II OSK 1711/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Postanowienie to uchyliło decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, która odmawiała uzgodnienia samowolnie zrealizowanych robót budowlanych (wykonanie schodów zewnętrznych i otworu drzwiowego w miejscu okna). Sąd I instancji stwierdził, że nie może kwestionować oceny prawnej dokonanej przez WSA we Wrocławiu w prawomocnym wyroku, zgodnie z którą prawnym trybem uzyskania stanowiska konserwatora zabytków jest art. 7b Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa). Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 153 i 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa) poprzez uznanie, że WSA we Wrocławiu wyłączył zastosowanie art. 106 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezzasadną. Podkreślił, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i organy państwowe. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. NSA stwierdził, że wyrok WSA we Wrocławiu jednoznacznie przesądził, iż organ powinien uzyskać wypowiedź organu konserwatorskiego, a art. 7b Kpa nakazuje współdziałanie organów. W związku z tym, Minister zasadnie stwierdził bezprzedmiotowość postępowania uzgodnieniowego. NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 Ppsa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych (art. 153 i 170 Ppsa) oraz interpretacja zasady współdziałania organów (art. 7b Kpa) w kontekście uzgodnień w sprawach budowlanych dotyczących ochrony zabytków.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji samowolnie zrealizowanych robót budowlanych i konieczności uzgodnienia z konserwatorem zabytków, a także specyfiki postępowania w oparciu o art. 7b Kpa i art. 106 Kpa.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 7b Kpa, jako zasada ogólna postępowania administracyjnego, wyłącza stosowanie art. 106 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego w kontekście uzgodnienia samowolnie zrealizowanych robót budowlanych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 7b Kpa nie wyłącza stosowania art. 106 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego. Nakazuje on współdziałanie organów, ale nie formalizuje sposobów tego współdziałania.
Uzasadnienie
Sąd I instancji był związany oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku WSA we Wrocławiu, zgodnie z którą art. 7b Kpa wymagał uzyskania stanowiska konserwatora zabytków. NSA potwierdził, że art. 7b Kpa nakazuje współdziałanie organów, ale nie wyłącza stosowania art. 106 Kpa w określonych sytuacjach.
Czy sąd administracyjny jest związany oceną prawną wyrażoną w prawomocnym orzeczeniu sądu niższej instancji zgodnie z art. 153 i 170 Ppsa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, a także inne sądy i organy państwowe.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że art. 153 Ppsa ma charakter bezwzględnie obowiązujący i organy administracji publicznej oraz sądy administracyjne nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie.
Przepisy (10)
Główne
Ppsa art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kpa art. 7b
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Kpa art. 106 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 106 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pb art. 39 § 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Pb art. 51 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Ppsa art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Związanie sądu oceną prawną wyrażoną w prawomocnym orzeczeniu sądu niższej instancji (art. 153 i 170 Ppsa). • Art. 7b Kpa jako zasada ogólna nakazująca współdziałanie organów, nie wyłączająca stosowania art. 106 Kpa w kontekście uzgodnień. • Zasadność stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania uzgodnieniowego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w świetle wcześniejszych stanowisk organu konserwatorskiego.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 153 i 170 Ppsa poprzez uznanie, że WSA we Wrocławiu wyłączył zastosowanie art. 106 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 39 ust. 3 Pb. • Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 7b Kpa poprzez błędną wykładnię tych przepisów, polegającą na przyjęciu, że zasada ogólna wyłącza stosowanie przepisów proceduralnych.
Godne uwagi sformułowania
Swoistość mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że obejmuje także inne sądy (...) i inne organy państwowe (...). • W pojęciu 'ocena prawna' mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. • Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie.
Skład orzekający
Małgorzata Miron
przewodniczący
Marzenna Linska - Wawrzon
członek
Mirosław Gdesz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych (art. 153 i 170 Ppsa) oraz interpretacja zasady współdziałania organów (art. 7b Kpa) w kontekście uzgodnień w sprawach budowlanych dotyczących ochrony zabytków."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji samowolnie zrealizowanych robót budowlanych i konieczności uzgodnienia z konserwatorem zabytków, a także specyfiki postępowania w oparciu o art. 7b Kpa i art. 106 Kpa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę związania sądu własnymi prawomocnymi orzeczeniami, co ma kluczowe znaczenie dla pewności prawa. Dotyczy też kolizji przepisów proceduralnych w specyficznej dziedzinie ochrony zabytków.
“Czy sąd może zmienić zdanie? NSA przypomina o mocy prawomocnych orzeczeń.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.