II OSK 174/06

II OSK 174/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący/
Małgorzata Stahl /sprawozdawca/
Zofia Flasińska
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 834/05 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-09-13
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 1991 nr 32 poz 131
art. 58 ust. 1
Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia NSA Małgorzata Stahl ( spr. ) Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 834/05 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie morskim oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
II OSK 174/06
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 września 2005 r. sygn. IV SA/Wa 834/05 oddalił skargę K. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2004 r. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie morskim.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził m.in., że decyzja organu I instancji została wydana w dniu 5 marca 2004 r. i w tym dniu wysłana do adresata. Termin przedawnienia możliwości nałożenia kar administracyjnych nastąpił z dniem 7 marca 2004 r. Z faktu doręczenia decyzji dopiero w dniu 13 marca 2004 r. nie można wyprowadzać wniosku o niemożności nałożenia kary z uwagi na przedawnienie.
Pełnomocnik K. K. zaskarżył powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 25.000 zł oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia 26 maja 2004 r.
Wyrokowi pełnomocnik zarzucił: 1/ naruszenie prawa materialnego - art. 56 pkt 1 (błędnie oznaczony, chodzi - jak wynika z uzasadnienia - o art. 58 ust.1)ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej przez błędną wykładnię oraz 2/ naruszenie przepisu postępowania - art. 110 k.p.a., jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik W.H. podniósł, że Sąd przyjął dzień 7 marca 2004 r. za termin przedawnienia możliwości wymierzenia skarżącemu administracyjnej kary pieniężnej i słusznie uwzględnił przepis art. 110 k.p.a. ale nadał mu zbyt małe znaczenie , mimo ze przepis ten uznaje dzień doręczenia decyzji stronie za moment od którego organ administracji jest nią związany.
Zdaniem pełnomocnika, dopiero od dnia doręczenia decyzja wywiera skutki prawne a zaskarżona decyzja została doręczona dopiero w dniu 13 marca 2004 r. Tym samym to moment doręczenia a nie wydania ma znaczenia dla bytu decyzji i decyzja tylko wydana a nie doręczona przed upływem terminu doręczenia nie może skutecznie nałożyć kary pieniężnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna, nie można bowiem zgodzić się z przedstawionym rozumowaniem. Należy też na wstępie podnieść, że skarga kasacyjna została sporządzona niedbale - błędnie oznaczono przepis prawa materialnego a zarzut procesowy został sformułowany wadliwie, bo nie powołuje naruszonego przez Sąd (w związku z zarzutem naruszenia art. 110 k.p.a.)przepisu procedury sądowoadministracyjnej i nie wskazuje dlaczego to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Również sformułowane w skardze oczekiwania pod adresem Naczelnego Sądu Administracyjnego wykraczają poza jego kognicję bo merytoryczne rozpatrzenie sprawy (po uchyleniu wyroku) jest możliwe tylko w sytuacji gdy nie ma naruszeń postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Związek zarzutu procesowego z zarzutem naruszenia przepisu art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej(Dz.U. Nr 32,poz.131 ze zm.) jest jednak wyraźny i to pozwala Sądowi na jego rozważenie.
Zgodnie z przepisem art. 58 ust. 1 ustawy o obszarach morskich nie można nałożyć kary pieniężnej , jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat. Kary nakładane są w drodze decyzji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie termin przedawnienia upływał w dniu 7 marca 2004 r. , decyzja nakładająca karę pieniężną została wydana w dniu 5 marca 2004 r. a doręczono ją w dniu 13 marca 2004 r. Problem prawny sprowadza się do kwestii określenia daty wydania decyzji i jej znaczenia z uwagi na to, że decyzja wywiera skutki prawne od momentu jej doręczenia stronie i dopiero od tej chwili organ jest nią związany.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w tezie i w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2006 r. (II OSK 714/05)iż "Obowiązujące przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstaw do utożsamiania wydania decyzji z jej doręczeniem. Wydanie decyzji (sporządzenie) decyzji zgodnie z wymaganiami art. 107 §1 K.p.a. jest czynnością procesową wywołująca oznaczone skutki prawne.", ONSA 2006/5/132. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 2 października 2002 r.sygn.III RN 149/01,OSNP 2003/16/371).Datą wydania decyzji jest jej podpisanie przez organ, a w razie wątpliwości jest to data wskazana w decyzji. Pogląd, że datę wydania decyzji stanowi dzień jej doręczenia, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Gdyby przyjąć, że datę wydania decyzji stanowi data jej doręczenia ,nikt nie mógłby dokładnie określić , w jakim stanie prawnym decyzja zapadła.
Zważywszy zatem , że zarzuty skargi kasacyjnej nie były uzasadnione, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.),skargę kasacyjną należało oddalić.