II SA/Rz 263/05

II SA/Rz 263/05 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska
Magdalena Józefczyk
Maria Zarębska-Kobak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6011 Nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, rozbiórkę lub użytkowanie
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S.A. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę -skargę oddala-
Uzasadnienie
II SA/Rz 263/05
U z a s a d n i e n i e
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] października 2003 roku Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce Akcyjnej B. w R. pozwolenia na budowę pod nazwą rozbudowa istniejących obiektów budowlanych z przeznaczeniem na salon wystawowy, handel i usługi wraz z infrastrukturą na działkach nr 2092/11, 1029/9, 1090/18, 1092/7, 1092/3, 1092/4, 1093, 1094/3, i 4/10 oznaczając kategorie obiektu nr XVI.
W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 104 k.p.a., art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4, 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, ze zm./ oraz § 1 ust. 1 pkt 1 i § 3 zarządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej z dnia 15 grudnia 1994 roku w sprawie rodzajów obiektów budowlanych przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego /MP Nr 2, poz. 28/.
Wymieniona decyzja uzyskała walor decyzji ostatecznej.
W dniu 13 lipca 2004 roku Spółka Akcyjna B. w R. złożyła wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę w części zatwierdzonego projektu budowlanego i do wniosku dołączyła projekt zamienny wraz z wymaganymi uzgodnieniami
i opiniami.
Prezydent Miasta uwzględniając powyższy wniosek decyzją z dnia [...] września 2004 roku Nr [...] orzekł o zmianie decyzji własnej z dnia [...].X.2004 roku Nr [...] udzielającej Spółce Akcyjnej B. z/s w R. przy ul. [...] pozwolenia na budowę dla inwestycji pod nazwą rozbudowa istniejących obiektów budowlanych
z przeznaczeniem na salon wystawowy, handel i usługi wraz z infrastrukturą na działkach nr 2092/11, 1029/9, 1090/18, 1092/7, 1092/3, 1092/4, 1093, 1094/1, 1094/3 i 4/10 oznaczając kategorie obiektu nr XVI w sposób określony w projekcie zamiennym opracowanym przez mgr inż. arch. T. O., który stanowi załącznik tej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...].IX.2004 roku nr [...] sprostował w oparciu o art. 113 § 1 k.p.a. oczywistą omyłkę pisarką zawarta w dacie oznaczenia decyzji zmieniającej iż w miejsce daty [...].10.2004 wpisał datę [...] październik 2003 r.
W odwołaniu do Wojewody odwołujący A. S.A. w R. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej .
Zaskarżonej decyzji zarzuciło istotne naruszenie prawa materialnego i procesowego którego naruszenie miało wpływ na wynik sprawy w szczególności;
1/ zaniechanie wezwania odwołującej się strony do zapoznanie się z zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem w sprawie decyzji, tym samym ograniczenie jej prawa do czynnego udziału w toczącym postępowaniu administracyjnym ,
2/ oparcie zaskarżonej decyzji na decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...], na postanowieniu Państwowej Inspekcji Pracy z dnia [...] czerwca 2003r. znak: [...] na decyzji o warunkach technicznych Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w R. z dnia [...] lipca 2003 r., mimo że w/w decyzje nie dotyczyły projektu zamiennego, jak również na twierdzeniu, że zgodnie
z bilansem terenu dotychczasowa wielkość utwardzonego i zabudowanego w stosunku do powierzchni zabudowy nowego budynku nie ulega zasadniczej zmianie bez wskazania jakie są dowody na potwierdzenie tego ustalenia.
Rozpatrując odwołanie Wojewoda nie uwzględnił odwołania i stawianych w nim zarzutów, bowiem inwestor w postępowaniu odwoławczym w dniu 14 stycznia 2005 roku cofnął swój wniosek o zmianę decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2003 roku Nr [...].
W takim stanie faktycznym sprawy Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji.
W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym i w przypadku wycofania przez inwestora wniosku uprzednio złożonego organ zobligowany jest z mocy art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. umorzyć postępowanie administracyjne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżące A. Spółka Akcyjna w R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.
W argumentach skargi skarżąca spółka podniosła, że inwestor w postępowaniu
o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę ma na celu legalizacje samowoli budowlanej polegającej na istotnym odstąpieniu od warunków uzyskanego pozwolenia budowlanego. Wprawdzie organ odwoławczy uchylił decyzje zmieniającą i umorzył postępowanie niemniej jednak zrealizowana sporna inwestycja jest niezgodna z decyzją pierwotną udzielającą pozwolenia na jej realizację.
W ocenie skarżącej spółki organy orzekające w sprawie uchyliły się od oceny legalności tej inwestycji poprzez pominięcie zawnioskowanego przez skarżącą spółkę dowodu tj. oględzin przedmiotu sporu tym samym dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 10 § 1 i 78 k.p.a.
Wojewoda zaskarżoną decyzją usankcjonował niezgodne z prawem działanie inwestora tym samym dopuścił się naruszenia prawa budowlanego określonego w art. 51 ust.1 pkt 2 i art. 50 ust. 1 pkt 4 .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
skarga jest nieuzasadniona.
Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2005 roku uchylająca decyzje organu I instancji i umarzająca postępowanie organu I wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.
Przepis ten w drugim członie stanowi, że organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję i umarza postępowanie pierwszej instancji.
Wprawdzie przedmiotem postępowania odwoławczego jest rozstrzygniecie ponownie sprawy administracyjnej wyznaczonej zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji niemniej jednak wyżej cytowany przepis wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia istoty sprawy i pozwala organowi odwoławczemu na ograniczenie się tylko do wyeliminowania decyzji organu I instancji z obrotu prawnego. Ograniczenie to wypływa z konieczności umorzenia postępowania administracyjnego w danej sprawie kiedy wystąpi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania.
Przesłanka bezprzedmiotowości postępowania występuje wówczas gdy brak jest podstaw do prawnego i merytorycznego rozpoznania danej sprawy.
Bezprzedmiotowość postępowania wynika z różnych przyczyn między innymi występuje gdy strona rezygnuje z ubiegania się z rozstrzygniecie o określonej treści.
Wówczas postępowanie wszczęte takim wnioskiem jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a.
W niniejszej sprawie zostało stwierdzone, że inwestor na etapie postępowania odwoławczego cofnął swój wniosek w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta
z dnia [...] października 2003 roku nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany udzielającej Spółce B. pozwolenia na rozbudowę istniejących obiektów budowlanych.
W takiej sytuacji organ odwoławczy był zobligowany do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania organu I instancji w oparciu o w/w przepisy k.p.a. bowiem postępowanie w sprawie pozwolenia budowlanego jak i jego zmiany jest postępowaniem wnioskowym /art. 36 a w zw. z art. 32-35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane - Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm./.
Zarzut skarżącego odnoszący się do realizacji przez inwestora obiektów
z istotnym odstąpieniem od warunków uzyskanego pozwolenia budowlanego w tym postępowaniu jest nieskuteczny bowiem wykracza poza zakres zarówno tego postępowania jak i kompetencji organu administracji architektoniczno-budowlanego.
Wyjaśnienia wymaga, że sprawy odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego.
W tym stanie rzeczy skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd skargę oddalił jako nieuzasadnioną stosownie do art. 151 P.p.s.a.