I SA/Sz 205/08

I SA/Sz 205/08 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2009-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /przewodniczący sprawozdawca/
Anna Sokołowska
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 2088/09 - Wyrok NSA z 2011-04-28
II FZ 635/08 - Postanowienie NSA z 2009-01-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
art. 27 par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
Dz.U. 2001 nr 137 poz 1541
zał. 5
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 września 2009 r. sprawy ze skargi Z.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym skargą postanowieniem z dnia [...]
Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się na przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy art. 18 i 27 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjny w administracji (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229 ze zm.), po rozpoznaniu zażalenia Z.B., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o Nr [...].
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że ww. tytuł wykonawczy, obejmujący należności z tytułu pierwszej, drugiej, trzeciej i czwartej raty podatku od nieruchomości od osób fizycznych za rok 2006 wraz z naliczonymi kwotowo odsetkami oraz stawką dalszych odsetek na dzień wystawienia tytułu w wysokości
12 %, organ egzekucyjny doręczył zobowiązanemu Z.B. w dniu
7 października 2007 r. W dniu natomiast 8 października 2007 r., Z.B. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, tj. zarzucił:
- wskazanie nieprawidłowej podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, gdyż, wskazując art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, wierzyciel nie podał, jaki jest rodzaj i typ nieruchomości, miejscowość, gmina oraz województwo, zaś na podstawie drugiego z przepisów wskazanych w tytule, tj. art. 6 ust. 7 ustawy, organ podatkowy winien wydać decyzję i zapis tej treści powinien znaleźć się w tytule wykonawczym,
- wskazanie w rubryce 30 podstawy prawnej należności – orzeczenia, zamiast decyzji podatkowej, popartej właściwą uchwałą rady gminy,
- wskazanie niewłaściwej (jednej) stawki odsetek, podczas gdy w okresie od 1 lutego 2006 r. do 30 sierpnia 2007 r. odsetki od zobowiązań podatkowych obowiązywały
w różnych wysokościach,
- w tytule w części F nie wskazano miejsca położenia nieruchomości.
Wskazując na powyższe zarzuty, zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Ponadto, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w wyniku rozpatrzenia zarzutów zobowiązanego, Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie przepisu art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, uznał za nieuzasadnione zgłoszone zarzuty co do niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w przepisie art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Odnosząc się do poszczególnych zarzutów, organ egzekucyjny wyjaśnił, że
w pozycji 29 tytułu został podany akt normatywny stanowiący podstawę prawną egzekwowanego obowiązku, tj. ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach
i opłatach lokalnych, co czyni ten zarzut nieuzasadnionym. Przepisy te stanowią, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ustawy). Osoby fizyczne (...) są zobowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację
o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości (art. 6 ust. 6 ustawy). Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych (...) ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego,
w terminach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego (art. 6 ust. 7).
W pozycji 30 tytułu została wskazana decyzja podatkowa i data jej wydania,
tj. decyzja z dnia [...] Nr [...] w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2006 w kwocie [...] położonej przy [...].
Natomiast, wzór tytułu wykonawczego został określony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który w poz. 30 posługuje się pojęciem "orzeczenie". W pozycji tej została wskazana decyzja, na podstawie której organ podatkowy ustalił zobowiązanie podatkowe.
Ponadto, w tytule wykonawczym wskazano stawkę odsetek, która obowiązywała w dniu jego wystawienia, natomiast w postępowaniu egzekucyjnym odsetki są liczone od dni wykazanych w pozycjach 36,46,56,66, zgodnie
z wysokością obowiązującą w danym okresie, stanowiącą dwukrotność stopy lombardowej uchwalonej przez Radę Polityki Pieniężnej.
Dalej, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że w dniu
17 stycznia 2008 r. zobowiązany wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając:
- uchybienie terminowi określonemu w art. 35 § 3 k.p.a. rozpoznania sprawy
i wydania postanowienia,
- niepodanie przez wierzyciela w podstawie prawnej właściwych ustępów
i punktów art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz niewskazanie przepisów prawa miejscowego, rodzaju i typu nieruchomości,
- niewskazanie w części F tytułu miejscowości, gminy oraz województwa, typu
i rodzaju nieruchomości,
- nieprzytoczenie w podstawie prawnej treści art. 6 ust. 7 ustawy o obowiązku wydania decyzji podatkowej,
- niewskazanie w zaskarżonym postanowieniu terminów doręczenia decyzji,
- wadliwe posługiwanie się w tytule wykonawczym pojęciem "orzeczenia", skoro przepisy Kpa nie zawierają definicji "orzeczenia",
- nieprawidłowe wskazanie w tytule wykonawczym odsetek dla poszczególnych okresów.
Podnosząc powyższe zarzuty, zobowiązany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Uzasadniając dalej swoje rozstrzygnięcie podjęte w sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organ egzekucyjny prawidłowo zakwalifikował twierdzenia zawarte w zarzutach do tytułu jako zarzuty niespełnienia przez tytuł wymogów określonych w przepisie art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i, odwołując się do tego przepisu, organ ten wskazał, jakie elementy powinien zawierać tytuł wykonawczy.
Dalej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że przez wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, o którym mowa jest w art. 27 § 1 pkt 1 ww. ustawy egzekucyjnej należy rozumieć wskazanie decyzji nakładającej na zobowiązanego egzekwowany obowiązek, a w przypadku, gdy obowiązek wynika wprost z przepisu prawa - wskazanie aktu prawnego, miejsca jego publikacji oraz numeru (oznaczenia) przepisu nakładającego obowiązek. Według Kolegium, wierzyciel nie ma natomiast obowiązku wskazywania w tytule wykonawczym przepisów prawa materialnego, na podstawie których została wydana decyzja nakładająca obowiązek. Nie ma również obowiązku cytowania lub też streszczania treści przepisów, co byłoby także zabiegiem niewykonalnym z uwagi na ograniczoną ilość miejsca w odpowiednich pozycjach tytułu wykonawczego. Z tych względów, zarzut zobowiązanego w tym zakresie Kolegium uznało za nieuzasadniony, gdyż tytuł wykonawczy jako podstawę prawną wskazał decyzję z dnia [...] Nr [...]. Dodatkowo, wierzyciel wskazał przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę wydania decyzji.
Ponadto, Kolegium stwierdziło, że tytuł wykonawczy jest sporządzany według wzoru ustalonego przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.), zatem wszelkie twierdzenia zobowiązanego odnoszące się do nomenklatury, jaką posługuje się wzór tytułu, np. w zakresie pojęcia "orzeczenia" mogą być adresowane do ustawodawcy i nie mają wpływu na prawidłowość wystawionego tytułu, a pojęcie "orzeczenie" jest pojęciem szerszym od decyzji administracyjnej. We wzorze tytułu wykonawczego nie przewidziano również miejsca dla wskazania danych, takich jak: "rodzaj i typ nieruchomości", niezależnie od tego, co - według zobowiązanego - mieści się pod tymi pojęciami. Zgodnie natomiast z art. 27 § 1 pkt 3 ww. ustawy egzekucyjnej, tytuł powinien również zawierać oznaczenie terminu, od którego nalicza się odsetki
z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz rodzaj i stawkę tych odsetek,
a odesłanie zawarte w przypisie Nr 5 do tytułu w rubryce "stawka odsetek" wpisuje się stawkę odsetek, według której nalicza się dalsze odsetki, skoro więc tytuł wykonawczy został wystawiony w dniu 24 sierpnia 2007 r., to odsetki za zwłokę od należności podatkowych za okres od 28 czerwca 2007 r. do dnia 29 sierpnia 2007 r. wynosiły 12 %. Prawidłowo więc wierzyciel wskazał w tytule stawkę odsetek.
Dodatkowo, Kolegium wskazało, że ze wzoru tytułu wykonawczego wynika, iż są w nim przewidziane również inne informacje, niewymienione w art. 27 § 1 ustawy egzekucyjnej, np. w części F tytułu: "miejsce położenia majątku zobowiązanego". Niewskazanie lub nieprawidłowe wskazanie tych dodatkowych informacji, lecz nieprzewidzianych w art. 27 § 1 tej ustawy, nie może być jednak podstawą skutecznego zarzutu niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych
w art. 27 ustawy. Informacje te pozostają bowiem bez wpływu na prawidłowość wystawionego tytułu wykonawczego, a w konsekwencji, na dopuszczalność prowadzonej w oparciu o taki tytuł egzekucji administracyjnej.
Ponadto, odnosząc się do zarzutów skierowanych wprost do zaskarżonego postanowienia, Kolegium wyjaśniło, że instytucję zarzutów, jak i termin ich rozpatrzenia reguluje przepis art. 34 ustawy egzekucyjnej, a nie przepis art. 35 Kpa.
Końcowo Kolegium wskazało, że nie znajduje także uzasadnienia dla podania w treści zaskarżonego postanowienia terminów doręczenia decyzji podatkowych, skoro zobowiązany nie kwestionował wskazanego w tytule terminu, od którego nalicza się odsetki, ani też nie twierdził, że w tej sprawie wystąpił okres przerwy
w naliczaniu odsetek.
Nie zgadzając się z tym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Z.B, wniósł na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, jak również na analogiczne postanowienia w przedmiocie pozostałych dwóch tytułów wykonawczych
(w sprawach o sygn. akt I SA/Sz 204/08 i I SA/Sz 206/08), nie podnosząc jednak konkretnych zarzutów do zaskarżonego postanowienia, lecz ponowił zarzuty wobec tytułu wykonawczego, co uzasadnił następująco:
Tytuł wykonawczy powinien wskazywać podstawę prawną egzekwowanego obowiązku. Podstawa prawna winna być pełna i klarowna, niebudząca żadnych wątpliwości jej zastosowania. W podstawie prawnej egzekwowanego obowiązku nie można pominąć uchwały rady gminy, ani ograniczyć się do powołania przepisu art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, bez wskazania ustępów tego artykułu oraz przytoczenia jego treści. Konieczne jest podanie w tytule wykonawczym rodzaju
i typu nieruchomości, a w części F tytułu - miejscowości, gminy oraz województwa, typu i rodzaju nieruchomości.
Ponadto, według skarżącego, do tytuł wykonawczego, w momencie jego przekazania organowi egzekucyjnemu, powinny być dołączone załączniki, będące podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, a w tej sprawie zostały one przekazane później, o czym świadczy późniejsza korespondencja.
Według skarżącego, także wskazanie jedynie przepisu art. 6 ust. 7 ustawy
o podatkach i opłatach lokalnych jest wskazaniem niewłaściwym, gdyż na podstawie tego przepisu organ decyzyjny winien wydać decyzją o obowiązku podatkowym, ale po wcześniejszym wykonaniu art. 5 tej ustawy, a zapis taki winien być podany
w tytule wykonawczym, zgodnie z art. 5 tej ustawy jak również zgodnie z art. 168 i art. 87 ust. 2 Konstytucji RP. Ponadto, akty normatywne podane w pkt 29 zaskarżonych tytułów wykonawczych są niewłaściwe, błędne i nie stanowią podstawy prawnej do wystawiania i egzekwowania takich wadliwych tytułów wykonawczych. Postanowienia te również nie wskazują terminów doręczenia decyzji. Podstawą prawną należności, zgodnie z zapisem w tytułach wykonawczych
w rubryce 30, jest wskazana definicja orzeczenia, jednak Kpa nie posługuje się
w ogóle definicją orzeczenia i dlatego tytuły wykonawcze nie mogą zawierać takich zapisów.
W kwestii odsetek skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienia nieprawidłowo wyjaśniają ich wysokość, gdyż ustawodawca w sprawie odsetek
w art. 27 § 1 ust. 3 ustawy egzekucyjnej podaje stawki tych odsetek w liczbie mnogiej, tymczasem, wszystkie zaskarżone tytuły wykonawcze, dla wszystkich okresów, podają jedną stawkę procentową odsetek, co jest niewłaściwe bowiem wynosiły one dla okresu: od 01.02.2006 r. do 28.02.2006 r. - 11.5%, od 01.03.2006 r. do 25.04.2007 r. - 11 %, od 26.04.2007 r. do 27.06.2007 r. - 11.5%, od 28.06.2007 r. do 29.08.2007 r. - 12% i od 30.08.2007 r. -12,5% .
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia (oraz pozostałych dwóch zaskarżonych postanowień).
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację przedstawioną
w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie z dnia 25 marca 2009 r., uzupełniającym skargę, Z.B. zarzucił, że organ odwoławczy - wbrew orzecznictwu sądowemu i doktrynie – przyjmuje, że nie jest zobowiązany stosować przepisu art. 35 K.p.a., dotyczącego terminu załatwiania spraw, a nadto zarzucił, że w doręczonym mu tytule wykonawczym organ nie wskazał adresata, do którego należało wnieść zarzuty
w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W treści skargi skarżący nie sformułował zarzutu naruszenia konkretnego przepisu, czy to prawa materialnego, czy to prawa procesowego, jednak
z uzasadnienia skargi wnosić należy, że kwestia sporna dotyczy zagadnienia, czy wystawiony w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko skarżącemu tytuł egzekucyjny odpowiada wymogom, jaki na tego rodzaju dokument, kluczowy dla dopuszczalności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nakładają przepisy zawarte w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze zamieszczone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.).
Zgodnie z przepisem art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji, tytuł wykonawczy powinien spełniać wymogi w tym przepisie określone oraz być sporządzony według ustalonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych wzoru (art. 26 tej ustawy). Obowiązek zbadania, czy tytuł wykonawczy spełnia te wymagania obciąża organ egzekucyjny (art. 29 § 2),
a stwierdzenie ich niespełnienia przesądza o niedopuszczalności egzekucji.
Dla egzekucji należności pieniężnych, a taka objęta jest tytułem wykonawczym w tej sprawie, Minister Finansów określił dwa wzory tytułów wykonawczych, w zależności od tego, czy obejmują one jednopozycyjne, czy też czteropozycyjne tytuły. Wzór jednopozycyjnego tytułu wykonawczego (TYT-1) zamieszczono w ww. rozporządzeniu w załączniku Nr 4, a wzór czteropozycyjnego tytułu wykonawczego (TYT-2) w złączniku Nr 5.
Z przedstawionego uregulowania wynika zatem, że tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym, który powinien spełniać rygorystycznie określone wymogi co do treści, gdyż warunkuje wszczęcie egzekucji. Każdy z określonych przez Ministra Finansów wzorów tytułów wykonawczych powinien zawierać treść szczegółowo wskazaną w przepisie art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj.:
1) oznaczenie wierzyciela;
2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także określenie zatrudniającego go pracodawcy i jego adresu, jeżeli wierzyciel posiada taką informację;
3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju
i stawki tych odsetek;
4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;
5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;
6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;
7) datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela;
8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;
9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;
10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;
11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych.
Z treści zaskarżonego postanowienia oraz z akt sprawy wynika, że odpis tytułu wykonawczego doręczony skarżącemu, a zobowiązanemu w postępowaniu egzekucyjnym, zawierał wymagane ww. przepisami elementy i został sporządzony według ustalonego rozporządzeniem Ministra Finansów w załączniku Nr 5 wzoru tytułu wykonawczego czteropozycyjnego stosowanego w egzekucji należności pieniężnych.
Prawidłowo więc zarówno organ egzekucyjny - Prezydent Miasta, jak i organ odwoławczy - Samorządowe Kolegium Odwoławcze oceniły wniesione przez skarżącego zarzuty co do niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w przepisie art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako nieuzasadnione. W szczególności zaś, słusznie organy te stwierdziły, że przez wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku należy rozumieć wskazanie decyzji nakładającej na zobowiązanego egzekwowany obowiązek, a w przypadku, gdy obowiązek wynika wprost z przepisu prawa - wskazanie aktu prawnego, miejsca jego publikacji oraz numeru (oznaczenia) przepisu nakładającego obowiązek. Ponadto, prawidłowo Kolegium stwierdziło także, że wierzyciel nie ma obowiązku wskazywania w tytule wykonawczym przepisów prawa materialnego, na podstawie których została wydana decyzja nakładająca obowiązek, a w szczególności przepisów prawa miejscowego. A wobec tego, że tytuł wykonawczy, jako podstawę prawną, wskazał decyzję z dnia [...] Nr [...] i, dodatkowo, także w pozycji obejmującej akt normatywny (stanowiący podstawę do wydania orzeczenia) przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę wydania decyzji, tj. art. 2 i art. 6 ust. 6 i 7 ustawy z dnia
12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (przedmioty opodatkowania
i podmioty objęte obowiązkiem podatkowym), to spełniał ten tytuł wymóg wskazania podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, gdyż tytuł ten wymieniał wszystkie cechy identyfikujące decyzję administracyjną, stanowiącą podstawę egzekwowanej należności, tj. jej numer i datę wydania. Ponadto, w podstawie prawnej egzekwowanej należności, zgodnie ze wzorem tytułu wykonawczego, prawidłowo użyto określenia "orzeczenie", gdyż oprócz decyzji i postanowień podstawą egzekwowanej należności mogą być także inne orzeczenia, co wynika wprost z przepisu art. 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowiącym, że: do obowiązków, które wynikają z decyzji, postanowień lub innych orzeczeń niż określone w art. 3 i art. 3a, stosuje się egzekucję administracyjną tylko wówczas, gdy odrębne ustawy tak stanowią.
Prawidłowo także organy obu instancji stwierdziły, że we wzorze tytułu wykonawczego nie przewidziano miejsca do wskazania takich danych identyfikujących nieruchomość, jak: "rodzaj i typ nieruchomości", niezależnie od tego, że przepis art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wśród elementów składających się na treść konieczną tytułu wykonawczego nie wymienia takich, jak rodzaj i typ nieruchomości. Natomiast w części F tytułu wykonawczego, oznaczonej jako: miejsce położenia majątku zobowiązanego, wierzyciel może wskazać miejsce położenia majątku zobowiązanego, jeżeli egzekucja miałaby być skierowana do tego majątku.
Ponadto, stanowisko tych organów co do określenia w tytule wykonawczym terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz rodzaju i stawki tych odsetek także jest zgodne z uregulowaniem przepisu
art. 27 § 1 pkt 3 ww. ustawy, a nadto z wyjaśnieniem jakie zamieszczone jest we wzorze tytułu wykonawczego przy pozycji obejmującej stawkę odsetek, gdzie wskazano, że w tej pozycji wpisuje się stawkę odsetek, według której nalicza się dalsze odsetki. A skoro, w tytule wykonawczym wierzyciel wskazał kwotę należności głównej, zaznaczył, że należne są odsetki za zwłokę, czyli właściwe dla zaległości podatkowych, wskazał, że odsetki te nalicza się od dnia wymagalności egzekwowanej należności - zgodnie z przepisem art. art. 6 ust. 7 ustawy z dnia
12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.:Dz. U. z 2006 r. Nr 121,
poz. 884 ze zm.) - stanowiącym, że: "Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.", jak również, że stawka tych odsetek odpowiada stawce odsetek obowiązującej w dniu wystawienia tytułu wykonawczego, tj. 12 % w dniu 24 sierpnia 2007 r. (M.P. 2006, Nr 42, poz. 483), to nie można uznać, że jakikolwiek element kształtujący wysokość odsetek został w tytule wykonawczym wadliwie określony, tym bardziej, że skarżący nie kwestionował wskazanego w tytule terminu, od którego nalicza się odsetki, ani też nie twierdził, że w tej sprawie wystąpił okres przerwy
w naliczaniu odsetek, co słusznie podniósł w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy.
Uprawnione jest także stanowisko organu odwoławczego co do treści części
F tytułu wykonawczego, obejmującej pozycję, w której wskazuje się, jak to wyżej podniesiono, miejsce położenia majątku zobowiązanego, że skoro jest to treść niewymieniona w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, to oznacza iż może, ale nie musi być objęta tytułem wykonawczym, tym bardziej, że nie zawsze wierzyciel posiada wiedzę o miejscu położenia majątku zobowiązanego w momencie wystawiania tytułu wykonawczego.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego, że do tytuł wykonawczego, w momencie jego przekazania organowi egzekucyjnemu, powinny być dołączone załączniki, będące podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, a w tej sprawie zostały one przekazane później, o czym świadczy korespondencja, a nadto, że postępowanie prowadzono z naruszeniem przepisu art. 35 K.p.a., tj. przewlekle, oraz, że w tytule wykonawczym nie wskazano precyzyjnie adresata, do którego wnosi się zarzuty, należy wskazać, że aczkolwiek te zarzuty są uzasadnione, to jednak Sąd nie uznał, aby te naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a skarżący nie wskazał, jakie te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż tylko takie mogą – zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego aktu.
Mając zatem na uwadze podniesione wyżej okoliczności, wobec tego że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, skargę jako nieuzasadnioną należało – na postawie przepisu art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalić.