II SA/KE 680/20

II SA/Ke 680/20 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2021-01-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach /sprawozdawca/
Jacek Kuza /przewodniczący/
Krzysztof Armański
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1833/21 - Wyrok NSA z 2024-04-16
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151, art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 35 ust. 1, art. 33 ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M. Z. i A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2020 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2020 r. znak: [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania A.Z. i A.Z. , utrzymał w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] 2020 r. znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany spółce PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w Lublinie (zwanej dalej: "Spółka", "inwestor") i udzielającą pozwolenia na budowę elektroenergetycznej sieci kablowej 15 kV w ramach inwestycji pn.: "Przebudowa istniejącej (3,5 km) linii napowietrznej SN Grzybów - Sichów od słupa nr 82 do 98 03/370 z odg. W. Szkoła i od 115 do 127 z odg. Sieragi w miejscowości Sydzyna, W., Sieragi, Wolica" - etap I na działkach oznaczonych w ewid. gruntów nr [...] w miejscowości W., obręb ewidencyjny 261203_2.0003 W. oraz na działkach nr [...] w Wolicy, obręb 261202_2.0017 Wolica jednostka ewidencyjna 261203_2Ł..
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że w dniu 4 grudnia 2019 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek Spółki o pozwolenie na ww. budowę elektroenergetycznej sieci kablowej. Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył: informację uzupełniającą do wniosku o pozwolenia na budowę (B-4), oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (B-3), informację uzupełniającą oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (B-4), 4 egzemplarze projektu budowlanego, pełnomocnictwo nr 45/RE3/RP/2018 z dnia 26 listopada 2018 r., kopię pełnomocnictwa substytucyjnego nr 33/GO/2018 z dnia 3 kwietnia 2018 r., kopię pełnomocnictwa substytucyjnego nr 31/GO/RP/2018 z dnia 28 lutego 2018 r., kopię pełnomocnictwa ogólnego nr 81/DSA/2016 z dnia 4 lipca 2016 r., kopię decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] 2018 r., decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego z: [...] oraz mapę do celów projektowych.
Decyzją z dnia [...] 2019 r. Starosta orzekł o ograniczeniu korzystania z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym położonej w W., gmina Ł., nr ewid. [...], poprzez udzielenie Spółce zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości projektowanych urządzeń.
W dniu [...] 2020 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą Spółce pozwolenia na budowę ww. elektroenergetycznej sieci kablowej. Akt ten został wysłany m.in. do strony postępowania – F.Z., jednak przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją, że adresat zmarł. Wobec powyższego organ pierwszej instancji ustalił, że spadkobiercami po zmarłym są M. Z. i A.Z. , po czym doręczył im decyzję.
Spadkobierczynie wniosły odwołanie od powyższej decyzji, sprzeciwiając się korzystaniu przez Spółkę ze stanowiącej ich własność działki nr [...] na potrzeby realizacji zamierzonej inwestycji.
Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewoda stwierdził, że zgodnie z projektem budowlanym inwestycja elektroenergetycznej sieci kablowej średniego napięcia (15 kV), przebiegać będzie od projektowanego słupa SN nr 98 linii 15 kV Grzybów - Sichów do istniejącej stacji transformatorowej "Wolica 3 Szkoła" oraz od projektowanego słupa SN nr 115 linii 15 kV Grzybów - Sichów do istniejącej stacji transformatorowej "Sieragi". Projektowana sieć kablowa 15 kV zastąpi istniejącą sieć napowietrzną 15 kV, która została przewidziana do demontażu.
Na podstawie projektu budowlanego Starosta ustalił obszar oddziaływania, zdefiniowany w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.), zwanej dalej "p.b", który w przedmiotowym postępowaniu obejmuje jedynie działki przebiegu wnioskowanej sieci kablowej elektroenergetycznej, to jest działki w gm. W. i gm.Ł.:
- nr ewid. [...] w miejscowości W., obręb 261203_2.0003 Wolica;
- nr ewid. [...] w miejscowości Wolica, obręb 261202_2.0017 W., gmina Ł.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 2 p.b. stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W tym przypadku stronami są: inwestor i właściciele działek objętych wnioskiem z dnia 4 grudnia 2019 r., którzy wyrazili zgodę na przeprowadzenie ww. inwestycji zgodnie z zawartymi umowami, stanowiącymi stosunek zobowiązaniowy, przewidujący uprawnienia do wykonania robót budowlanych przez inwestora.
Przebudowa istniejącej linii napowietrznej SN Grzybów-Sichów od słupa nr 82 do 98 03/370 z odg. W. Szkoła i od 115 do 127 z odg. Sieragi w miejscowości Sydzyna na działkach nr [...] w miejscowości W. oraz na działkach nr [...] w miejscowości Wolica, obejmuje budowę:
- linii kablowej 15 kV,
- wymianę stanowiska słupowego SN nr 98 linii 15 kV Grzybów-Sichów,
- wymianę stanowiska słupowego SN nr 115 linii 15 kV Grzybów-Sichów,
- przebudowę stacji transformatorowej SN/nn "Wolica 3 Szkoła",
- przebudowę stacji transformatorowej SN/nn "Sieragi".
Wojewoda powołał treść art. 35 p.b. i podniósł, że inwestor wywiódł prawo do realizacji przedmiotowej inwestycji z prawa do dysponowania nieruchomościami, które złożono wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę dnia 4 grudnia 2019 r. w Starostwie Staszowskim. Z projektu budowlanego, w tym z projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na kopii mapy sytuacyjno - wysokościowej w skali 1:500 (rys. 2-4), opisanej jako mapa do celów projektowych, wykonanej przez geodetę uprawnionego - stanowiącej dokument opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany pod numerem [...] (identyfikator zasobu), w dniu 16 października 2018 r. do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę Staszowskiego wynika, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b.).
Organ odwoławczy podkreślił, że wypełniając kolejne dyspozycje art. 35 ust. 1 p.b. organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził kompletność projektu budowlanego
i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji, zaświadczeń, na podstawie przedłożonych przez inwestora:
- informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b;
- opinii geotechnicznej z grudnia 2019 r.;
- zezwolenia na zlokalizowanie w pasie drogowym drogi powiatowej decyzją Zarządu Dróg Powiatowych w Staszowie nr 99 z dnia 9 października 2018 r., znak: DM4.4130.99.2018
- protokołu z narady koordynacyjnej nr G.VI.6630.45.2019 z dnia 24 kwietnia 2019 r.
Projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Na stronach 38 - 42 projektu budowlanego zamieszczono zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 p.b., tj. kopie aktualnych zaświadczeń o przynależności do Małopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa i uprawnień budowlanych projektanta i sprawdzającego. Stosownie do art. 20 ust. 4 p.b. projektant oraz sprawdzający dołączył do projektu budowlanego oświadczenia o opracowaniu przedmiotowego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (str. 8).
Ponadto w ocenie Wojewody przedmiotowy projekt budowlany spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn. Dz. U. 2018, poz. 1935), zwanego dalej "rozporządzeniem".
Organ odwoławczy stwierdził również, że dla terenów działek objętych wnioskiem, położonych na obszarze wiejskim gruntów nr [...] w miejscowości W. oraz na działkach [...], w Wolicy na wniosek inwestora Wójt Gminy Ł. na podstawie przepisu art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm.) wydał decyzje o ustaleniu lokalizacji celu publicznego:[...]. Wojewoda uznał, że planowana inwestycja nie narusza ustaleń zawartych w powyższych decyzjach o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Nadto organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 września 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2081 ze zm.), uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla projektowanej elektroenergetycznej sieci kablowej 15 kV nie jest wymagane. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w znacznej odległości od najbliższych obszarów ochrony Natura 2000 i dlatego nie wymaga również przeprowadzenia szczegółowej analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, chronione gatunki roślin i zwierząt.
Odnosząc się do zarzutów A.Z. i A.Z. podniesionych w odwołaniu z dnia 17 marca 2020 r., uzupełnionych pismami z dnia 4 kwietnia 2020 r., 20 kwietnia 2020 r. oraz 7 maja 2020 r. Wojewoda wskazał, że nie stanowią one podstawy do uchylenia kwestionowanej decyzji Starosty, bowiem inwestor zawarł umowę cywilnoprawną z dotychczasowym właścicielem nieruchomości nr ewid. [...] w W., co potwierdził w dokumencie przesłanym w dniu 15 maja 2020 r. W umowie nr [...] zawartej dnia 24 sierpnia 2018 r. między właścicielem działki nr ewid. [...] a inwestorem, widnieje oświadczenie, że właściciel nieruchomości nr ewid. [...] – F.Z. syn F. i F., zam. przy ul. [...], [...], wyraża zgodę na udostępnienie swojej nieruchomości w celu budowy/ przebudowy, remontu i późniejszej eksploatacji: linii kablowej 15 kV oraz demontażu inst. linii napowietrznej SN realizowanych w ramach inwestycji pn.: "Przebudowa inst. linii napowietrznej SN Grzybów - Sichów od słupa nr 82 do 98 03/370 z odg. W. Szkoła i od 115 do 127 z odg. Sieragi w msc. Sydzyna, W., Sieragi, Wolica". Umowa stanowi również, że właściciel nieruchomości po zapoznaniu się z zamierzeniem budowlanym inwestora, wyraża zgodę na udostępnienie powyższej działki na cele budowlane na warunkach niniejszej umowy dla wykonania niezbędnych robót związanych z budową/przebudową, remontem oraz eksploatacją i konserwacją wymienionych na wstępie obiektów. Zgoda jest udzielana na czas technicznej używalności ww. urządzeń. Ww. urządzenia po wybudowaniu stanowić będą własność inwestora.
Zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów z dnia 13 grudnia 2019 r. F.Z. był jedynym właścicielem działki nr [...]. Po przeprowadzonym postępowaniu spadkowym po F.Z. - A.Z. i M. Z., jako jedyne następczynie prawne po zmarłym, nie przedstawiły organowi dokumentu stwierdzającego skuteczne rozwiązanie ww. umowy, którą zawarł poprzedni właściciel z inwestorem. Tymczasem, § 3 zawartej pomiędzy właścicielem nieruchomości a Spółką umowy stanowi, że zawarta umowa jest podstawą do uzyskania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego, wydania pozwolenia na budowę/zgłoszenia robót dla ww. urządzeń, realizacji robót i wykonywania niezbędnych czynności eksploatacyjnych. W § 4 umowy wskazano, że w razie przeniesienia przez inwestora na inny podmiot praw do urządzeń elektroenergetycznych, o których mowa w § 1 Umowy, właściciel wyraża zgodę na przeniesienie na ten podmiot prawa przysługującego inwestorowi na podstawie niniejszej umowy oraz, że w razie sprzedaży nieruchomości w całości lub części, do której odnosi się niniejsza umowa, właściciel nieruchomości zobowiązuje się pisemnie poinformować przyszłego nabywcę o zawartych w niej zobowiązaniach.
Dalej Wojewoda wskazał, że umowa o korzystaniu z nieruchomości jest umową cywilnoprawną nieregulowaną przez prawo administracyjne, a ewentualne spory pomiędzy właścicielem działki i inwestorem na tym tle dotyczą stosunków cywilnoprawnych i podlegają rozpoznaniu przez sądy powszechne.
Dodał, że zgodnie z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Wojewody, zgodność zatwierdzonego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami w zakresie określonym przepisem art. 35 ust. 1 p.b., została wykazana.
Wyżej przedstawione rozważania doprowadziły organ odwoławczy do wniosku, że stanowisko skarżących jest nieuzasadnione i nie podlega uwzględnieniu. Wobec tego Wojewoda zastosował art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dodał, że charakter sprawy nie pozwala na prowadzenie mediacji, o której mowa w art. 96a § k.p.a.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Wojewody wniosły M. Z. i A.Z. nie zgadzając się z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Wskazały, że nie wyrażają zgody na przedmiotową inwestycję, tj. budowę elektroenergetycznej sieci kablowej 15kV przez ich prywatną działkę. Zdaniem skarżących, załączony przez inwestora plan nie jest szczegółowy, a teren inwestycji jest zalewowy. Wskazał, że istnieje możliwość "przeprowadzenia kabli w innym miejscu choćby przez tereny gminne – Gmina Ł.." Skarżące zarzuciły, że nie podpisały z inwestorem żadnej umowy, a zatem brak jest umowy, na którą powołuje się organ odwoławczy.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Zarządzeniem z dnia 27 października 2020 r. sprawę – wyznaczoną na rozprawę - skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym z uwagi na stan epidemii, o czym strony zostały zawiadomione.
Pismem procesowym z dnia 21 września 2020 r. (k. 26) pełnomocnik skarżącej A.Z. - adwokat A.P. wniosła o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu jawnym.
M. Z. pismem z dnia 29 września 2020 r. (k. 28) również osobiście wniosła o przeprowadzenie rozprawy wraz z nagrywaniem posiedzenia.
Kolejnym pismem procesowym z dnia 3 listopada 2020 r. (k. 63) skarżące przedstawiły swoje stanowisko w sprawie, wnosząc jednocześnie o przeprowadzenie rozprawy. W ocenie skarżących, umowa z dnia 24 sierpnia 2018 r. nie jest umową podpisaną przez F.Z., gdyż podpis nie odpowiada jego podpisowi. A.Z. zaprzeczyła, aby podpisał on umowę w jej obecności. Nadto skarżące wskazały, że na umowie numer działki [...]/1 został dopisany długopisem i nie ma ona waloru dowodu w rozumieniu art. 76a k.p.a., gdyż nie została przedłożona w oryginale lub kopii poświadczonej w sposób w niej wskazany. Skarżące podniosły również, że decyzja Wójta Gminy Ł. z dnia [...] 2019 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dotyczy działek nr ewid. [...], [...] i [...]/1 w Wolicy, zaś decyzja Starosty oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody nie dotyczą działek nr ewid. [...] i [...]/1 w W., co nie zostało należycie wyjaśnione. Skarżące nie uzyskały informacji, czy zgodnie z załącznikiem nr 2 do umowy projektowana linia kablowa 15kV przechodzi przez wszystkie ww. działki czy tylko przez działkę nr [...]. Wobec powyższego skarżące wniosły o zobowiązanie organu do przedłożenia spornej umowy w oryginale oraz o dopuszczenie i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu ekspertyzy dokumentów w celu zbadania autentyczności podpisu F.Z. złożonego na umowie.
Pismem procesowym z dnia 4 stycznia 2021 r. (k. 107) kolejny pełnomocnik skarżącej A.Z. - adwokat M.K. wniósł o: "przeprowadzenie rozprawy bez urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, ponieważ przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących". Następnie pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. (k. 112) pełnomocnik wniósł o przeprowadzenie rozprawy w trybie wideokonferencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga A.Z. i A.Z. nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
W związku z odwołaniem rozpraw w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach na podstawie § 1 pkt 1 i 2 w zw. z § 3 zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. o odwołaniu rozpraw przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, mając na uwadze, że miasto Kielce objęte zostało obszarem czerwonym, o którym mowa w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. poz. 1758 z późn. zm.), co powodowało, że przeprowadzenie rozprawy (wyznaczonej na dzień 17 listopada 2020 r.) mogło wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, niniejszą sprawę skierowano zarządzeniem z dnia 27 października 2020 r. do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, co nie wymagało zgody stron postępowania, niemniej o czym strony zostały zawiadomione (w tym adw. A.P. jako pełnomocnik A.Z. – w dniu 30 października 2020 r., M. Z. jako pełnomocnik A.Z. – w dniu 30 października 2020 r.). Żadna ze stron (skarżące, organ, uczestnicy postępowania), pouczonych o możliwości przedstawienia w terminie 7 dni swojego stanowiska w sprawie, nie wskazała Sądowi takich okoliczności w sprawie, że przeprowadzenie rozprawy okazałoby się konieczne. Skarżące zażądały przeprowadzenia rozprawy, wyrażając wolę osobistego w niej uczestnictwa. Równocześnie jednak skarżące przedstawiły Sądowi swoje stanowisko w sprawie w piśmie z dnia 3 listopada 2020 r. Z jego treści nie wynika, aby przeprowadzenie rozprawy – po ustaniu zagrożenia epidemicznego – było niezbędne.
W toku postępowania sądowego – ustanowiony przez M.Z. kolejny pełnomocnik – adw. M.K. – wnosił o przeprowadzenie rozprawy bez urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość, ponieważ przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (pismo z dnia 4 stycznia 2021 r.). Następnie pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. wniósł o przeprowadzenie rozprawy za pomocą urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, wskazując, że przeprowadzenie rozprawy jest niezbędne i stanowi realizację prawa do rozpoznania sprawy na rozprawie. Pełnomocnik skarżącej został poinformowany przez Sąd, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie ma możliwości technicznych na przeprowadzenie rozprawy na odległość gwarantujących przeprowadzenie posiedzenia z zachowaniem wymogów prawnych. Nadto w żadnym z pism skierowanych do Sądu przez adw. M. K. nie wskazane zostały takie okoliczności, których pełnomocnik nie mógł podnieść i wyjaśnić na piśmie.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."), sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zatem z urzędu kontroluje zaskarżony akt także z punktu widzenia przepisów prawa, na które nie wskazywały strony. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji skarżących i uczestników postępowania, bowiem podnoszone przez nich argumenty, podobnie jak argumenty organu, są rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz złożone skargi i inne pisma procesowe.
Zważywszy na powyższe, zdaniem Sądu, skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów umożliwiło jej rozstrzygnięcie bez szkody dla wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia [...] 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektroenergetycznej sieci kablowej.
Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186), dalej też jako "p.b.". Zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego).
Organ architektoniczno-budowlany ma zatem obowiązek sprawdzenia przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego między innymi w zakresie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (bądź decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie inwestor przedstawił organowi decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, które wiążą organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę (art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Wynikające z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 293 z późn. zm.) związanie organu wydającego pozwolenie na budowę decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oznacza, że organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę nie może kształtować odmiennie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu od tych, które zostały określone w tej decyzji. Związanie dotyczy tych warunków decyzji, które określają parametry planowanego obiektu, jak również warunków i zasad, które powinna spełniać inwestycja. Oznacza więc, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może kształtować warunków lokalizacji odmiennie od ustalonych w decyzji w sprawie lokalizacji. Można więc przyjąć, że decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego gwarantuje uzyskanie pozwolenia na budowę obiektu o parametrach lokalizacyjnych określonych w tej decyzji, aczkolwiek pod warunkiem, że jej adresat spełni warunki przewidziane przepisami prawa budowlanego.
Przedmiotowa inwestycja dotyczy budowy elektroenergetycznej sieci kablowej 15 kV. Inwestycja ta przebiegać ma między innymi przez działkę skarżących nr [...] położoną w Wolicy (wcześniej stanowiącą własność F.Z. ). Projektowana sieć kablowa ma zastąpić istniejącą napowietrzną sieć 15 kV, która została przewidziana do demontażu. Co jednak istotne - trasę przebiegu tej sieci rozstrzygnęły wiążąco decyzje o ustaleniu lokalizacji celu publicznego wydane dla całej inwestycji w dniach 5 listopada 2018 r., 6 sierpnia 2018 r. i 28 czerwca 2019 r. przez Wójta Gminy Ł. Organ administracji architektoniczno-budowlanej związany był zatem ustaleniami, gdzie konkretnie przebiegać będzie nowoprojektowana sieć elektroenergetyczna. Stąd wszelkie zarzuty skarżących i twierdzenia na ich poparcie kwestionujące prawidłowość zaplanowanego w zatwierdzonym projekcie budowlanym przebiegu projektowanej sieci, w tym wskazujące na celowość tego przebiegu czy rentowność innej lokalizacji tej sieci nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Organy administracji orzekające w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym wyjaśniły w uzasadnieniach wydanych decyzji zakres dokonanego sprawdzenia przedłożonego projektu budowlanego przez pryzmat wymagań z art. 35 ust. 1 p.b. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia oceny o zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa
Odnosząc się do eksponowanego przez stronę skarżącą zarzutu braku prawa inwestora do dysponowania na cele budowlane nieruchomością stanowiącą działkę nr [...] wyjaśnić należy, że oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 p.b.. W przypadku przedmiotowej inwestycji Takie inwestor załączył do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę wskazane oświadczenie. Dotyczy ono m.in. działki nr [...] położonej w Wolicy z adnotacją, że tytuł, z którego wynika prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane to stosunek zobowiązaniowy przewidujący uprawnienie do wykonywania robót budowlanych – umowa zawarta w dniu 24 sierpnia 2018 r. z F. Z. Ponieważ po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji A.Z. i M. Z., które wniosły odwołanie, zakwestionowały istnienie tytułu prawnego dla inwestora do dysponowania ww. nieruchomością w celu budowy na niej sieci kablowej organ drugiej instancji zweryfikował prawidłowość przedłożonego przez inwestora z projektem budowlanym i wnioskiem o pozwolenie na budowę oświadczenia z dnia 3 grudnia 2019r. Wojewoda zobowiązał inwestora do przedłożenia dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że firma PGE Dystrybucja S.A. dysponuje nieruchomością nr ewid. [...] na cele budowlane, tj. uwierzytelnionej kopii umowy zawartej pomiędzy inwestorem a właścicielem nieruchomości nr ewid. [...] znajdującej się w miejscowości Wolica.
W odpowiedzi na to wezwanie inwestor przedłożył kopię umowy potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika inwestora R. T. Z treści przedłożonej umowy zawartej w dniu 24 sierpnia 2018 r. pomiędzy PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w Lublinie (reprezentowanym przez pełnomocnika K.T.) a F.Z. wynika, że F. Z. wyraził zgodę na udostępnienie jego nieruchomości w celu budowy/przebudowy, remontu i późniejszej eksploatacji linii kablowej 15 kV oraz demontażu istniejącej linii napowietrznej SN na działkach położonych w Wolicy nr [...], [...] i [...]/1. Zakres planowanych prac zobrazowano – zgodnie z umową – na mapie stanowiącej załącznik do umowy. Zarówno pod umową jak i na załączniku graficznym do niej widnieją podpisy osobiście złożone przez F.Z. jako właściciela nieruchomości i K.T. jako pełnomocnika PGE Dystrybucja S.A.
Stosownie do art. 76a § 1 k.p.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Ponieważ z akt sprawy nie wynikało, czy R.T. należy do osób, które mogą poświadczyć zgodność dokumentu z oryginałem w sposób wymagany w art. 76a § 1 k.p.a., dlatego na etapie postępowania sądowego Sąd – wobec zarzutów skarżących - zobowiązał PGE Dystrybucja S.A. w Lublinie do złożenia ponownie wyżej opisanej umowy z dnia 24 sierpnia 2018 r. w oryginale bądź poświadczonym za zgodność z oryginałem odpisie, pouczając uczestnika postępowania, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (art. 48 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wymagany dokument w odpisie poświadczonym notarialnie został złożony do akt sprawy i Sąd dokonał wnikliwej analizy treści tego dokumentu, konfrontując treść złożonego odpisu z ustaleniami organu odwoławczego poczynionymi w tym zakresie w kontekście znajdującego się odpisu dokumentu w aktach administracyjnych sprawy. Analiza ta pokazała, że przedstawiony Sądowi odpis umowy z dnia 24 sierpnia 2018 r. odpowiada dokumentowi, z którego wykonany został odpis umowy przedłożonej w toku postępowania odwoławczego. F. Z. podpisał się osobiście pod treścią umową i na załączniku graficznym do tej umowy. Sąd nie znalazł wobec tego podstaw do zakwestionowania ustaleń faktycznych organów w zakresie posiadania przez inwestora prawa do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane. Wiarygodność oświadczenia o posiadanym przez inwestora prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie została w toku postępowania administracyjnego i sądowego podważona, w każdym razie dopisany odręcznie numer działki nie skutkuje uznaniem umowy za nieważną. Skarżące domagały się przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu ekspertyzy dokumentów na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, aby podważyć wiarygodność ww. umowy z dnia 24 sierpnia 2018 r., ale w świetle art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające wyłącznie z dokumentów i tylko jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zatem sąd administracyjny nie może dopuścić dowodu z opinii biegłego sądowego. Niemniej jeszcze raz należy podkreślić, że ponieważ złożone w sprawie dokumenty (umowa i jej załącznik graficzny) nie wzbudziły uzasadnionych obaw co do ich wiarygodności nie sposób zarzucić organom, że ustalenia faktyczne w tym zakresie opierały na treści dokumentów przedłożonych przez inwestora, zwłaszcza, że skarżące nie przedłożyły żadnego takiego dokumentu w sprawie, który poddawałby w wątpliwość ustalenie, że F.Z. zawarł przedmiotową umowę. Ponadto organ odwoławczy wezwał A.Z. jak i M.Z. (jako współwłaścicieli działki będących następcą prawnym po zmarłym F.Z.) do przedłożenia dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że umowa o zgodzie na korzystanie z nieruchomości nr ewid. [...] na cele budowlane została skutecznie rozwiązana. Również takiego dokumentu skarżące nie przedstawiły.
Składane w trybie art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest jednak skuteczne o tyle, o ile z materiału dowodowego zebranego w sprawie nie wynika wniosek przeciwny. Oświadczenie to stwarza bowiem tylko domniemanie, iż składającemu je przysługuje wymienione prawo. Domniemanie to może być jednak obalone dowodem wskazującym, iż złożone oświadczenie nie odpowiada rzeczywistości (zob. wyrok NSA z 26 lipca 2007 r., II OSK 1099/06; wyrok NSA z 11 maja 2007 r., II OSK 775/06; wyrok NSA z 3 kwietnia 2007 r., II OSK 577/06; wyrok NSA z 9 listopada 2005 r., II OSK 179/05, ONSAiWSA 2006, nr 3, poz. 88). W niniejszej sprawie wątpliwości, na jakie wskazywały skarżące na etapie postępowania odwoławczego, zostały przez organ zweryfikowane i nie wynika z tych ustaleń, aby złożone oświadczenie o dysponowaniu na cele budowlane działką nr [...] zawierało nieprawdziwą informację, że inwestorowi przysługiwał taki tytuł prawny do dysponowania nieruchomością, aby mógł realizować na niej cele budowlane określone zatwierdzonym projektem budowlanym.
Zatwierdzony projekt budowlany i udzielone pozwolenie na budowę, które było przedmiotem badania w tej sprawie, dotyczy jednej z działek należących do skarżących. Ze złożonych w aktach administracyjnych dokumentów, w tym decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego wynika, że inwestycja celu publicznego realizowana jest etapowo, a obecnie kontrolowane postępowanie administracyjne dotyczy wyłącznie działki nr [...], nie zaś pozostałych działek skarżących (wcześniej należących do F.Z. ), co nie powoduje niezgodności kontrolowanych obecnie decyzji z prawem. Jeżeli inwestor będzie zamierzał realizować inny etap inwestycji celu publicznego na pozostałych działkach skarżących, to wówczas będzie zobowiązany zainicjować odrębne postępowania administracyjne, jeżeli wymagać będą tego przepisy prawa.
Odnosząc się z kolei do tych zarzutów skargi, zgodnie z którymi uniemożliwiono skarżącym zapoznanie się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie wyjaśnić należy, że zawiadomieniem z dnia 22 kwietnia 2020 r. organ drugiej instancji poinformował skarżące o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie organu, a z uwagi na stan pandemii – po wcześniejszym telefonicznym uzgodnieniu. Skarżący mogły zatem w odpowiednim także dla siebie terminie zapoznać się z aktami sprawy.
Końcowo dodać należy, że rację ma organ odwoławczy, iż ewentualne spory pomiędzy inwestorem i właścicielami działek związane z zawarciem i wykonaniem umów cywilnoprawnych (w oparciu o które inwestor oświadczył o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane) rozstrzygać powinny sądy powszechne.
Z tych wszystkich względów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.