działkę nr [...] od nieruchomości sąsiednich tj. działek nr [...], [...], [...], [...] oraz [...], jak i postępowanie o pozwolenie na budowę prowadzone jest przez ten sam organ - Prezydenta Miasta Krakowa, a co za tym idzie, mając na względzie brzmienie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., brak jest w ocenie organu podstaw do zawieszenia postępowania.
W zażaleniu na postanowienie W. G. podniósł między innymi, że obecnie prowadzone jest w sprawie rozgraniczenia postępowanie odwoławcze przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które jest innym organem w rozumieniu k.p.a.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] Prezydent Miasta Krakowa działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w związku z art. 101, art. 103, oraz art. 123 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku W. G. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "zespół budynków mieszkalno-usługowych etap II. rozbudowa budynku usługowego przy ul. [...] w K. Ś.".
W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że ustanowiona została na prawie wieczystego użytkowania nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości sąsiedniej stanowiącej działkę nr [...] i [...] nieodpłatna służebność gruntowa przytyku i światła, zgodnie z treścią której właściciel nieruchomości władnącej może korzystać z nieruchomości obciążonej w ten sposób, że ma prawo dobudować do ścian granicznych będących murami budynku stojącego na działce nr [...] od strony południowo-zachodniej, ścianę budynku mieszkalno-usługowego wraz z oknami do wysokości 19,70 m nad poziom gruntu, przewyższającą kalenicę dachu budynku nr [...] przy ul. [...] znajdującego się na działce obciążonej, od strony zaś południowo-wschodniej ścianę budynku na głębokość 9 m licząc od ulicy [...] i do wysokości gzymsu zasłaniając wszystkie otwory drzwiowe budynku istniejącego na nieruchomości obciążonej. Służebność ta została wpisana również w księdze wieczystej oznaczonej Nr [...] i Nr [...]. Skoro ustanowiona została przedstawiona wyżej służebność, to właściciel nieruchomości władnącej może skutecznie dokonać rozbudowy budynku na działce nr [...] i [...] /obecnie działki oznaczone nr [...], [...] i [...]/ w granicach wyznaczonych przez treść ustanowionej służebności. Zasiedzenie służebności, o jakich mowa we wniosku W. G. /będącego właścicielem działki nr [...], sąsiadującej z terenem przedmiotowej inwestycji/, stoi w kolizji ze skutecznie ustanowioną, odzwierciedloną w księgach wieczystych, wiążącą organ administracyjny prowadzący przedmiotowe postępowanie. Służebność dojścia i dojazdu polega zdaniem wnioskującego na tym, że komunikacja do budynku położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w K. przebiega wzdłuż tylnej, zachodniej ściany budynku przy ul. [...], czyli przez teren działki [...]. Planowana inwestycja polegająca na rozbudowie budynku przy ul. [...] nie pozbawi nieruchomości usytuowanej na działce nr [...] dostępu do drogi publicznej, gdyż nieruchomość ta zachowuje bezpośredni dostęp do drogi publicznej od strony ul. [...].
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. G..
Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. znak: [...] Wojewody Małopolski, "po rozpatrzeniu zażalenia W. G.... na postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] w sprawie zwieszenia postępowania...", na podstawie art. 138 § 1pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. postanowienie to utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że sam fakt prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, w sytuacji wykonania projektu zagospodarowania na aktualnych mapach przyjętych do zasobu geodezyjnego, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Brak jest w związku z tym w ocenie organu odwoławczego podstaw do uznania, iż zakończenie postępowań administracyjnych i sądowych dotyczących rozgraniczenia i zasiedzenia służebności stanowi zagadnienie prejudycjalne dla prowadzonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył W. G. wnosząc o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2005 r. i poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa, względnie o uchylenie wyżej wymienionych postanowień.
Skarżący zarzucił, że wymienione postanowienia zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego, co zgodnie z art. 158 § 1 pkt 2 k.p.a., stanowi przyczynę ich nieważności, gdyż postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oraz zasiedzenia służebności mają zasadnicze znaczenie dla postępowania dotyczącego wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie stwierdzenie zasiedzenia służebności światła, widoku i odpływu wody skutkować będzie tym, że w dacie składania oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane prawo wnioskodawcy było obciążone prawem innych osób w taki sposób, że nie mógł on prowadzić robót budowlanych we wskazany przez siebie sposób.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski podtrzymał w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wnosząc o oddalenie skargi.
Uczestnik postępowania J. M. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność wywodząc, że zażalenie służy stronie jedynie w sprawie zawieszenia postępowania, a nie odmowy zawieszenia postępowania. Uczestnik podał też, granica między obu nieruchomościami była wyznaczona w operatach geodezyjnych kilka lat temu i na jej przebieg po ścianie budynku zgodził się poprzedni właściciel nieruchomości [...] S.A. Nadto uczestnik wskazał, że do chwili obecnej żadne postępowanie sądowe o ochronę służebności gruntowej rzekomo przysługujących skarżącemu w ogóle się nie toczy.
W toku postępowania sądowego skarżący podał, że postępowanie rozgraniczeniowe obecnie toczy się przed sądem powszechnym, a nie przed organem administracji publicznej. Wyrażenie zgody przez poprzedniego właściciela na realizację inwestycji w granicy nie przesądza o położeniu granicy ani jej w nowy sposób nie wyznacza. Skarżący zaznaczył, że ewentualna zmiana przebiegu granicy nie spowoduje oczywiście utraty prawa własności inwestora, ale może doprowadzić do sytuacji, w której wybudowany budynek znajdzie się częściowo na nieruchomości sąsiedniej, w sytuacji braku zgody właściciela tej nieruchomości, co w świetle przepisów prawa budowlanego jest niedopuszczalne.
Skarżący przedłożył również postanowienie Sądu Rejonowego dla K.-Ś. Wydział I Cywilny z dnia [...] października 2005 roku, sygn. [...] o zabezpieczeniu powództwa w sprawie o zniesienie służebności, wskazując, że niezależnie od postępowania rozgraniczeniowego toczy się również postępowanie sądowe w przedmiocie zniesienia służebności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jest dopuszczalna w odniesieniu do przedmiotowego postanowienia. Stosownie, bowiem do przepisu art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia służy zażalenie. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "w sprawie zawieszenia" /a nie np. "o zawieszeniu"/ nie pozwala na wykluczenie z przedmiotowego zakresu cytowanego przepisu jednego ze sposobów rozstrzygnięć dotyczących zawieszenia.
Oceniając merytorycznie zasadność wniesionej skargi Sąd pierwszej instancji uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, mimo tego, że zaskarżone postanowienie nie jest pozbawione wad.
Sąd stwierdził, iż w dniu [...] marca 2005 r. organ I instancji wydał dwa postanowienia o takim samym rozstrzygnięciu tj. o odmowie zawieszenia postępowania, przy czym każde z nich odniósł do innej ze wskazanych przez skarżącego podstaw faktycznych zawieszenia. To działanie organu Sąd ocenił jako wadliwe, wskazując, iż stan procesowy postępowania był określony i na jego tle należało ocenić zasadność wniosku o zawieszenie postępowania w odniesieniu do wszystkich wskazywanych podstaw i to bez względu na liczbę złożonych już wniosków. Tymczasem w sprawie niniejszej to samo rozstrzygnięcie zawarto zbędnie w dwóch odrębnych dokumentach. Na każde z wydanych postanowień złożone zostało odrębne zażalenie.
Sąd pierwszej instancji wskazał, iż organ odwoławczy we wstępnej części swego postanowienia wymienił, także wadliwie, numer tylko jednego z postanowień z dnia [...] marca 2005 r. W ocenie Sądu, niewątpliwym jest jednak to, że pod względem merytorycznym rozstrzygnięcie tego organu, podjęte po analizie obu wskazanych przez skarżącego podstaw faktycznych zawieszenia, dotyczy obu postanowień i obu zażaleń. Skoro więc w istocie przedmiotem rozstrzygnięć organów obu instancji była ta sama kwestia zawieszenia postępowania administracyjnego, to wytknięte uchybienia ocenić należy zdaniem Sądu, jako nie mające wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał też, że sam fakt toczącego się postępowania rozgraniczeniowego, czy postępowania o stwierdzenie zasiedzenia służebności, wynikającego z własności prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie ogranicza, nie znosi i nie zawiesza jego skuteczności. Tylko zaś w takim wypadku wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie o pozwolenie na budowę byłoby niemożliwe z uwagi na zagadnienie wstępne. Dla wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca wymaga przedłożenia m.in. projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na aktualnej mapie ewidencyjnej. To właśnie aktualne dane ewidencyjne, w tym przebieg granicy /art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne/, stanowią dla organu administracji punkt odniesienia w ocenie zgodności projektu z warunkami techniczno-budowlanymi, w tym co do odległości projektowanego obiektu od granicy. Także więc i z tego punktu widzenia postrzeganie toczącego się postępowania rozgraniczeniowego jako zagadnienia wstępnego nie znajduje uzasadnienia.
Wskazując na przytoczone wyżej okoliczności Sąd pierwszej instancji oddalił skargę na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. G. zaskarżając go w całości i opierając skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w związku z art. 157 §2 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez przyjęcie, że toczące się postępowanie cywilne w przedmiocie ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością w tym na cele budowlane nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego oraz art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 157 §2 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 138 §1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w tej samej dacie mogą zapaść dwa postanowienia rozstrzygające w przedmiocie zawieszenia postępowania, od których zostają złożone dwa zażalenia, a które to zażalenia następnie mogą być rozstrzygnięte jednym postanowieniem organu II instancji.
Wskazując na powyższe zarzuty kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji.
Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną Sąd błędnie oddalił skargę, ponieważ nie wziął pod uwagę, że zaskarżone postanowienie Wojewody Małopolskiego zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co stanowi przesłankę do uwzględnienia skargi na zasadzie art. 145 §1 lit.c p.p.s.a..
Po pierwsze naruszony został, zdaniem skarżącego, art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez przyjęcie, że toczące się postępowanie cywilne w przedmiocie ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością w tym na cele budowlane nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego. Błędne jest twierdzenie zawarte w uzasadnieniu wyroku zgadzające się z poglądem organu II instancji, że fakt toczącego się postępowania rozgraniczeniowego oraz postępowania o stwierdzenie zasiedzenia służebności nie jest zagadnieniem w konkretnej sprawie, o jakim mowa we wskazanym wyżej przepisie. Wśród ustawowych wymagań dla wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wymieniono, w treści art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, dołączenie do wniosku oświadczenia o posiadanym przez wnioskodawcę prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wynika z tego, że wśród przesłanek wydania decyzji o pozwoleniu na budowlane istnieje wymaganie rzeczywistego posiadania wspomnianego prawa. Należy, zatem uznać że została spełniona dyspozycja przepisu zawartego w treści art. 97 § 1 k.p.a., a więc rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd.
Zdaniem autora skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego przyjmując, że w tej samej dacie mogą zapaść dwa postanowienia rozstrzygające w przedmiocie zawieszenia postępowania, od których zostają złożone dwa zażalenia, a które to zażalenia następnie mogą być rozstrzygnięte jednym postanowieniem organu II instancji. Sytuacja, jaka zaistniała w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym, nie znajduje odzwierciedlania w przepisach postępowania administracyjnego. Sąd w uzasadnieniu wyroku podnosi, że uchybieniem formalnym było wydanie poprzez organ I instancji dwóch odrębnych postanowień o odmowie zawieszenia postępowania. Sąd wobec tego powinien był dostrzec wadliwość postanowienia Wojewody Małopolskiego, którego rozstrzygnięcie powinno było polegać na uchyleniu postanowień organu I instancji. Ponadto, wadliwym było też, zaskarżone postanowienie, z tego względu, że nie mieści się w katalogu możliwych rozstrzygnięć organu odwoławczego, jakie ustawodawca zawarł w art. 138 §1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymanie w mocy jednym postanowieniem dwóch aktów, na które złożono osobne zażalenia.
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyli B. M. i J. M. wnoszą o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Za trafny uznać należy zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia zaskarżonym wyrokiem art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 101 § 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 138 §1 k.p.a.
W przedmiotowej sprawie w dniu [...] marca 2005 r. organ I instancji wydał dwa postanowienia o takim samym rozstrzygnięciu tj. o odmowie zawieszenia postępowania, przy czym każde z nich odniósł do innej ze wskazanych przez skarżącego podstaw faktycznych zawieszenia. Sąd pierwszej instancji trafnie zauważył, iż to działanie organu ocenić należy jako wadliwe, bowiem stan procesowy postępowania był określony i na jego tle należało ocenić zasadność wniosku o zawieszenie postępowania, w odniesieniu do wszystkich wskazywanych podstaw i to bez względu na liczbę złożonych już wniosków o zawieszenie postępowania. Zasadnie stwierdził też Wojewódzki Sąd Administracyjny, że nie ma żadnego powodu uzasadniającego wydawanie w tej samej dacie i w tym samym stanie sprawy tylu postanowień, ile było wcześniej wniosków czy też wskazanych podstaw zawieszenia. Podkreślić bowiem należy, że wnioski o zawieszenie postępowania nie kreują nowej, wymagającej odrębnego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a rozstrzygnięcie w przedmiocie zawieszenia odnosi się do całego postępowania, bez względu na podstawy, dla których orzeczono czy to o zawieszeniu, czy też o odmowie zawieszenia postępowania.
Za wadliwe uznać jednak trzeba stanowisko Sądu pierwszej instancji prezentowane w zaskarżonym wyroku, że uchybieniem formalnym bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia w warunkach przedmiotowej sprawy jest to, iż organ odwoławczy rozpoznał zażalenia na oba postanowienia organu I instancji z dnia [...] marca 2005 r.
Stwierdzić trzeba, iż organ pierwszej instancji w dniu [...] marca 2005 r. wydał jedno postanowienie opatrując je znakiem [...]. Kolejne postanowienie z dnia [...] marca 2005 r. zawierało znak [...]. Oba postanowienia z dnia [...] marca 2005 r. orzekały o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "zespół budynków mieszkalno-usługowych etap II. – rozbudowa budynku usługowego przy ul. [...] w K.–Ś." Uszło jednak uwadze Sądu pierwszej instancji to, iż w dniu [...] maja 2005 r. wydane zostało przez Prezydenta Miasta Krakowa trzecie postanowienie, tym razem o zawieszeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "zespół budynków mieszkalno-usługowych etap II. – rozbudowa budynku usługowego przy ul. [...] w K.–Ś." a postanowienie to opatrzono znakiem [...].
Tymczasem postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] maja 2005 r. wymieniało postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] marca 2005 r. ze znakiem [...]. Tak więc w sprawie wydano trzy postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, przy czym dwa postanowienia pochodzą z tej samej daty tj. [...] marca 2005 r., a dwa postanowienia opatrzone zostały tym samym znakiem t.j. [...]. Wszystkie trzy rozstrzygnięcia zawierają uzasadnienie różnych okoliczności faktycznych. W tej sytuacji nie ma podstaw, aby stwierdzać, że Wojewoda jednym postanowieniem rozpoznał dwa zażalenia skarżącego.
Przytoczone wyżej uchybienie ma wpływ na wynik sprawy o tyle, że organ zamiast odnieść się do wszystkich okoliczności w sprawie mogących uzasadnić, bądź też zakwestionować zasadność wniosku o zawieszenie postępowania, czynił to w odniesieniu do każdego wniosku skarżącego odrębnie, pomijając przy tym fakty wymieniane przez skarżącego w kolejnych wnioskach i fakty znane organowi z urzędu, na co wskazuje chociażby treść postanowienia z dnia [...] maja 2005 r.
Przedstawione okoliczności obligowały Naczelny Sąd Administracyjny do uchylenia zaskarżonego wyroku, a ponownie rozpoznając sprawę Sąd pierwszej instancji winien uwzględnić wskazania wyżej przedstawione i poddać analizie kompletność okoliczności faktycznych przedstawionych w kontrolowanym rozstrzygnięciu, pozwalających na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia.
Mając przytoczone wyżej względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 203 pkt 1 p.p.s.a.