II OSK 190/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną R.K. od wyroku WSA w Warszawie, uznając, że organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania po prawomocnej odmowie przywrócenia tego terminu.
Sąd administracyjny rozpatrywał skargę kasacyjną R.K. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jego skargę na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. R.K. złożył wniosek o przywrócenie terminu po 9 miesiącach od doręczenia decyzji, jednak Prezes ARR odmówił przywrócenia, a postanowienie to stało się prawomocne. NSA uznał, że organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu, a zarzuty dotyczące naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. mogły być podnoszone w odrębnym postępowaniu zażaleniowym.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną R.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Sąd I instancji ustalił, że decyzja Dyrektora ARR została doręczona skarżącemu 27 września 2004 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożono 30 czerwca 2005 r., czyli po ponad 9 miesiącach. Prezes ARR odmówił przywrócenia terminu, a postanowienie to, doręczone 10 października 2005 r., stało się prawomocne. Następnie organ wydał postanowienie o uchybieniu terminu. Sąd I instancji uznał, że wobec braku przywrócenia terminu, organ prawidłowo stwierdził jego uchybienie na podstawie art. 134 k.p.a. Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. przez brak wezwania do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu, co miało stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. NSA oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że stwierdzenie uchybienia terminu jest obowiązkiem organu, a kwestie związane z przywróceniem terminu mogły być przedmiotem odrębnego postępowania zażaleniowego i skargi do sądu administracyjnego. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. mogły być podnoszone w kontekście odmowy przywrócenia terminu, a nie w postępowaniu o stwierdzenie uchybienia terminu, gdzie kluczowa jest obiektywna okoliczność przekroczenia terminu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. przez brak wezwania do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu mógł być podnoszony w odrębnym postępowaniu zażaleniowym na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, a nie w postępowaniu o stwierdzenie uchybienia terminu.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że postępowanie w sprawie przywrócenia terminu jest odrębne od postępowania o stwierdzenie uchybienia terminu. Zarzuty dotyczące wadliwości wniosku o przywrócenie terminu powinny być podnoszone w ramach postępowania zażaleniowego na postanowienie odmawiające przywrócenia, a nie w skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 184
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
k.p.a. art. 129 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 58
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 64 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Skarżący zarzucił naruszenie przez organ braku wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu.
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Skarżący powołał się na przesłankę nieważności postanowienia z powodu naruszenia art. 64 § 2 k.p.a.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżący zarzucił Sądowi I instancji niezastosowanie tego przepisu mimo wystąpienia przesłanki nieważności.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 129 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ postanowienie o odmowie przywrócenia terminu stało się prawomocne. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. mogły być podnoszone jedynie w postępowaniu zażaleniowym na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, a nie w skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. przez brak wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, co stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w sytuacji, gdy organ administracji stwierdzi przekroczenie przez odwołującego się terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. ma obowiązek wydać w tym zakresie postanowienie. Zarzuty dotyczące przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania mogłyby być przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jedynie w razie podniesienia i to zasadnie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 135 p.p.s.a.
Skład orzekający
Jerzy Bujko
przewodniczący
Zofia Flasińska
sprawozdawca
Alicja Plucińska -Filipowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu w administracyjnym postępowaniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu stało się prawomocne, a następnie organ stwierdził uchybienie terminu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury administracyjnej związanej z terminami, choć pokazuje istotne rozróżnienie między postępowaniem o przywrócenie terminu a postępowaniem o stwierdzenie uchybienia terminu.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 190/07 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2007-09-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-01-31 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Alicja Plucińska -Filipowicz Jerzy Bujko /przewodniczący/ Zofia Flasińska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6169 Inne o symbolu podstawowym 616 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane IV SA/Wa 31/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-08-24 Skarżony organ Prezes Agencji Rynku Rolnego Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 129 par. 2, 134 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępownaia administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Jerzy Bujko Sędziowie Zofia Flasińska ( spr.) Alicja Plucińska - Filipowicz Protokolant Monika Dworakowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 sierpnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 31/06 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wa 31/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. K. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [... ] nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...], którą uchylono decyzję tego organu z dnia [...] o przyznaniu indywidualnej ilości referencyjnej i umorzono postępowanie w tej sprawie. Sąd I instancji ustalił, że decyzja Dyrektora Oddziału Agencji Rynku Rolnego w W. z [...] została doręczona skarżącemu w dniu 27 września 2004 r. W dniu 30 czerwca 2005 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W dniu 22 września 2005 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił przywrócenia skarżącemu tego terminu. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 10 października 2005 r. i stało się prawomocne. W związku z powyższym organ wydał postanowienie z dnia [...] stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Sąd I instancji stwierdził, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania po 9 miesiącach od dnia doręczenia mu zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został załatwiony przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego odmownie, a skarżący nie wniósł zażalenia od wydanego w tym przedmiocie postanowienia z dnia [...]. W ocenie Sądu, wobec tego, że termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 13 września 2004 r. nie został skarżącemu przywrócony, spełnione zostały przesłanki do wydania postanowienia w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. W skardze kasacyjnej od tego wyroku R. K. podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niezastosowanie przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. pomimo wystąpienia w sprawie przesłanki nieważności postanowienia określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., która polegała na naruszeniu przez organy administracji art. 64 § 2 k.p.a. Powołując się na tą podstawę kasacyjną skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż organy administracji dopuściły się naruszenia art. 64 § 2 k.p.a., ponieważ skarżący, składając wadliwy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie został wezwany do usunięcia stwierdzonych braków, w szczególności wskazania niezawinionych przyczyn złożenia odwołania po terminie, uzasadnienia zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czy też do złożenia odrębnego pisma zawierającego odwołanie. Zdaniem skarżącego, odmowa przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku stanowi rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dostrzegł tego naruszenia, choć na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. powinien stwierdzić nieważność zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał ponadto przyczyny, które uzasadniały przywrócenie mu przedmiotowego terminu oraz okoliczności wskazujące na zachowanie przez niego 7-dniowego terminu do złożenia wniosku w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w sytuacji, gdy organ administracji stwierdzi przekroczenie przez odwołującego się terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. ma obowiązek wydać w tym zakresie postanowienie. W orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że stwierdzenie przez organ uchybienia przedmiotowego terminu nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., SA/Gd 1482/96, niepubl.). Dotyczy to także przypadku, w którym organ uprzednio odmownie rozpoznał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie wydane w tym przedmiocie stało się prawomocne. W wyroku z dnia 18 października 1995 r. (SA/Gd 2865/94, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie (art. 134 k.p.a.), chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 i n. k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Agencji Rynku Rolnego w Warszawie z dnia [...] W dniu 30 czerwca 2005 r. złożył on jednak wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił przywrócenia skarżącemu tego terminu. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 10 października 2005 r. z pouczeniem o przysługującym jej zażaleniu. W związku z tym, że R. K. nie skorzystał z tego uprawnienia postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania stało się prawomocne. Skarżący zarzuca Sądowi I instancji błędną ocenę zaskarżonego postanowienia, które - jego zdaniem - zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 64 § 2 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W ocenie skarżącego, organ rozpoznał jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania bez uprzedniego wezwania go do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku. Zauważyć jednak należy, iż zarzut ten mógł być podnoszony przez skarżącego w zażaleniu na postanowienie o odmowie przywrócenia tego terminu, a w razie utrzymania tego postanowienia w mocy przez organ odwoławczy - w skardze do sądu administracyjnego na postanowienie organu II instancji. W zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania prowadzone było odrębne postępowanie, w którym skarżący mógł podnosić okoliczności uzasadniające przywrócenie mu tego terminu, czy też wskazywać na uchybienia organów rozpoznających jego wniosek. W sprawie, której przedmiotem jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania strona może kwestionować głównie fakt, iż organ błędnie uznał, iż przekroczyła ona 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie - jak już wskazano - okoliczność ta była bezsporna. Zarzuty dotyczące przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania mogłyby być przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jedynie w razie podniesienia i to zasadnie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 135 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI