Orzeczenie · 2025-10-07

II OSK 170/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-10-07

NSAAdministracyjneWysokansa

warunki zabudowyplanowanie przestrzennezagospodarowanie przestrzennezabudowa mieszkaniowaład przestrzennysąsiedztwo urbanistyczneanaliza urbanistycznaNSAWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wyroku WSA we Wrocławiu, który uchylił decyzje organów odmawiające ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji mieszkaniowej wielorodzinnej. SKO zarzucało WSA naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędną interpretację art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) oraz wadliwe uzasadnienie wyroku. Kluczowym elementem sporu była ocena, czy tereny zielone, zabudowa sportowo-rekreacyjna oraz obwodnica śródmiejska Wrocławia stanowią bariery urbanistyczne zrywające sąsiedztwo z planowaną inwestycją. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że WSA prawidłowo ocenił, iż organy nie wykazały w sposób przekonujący braku możliwości wkomponowania zabudowy w istniejący ład przestrzenny. Sąd podkreślił, że pojęcia 'sąsiedztwa' i 'kontynuacji funkcji' należy interpretować w sposób urbanistyczny, uwzględniając powiązania przestrzenne, a nie tylko najbliższe otoczenie czy pojedyncze bariery. Odległość 330-360 metrów od zabudowy mieszkaniowej, oddzielona terenami zieleni i obwodnicą, nie wykluczała sąsiedztwa w warunkach miejskich. NSA stwierdził, że organy nie wykazały, iż planowana zabudowa narusza ład przestrzenny, a ich argumentacja dotycząca 'jednostek funkcjonalno-przestrzennych' i 'barier urbanistycznych' była nieprzekonująca.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja pojęć 'sąsiedztwo urbanistyczne' i 'kontynuacja funkcji' w kontekście ustalania warunków zabudowy, zwłaszcza w miastach z terenami zielonymi i infrastrukturą drogową.

Ograniczenia stosowania

Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny stanu faktycznego i urbanistycznego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organy administracji prawidłowo oceniły, że planowana zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna nie może być wkomponowana w istniejący ład przestrzenny ze względu na obecność terenów zielonych, zabudowy sportowo-rekreacyjnej oraz obwodnicy śródmiejskiej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy nie wykazały w sposób przekonujący braku możliwości wkomponowania zabudowy w istniejący ład przestrzenny.

Uzasadnienie

NSA uznał, że pojęcia 'sąsiedztwa' i 'kontynuacji funkcji' należy interpretować w sposób urbanistyczny, uwzględniając powiązania przestrzenne. Odległość 330-360 metrów od zabudowy mieszkaniowej, oddzielona terenami zieleni i obwodnicą, nie wykluczała sąsiedztwa w warunkach miejskich. Organy nie wykazały, że planowana zabudowa narusza ład przestrzenny.

Czy wyrok WSA, uchylający decyzję organów administracji, był wadliwie uzasadniony z powodu braku wskazania konkretnych przepisów postępowania, które zostały naruszone?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, mimo pewnych mankamentów, uzasadnienie WSA w sposób dostatecznie jasny wskazywało na uchybienia procesowe organów, powiązane z oceną materiału dowodowego i wykładnią prawa materialnego.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że z motywów wyroku WSA wynikało, jakie naruszenia procesowe (art. 7, 77 § 1, 80 K.p.a.) były podstawą uchylenia decyzji, nawet jeśli nie przytoczono dosłownie numerów jednostek redakcyjnych K.p.a. Strony rozumiały podstawę rozstrzygnięcia.

Czy posługiwanie się przez organy administracji kategorią 'kwartału zabudowy' lub 'jednostki funkcjonalno-przestrzennej' przy ocenie obszaru analizowanego było dopuszczalne i prawidłowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, nadawanie tym kategoriom znaczenia, które prowadziło do ograniczenia roli ustawowego obszaru analizowanego i wyeliminowania z pola widzenia części zabudowy mieszkaniowej, nie było właściwe.

Uzasadnienie

NSA uznał, że choć dopuszczalne jest opisywanie różnych części obszaru analizowanego, to posłużenie się kategorią 'kwartału' prowadzące do uznania, że zabudowa w granicach obszaru analizowanego nie może stanowić punktu odniesienia, nie jest właściwe. Sąd pierwszej instancji krytycznie ocenił, że wnioski z analizy odbiegały od realnego układu przestrzennego i były oparte na nieprzekonujących założeniach o przeszkodach zrywających sąsiedztwo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu.

Przepisy (13)

Główne

r.MI art. 3 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Pomocnicze

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.z.p. art. 61 § ust. 5a

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c