II OSK 1701/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-09-03
NSAAdministracyjneŚredniansa
cudzoziemcypobyt czasowyzezwolenie na pracęwstrzymanie wykonaniadecyzja administracyjnaskarga kasacyjnaNSAprawo migracyjne

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uznając, że jej wykonanie nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków.

A. Z. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, obawiając się nielegalności pobytu i problemów z powrotem do Polski. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ten wniosek, stwierdzając, że decyzja odmowna nie rodzi natychmiastowego obowiązku opuszczenia kraju ani nie jest równoznaczna z wydaleniem. Sąd podkreślił, że skutki takie jak wydalenie wynikają z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę został złożony przez A. Z. w ramach skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie. Skarżący argumentował, że niewstrzymanie wykonania decyzji uczyni jego pobyt w Polsce nielegalnym, co może skutkować koniecznością opuszczenia kraju oraz problemami z ponownym wjazdem. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek, odwołał się do art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jako podstawę wstrzymania wskazuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odmowna nie spełnia tych kryteriów. Z pouczeń zawartych w decyzji wynikało, że pobyt skarżącego do określonego terminu jest legalny, a sama decyzja nie orzeka o wydaleniu. Sąd podkreślił, że obowiązek opuszczenia terytorium Polski wynika z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która może podlegać przymusowemu wykonaniu, a nie z bezpośredniego wykonania decyzji odmownej. W związku z tym, sąd nie stwierdził potrzeby udzielenia ochrony tymczasowej i oddalił wniosek.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek nie powinien zostać uwzględniony, jeśli decyzja odmowna nie rodzi natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski ani nie jest równoznaczna z wydaleniem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ nie skutkuje natychmiastowym obowiązkiem opuszczenia kraju ani wydaleniem. Skutki te wynikają z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 61 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawą wstrzymania wykonania aktu przez sąd administracyjny jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 61 § § 5

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 193

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.o.c. art. 299 § ust. 6 pkt 1

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Określa sytuacje, w których w razie niewykonania obowiązku opuszczenia terytorium RP stosuje się dalsze przepisy ustawy.

u.o.c. art. 329

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Reguluje możliwość przymusowego wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie rodzi natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski ani nie jest równoznaczna z wydaleniem. Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski nie jest bezpośrednio związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz z decyzją o zobowiązaniu do powrotu.

Odrzucone argumenty

Niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że pobyt skarżącego w Polsce uznany będzie za nielegalny i w konsekwencji skarżący podlegać będzie zapisom prawa zobowiązującym go do opuszczenia Polski. Zarówno w trakcie przekraczania granicy, jak również ubiegając się o ponowny wjazd do Polski skarżący może zostać wpisany do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP lub nie uzyskać wizy powrotnej.

Godne uwagi sformułowania

niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Zaskarżona decyzja żadnego takiego niebezpieczeństwa nie rodzi nie rodzi ona natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski pobyt skarżącego do czasu upływu określonego tam terminu jest legalny Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski nie jest bezpośrednio bowiem związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz decyzji w przedmiocie zobowiązania do powrotu.

Skład orzekający

Zdzisław Kostka

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w kontekście przepisów o pobycie cudzoziemców, rozróżnienie między decyzją odmowną a decyzją o zobowiązaniu do powrotu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji odmownej w sprawie zezwolenia na pobyt, a nie decyzji ostatecznie orzekającej o wydaleniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa migracyjnego i procedury administracyjnej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Choć rozstrzygnięcie jest proceduralne, wyjaśnia kluczowe różnice między różnymi typami decyzji administracyjnych.

Czy odmowa pobytu oznacza natychmiastowe wydalenie? NSA wyjaśnia.

Sektor

administracyjne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OSK 1701/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 3 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2304/24 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 16 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2304/24, którym oddalono skargę A. Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 16 lipca 2024 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że "niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że pobyt skarżącego w Polsce uznany będzie za nielegalny i w konsekwencji skarżący podlegać będzie zapisom prawa zobowiązującym go do opuszczenia Polski. Zarówno w trakcie przekraczania granicy, jak również ubiegając się o ponowny wjazd do Polski skarżący może zostać wpisany do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP lub nie uzyskać wizy powrotnej".
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny może być, jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja żadnego takiego niebezpieczeństwa nie rodzi uwzględniając nawet okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Już chociażby z pouczeń zawartych w zaskarżonej decyzji wynika, że nie rodzi ona natychmiastowego obowiązku opuszczenia terytorium Polski. Wręcz zostało powiedziane w tych pouczeniach, że pobyt skarżącego do czasu upływu określonego tam terminu jest legalny. Wyraźnie przy tym powołano się na art. 299 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079), co oznacza, że w razie niewykonania wynikającego z tego przepisu obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zastosowanie znajdą dalsze przepisy ustawy o cudzoziemcach, w szczególności uprawniające organ administracji do wydania decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która stosownie do art. 329 ustawy o cudzoziemcach może podlegać przymusowemu wykonaniu. Zatem, skoro zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jej bezpośrednim skutkiem nie jest wydalenie cudzoziemca, to w związku z takim stanem rzeczy w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba udzielenia ochrony tymczasowej. Skutek w postaci konieczności opuszczenia terytorium Polski nie jest bezpośrednio bowiem związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji, lecz decyzji w przedmiocie zobowiązania do powrotu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 oraz art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI