II OSK 1700/06

II OSK 1700/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zygmunt Niewiadomski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Gd 280/06 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2006-07-03
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2006r sygn. akt II SA/Gd 280/06 o odrzuceniu skargi R. G. na uchwałę Rady Gminy Sierakowice z dnia 22 kwietnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu komunikacji - droga gminna relacji Gowidlino-Stara Huta w Borowym Lesie postanawia: - oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2006r., sygn. akt II SA/Gd 280/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. G. na uchwałę Nr XXXII/239/05 Rady Gminy Sierakowice z dnia 22 kwietnia 2005r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu komunikacji - droga gminna relacji Gowidlino-Stara Huta w Borowym Lesie.
Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), albowiem w niniejszej sprawie skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) - tj. nie skierowała do organu gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wprawdzie skarżąca w dniu 6 października 2005r. wystosowała pismo do Rady Gminy Sierakowice z żądaniem usunięcia naruszenia prawa, jednakże nie była to czynność skuteczna z uwagi na fakt, że w tym samym dniu złożyła skargę do sądu administracyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła R. G., wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie art. 101 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym. W skardze kasacyjnej zarzucono także naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 35-37 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 54 § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W skardze kasacyjnej wskazano, że Rada Gminy, która przekazała skargę do sądu dopiero po upływie 7 miesięcy od daty jej wniesienia, miała możliwość w powyższym okresie odnieść się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa i ewentualnego dokonania reasumpcji zaskarżonej uchwały. Tym samym w ocenie skarżącej nastąpił skuteczny upływ terminu do zajęcia stanowiska przez Radę Gminy w Sierakowicach, przez co nie można uznać, że skarga została złożona z naruszeniem terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych postaw.
Ocena dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w sprawach, w których powinna ona być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wymaga m.in. dochowania przez skarżących terminu do jej wniesienia, jak również wyczerpania przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia. Termin ten określony jest w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) i wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zaś w przypadku braku odpowiedzi organu na wezwanie - od dnia upływu dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym - Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Art. 101 ust. 1 powołanej ustawy ustanawia natomiast regułę, że Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca R. G., składając w tym samym dniu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz skargę do sądu administracyjnego, w istocie złożyła tę skargę z naruszeniem terminu, jak również bez wyczerpania wyżej omówionego środka prawnego w postaci skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co czyni tę skargę niedopuszczalną. Nie można bowiem przejść do porządku nad tym, że składając jednocześnie skargę oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca uniemożliwiła Radzie Gminy Sierakowice zajęcie stanowiska odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.