II OSK 1833/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-09-03
NSAAdministracyjneNiskansa
cudzoziemcypobyt czasowyzezwolenie na pracęwstrzymanie wykonaniadecyzja administracyjnasądownictwo administracyjneNSAprawo migracyjne

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uznając, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący T. C. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej mu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, obawiając się nielegalności pobytu i wpisu do wykazu osób niepożądanych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek, stwierdzając, że decyzja odmowna nie rodzi natychmiastowego obowiązku opuszczenia kraju ani nie jest równoznaczna z wydaleniem, a potencjalne skutki wynikają z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

W ramach skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę T. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentował, że niewstrzymanie wykonania spowoduje nielegalność jego pobytu w Polsce, co może prowadzić do wpisu do wykazu osób niepożądanych lub odmowy wizy powrotnej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek, odwołał się do art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jako podstawę wstrzymania wykonania aktu wskazuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odmowna nie rodzi takiego niebezpieczeństwa, ponieważ nie zawiera rozstrzygnięcia o wydaleniu z terytorium RP i nie skutkuje natychmiastowym obowiązkiem opuszczenia kraju. Pouczenia zawarte w decyzji wskazują, że pobyt skarżącego do określonego terminu jest legalny. Konieczność opuszczenia terytorium Polski wynikałaby z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, a nie z samej decyzji odmawiającej zezwolenia. W związku z tym, sąd nie stwierdził potrzeby udzielenia ochrony tymczasowej i postanowił oddalić wniosek.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek nie powinien zostać uwzględniony.

Uzasadnienie

Decyzja odmawiająca zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie rodzi natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski ani nie jest równoznaczna z wydaleniem. Potencjalne skutki w postaci konieczności opuszczenia kraju wynikają z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, a nie z bezpośredniego wykonania decyzji odmownej. W związku z tym nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniające wstrzymanie wykonania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 61 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 61 § § 5

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 193

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.o.c. art. 299 § ust. 6 pkt 1

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Wskazuje na przepisy dotyczące obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

u.o.c. art. 329

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Dotyczy możliwości przymusowego wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja odmawiająca zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie rodzi natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski. Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski nie jest bezpośrednio związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz z decyzją o zobowiązaniu do powrotu. Nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Odrzucone argumenty

Niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że pobyt skarżącego w Polsce uznany będzie za nielegalny i w konsekwencji skarżący podlegać będzie przepisom prawa zobowiązującym go do opuszczenia Polski. Zarówno w trakcie przekraczania granicy, jak również ubiegając się o ponowny wjazd do Polski skarżący może zostać wpisany do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP lub nie uzyskać wizy powrotnej.

Godne uwagi sformułowania

niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Zaskarżona decyzja żadnego takiego niebezpieczeństwa nie rodzi nie rodzi ona natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski nie jest bezpośrednio bowiem związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz decyzji w przedmiocie zobowiązania do powrotu.

Skład orzekający

Zdzisław Kostka

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w sprawach cudzoziemców, rozróżnienie między decyzją odmowną a decyzją o zobowiązaniu do powrotu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji odmownej w przedmiocie zezwolenia na pobyt, a nie decyzji ostatecznie orzekającej o wydaleniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, bez nietypowych faktów czy przełomowej wykładni prawa.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OSK 1833/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 3 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 236/25 w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 28 listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 236/25, którym oddalono skargę T. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 28 listopada 2024 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że pobyt skarżącego w Polsce uznany będzie za nielegalny i w konsekwencji skarżący podlegać będzie przepisom prawa zobowiązującym go do opuszczenia Polski. Zarówno w trakcie przekraczania granicy, jak również ubiegając się o ponowny wjazd do Polski skarżący może zostać wpisany do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP lub nie uzyskać wizy powrotnej.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny może być, jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja żadnego takiego niebezpieczeństwa nie rodzi uwzględniając nawet okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Już chociażby z pouczeń zawartych w zaskarżonej decyzji wynika, że nie rodzi ona natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski. Wręcz zostało powiedziane w tych pouczeniach, że pobyt skarżącego do czasu upływu określonego tam terminu jest legalny. Wyraźnie przy tym powołano się na art. 299 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079), co oznacza, że w razie niewykonania wynikającego z tego przepisu obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zastosowanie znajdą dalsze przepisy ustawy o cudzoziemcach, w szczególności uprawniające organ administracji do wydania decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która stosownie do art. 329 ustawy o cudzoziemcach może podlegać przymusowemu wykonaniu. Zatem, skoro zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jej bezpośrednim skutkiem nie jest wydalenie cudzoziemca, to w związku z takim stanem rzeczy w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba udzielenia ochrony tymczasowej. Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski nie jest bezpośrednio bowiem związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz decyzji w przedmiocie zobowiązania do powrotu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 oraz art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI