II OSK 1697/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Prokuratora Regionalnego od wyroku WSA w Szczecinie, który oddalił skargę prokuratora na uchwałę Rady Gminy Kołobrzeg w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prokurator zarzucił naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, twierdząc, że uchwała w sposób dowolny określiła maksymalną wysokość zabudowy (do 35 m) na jednej działce, ignorując ład przestrzenny, urbanistykę i architekturę oraz nie wyważając interesu publicznego i prywatnego. Sąd pierwszej instancji uznał, że plan nie narusza prawa, wskazując m.in. na analizy urbanistyczne i architektoniczno-kompozycyjne, które wykazały, że planowana zabudowa o zbliżonej wysokości do istniejącego komina kotłowni może stanowić punkt charakterystyczny, a ograniczenia dotyczące ochrony drzewostanu zostały uwzględnione. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, podzielił stanowisko WSA. Stwierdził, że objęcie planem jednej działki nie jest zabronione, a uwzględnienie wniosków inwestora nie oznacza działania "pod dyktando". Podkreślił, że w toku procedury planistycznej nie wpłynęły żadne uwagi ani sprzeciwy, co potwierdza brak kontrowersji społecznych. NSA uznał, że zastąpienie nieestetycznego komina zabudową o wysokich walorach architektonicznych jest uzasadnione, a dopuszczona wysokość zabudowy nie narusza ładu przestrzennego ani nie stanowi istotnego naruszenia zasad sporządzania planu. Sąd oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących ładu przestrzennego, wyważenia interesów publicznego i prywatnego oraz procedury uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście wysokości zabudowy i wpływu na krajobraz.
Dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej i oceny konkretnej uchwały. Wartość precedensowa może być ograniczona do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy dopuszczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego maksymalnej wysokości zabudowy do 35 m, w sytuacji istniejącego w okolicy komina o podobnej wysokości, narusza wymogi ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dopuszczenie takiej wysokości zabudowy nie narusza wymogów ładu przestrzennego, jeśli jest uzasadnione, np. zastąpieniem istniejącego, nieestetycznego obiektu o podobnej wysokości i zostało uwzględnione w analizach urbanistycznych oraz nie spotkało się z zastrzeżeniami społecznymi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zastąpienie nieestetycznego komina zabudową o wysokich walorach architektonicznych i zbliżonej wysokości jest uzasadnione. Podkreślono, że plan uwzględniał analizy urbanistyczne, ograniczenia dotyczące drzewostanu i nie budził sprzeciwu społecznego.
Czy uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego tylko jedną działkę ewidencyjną, z uwzględnieniem wniosków właściciela, narusza zasady planowania przestrzennego i wyważenia interesów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, objęcie planem jednej działki i uwzględnienie wniosków właściciela nie jest zabronione, o ile nie narusza to prawa i interesu publicznego, a procedura planistyczna przebiegła prawidłowo, bez zastrzeżeń.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że objęcie planem jednej działki nie jest zabronione, a uwzględnienie wniosków inwestora nie oznacza działania "pod dyktando", lecz może być wynikiem realizacji zamierzeń gminy. Brak sprzeciwu społecznego potwierdza, że nie budziło to kontrowersji.
Przepisy (8)
Główne
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego powoduje nieważność uchwały.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 1 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury.
u.p.z.p. art. 1 § ust. 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne.
p.p.s.a. art. 183 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 182 § ust. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 8 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prokurator działający w interesie ogólnym nie może zostać obciążony kosztami postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dopuszczona wysokość zabudowy (do 35 m) była uzasadniona w kontekście zastąpienia istniejącego, nieestetycznego komina o zbliżonej wysokości. • Plan uwzględniał analizy urbanistyczne i architektoniczno-kompozycyjne. • Ograniczono obszar zabudowy ze względu na ochronę drzewostanu. • Procedura planistyczna nie spotkała się z zastrzeżeniami społecznymi ani uwagami. • Objęcie planem jednej działki i uwzględnienie wniosków inwestora nie jest zabronione i może służyć realizacji interesu gminy.
Odrzucone argumenty
Uchwała w sposób dowolny określiła parametry zabudowy (wysokość do 35 m) na jednej działce. • Naruszenie ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury. • Niewyważenie interesu publicznego i prywatnego (uwzględniono wyłącznie interes właściciela działki). • Zignorowanie wpływu planowanej zabudowy na krajobraz. • Dopuszczenie zabudowy o wysokości 35 m w sąsiedztwie niskiej zabudowy.
Godne uwagi sformułowania
zastąpienie sylwetki komina kotłowni negatywnie oddziaływającej na krajobraz dominantą wysokościową o zbliżonej wysokości, ale o wysokich walorach architektonicznych i estetycznych, może stać się docelowo lokalnym punktem charakterystycznym i identyfikującym D. • nie ma większego znaczenia, gdyż zabudowa tego terenu takim obiektem nie jest jedyną możliwą zabudową "o walorach bardziej estetycznych" od dotychczasowego komina. • nie jest działaniem "pod dyktando inwestora", lecz jest wynikiem chęci gminy zrealizowania jej zamierzeń i spowodowania, by zainteresowany podmiot rzeczywiście daną inwestycję zrealizował. • nie może zostać obciążony kosztami postępowania sądowoadministracyjnego.
Skład orzekający
Andrzej Wawrzyniak
sprawozdawca
Grzegorz Antas
członek
Roman Ciąglewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ładu przestrzennego, wyważenia interesów publicznego i prywatnego oraz procedury uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście wysokości zabudowy i wpływu na krajobraz."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej i oceny konkretnej uchwały. Wartość precedensowa może być ograniczona do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu planowania przestrzennego – wysokości zabudowy i jej wpływu na krajobraz oraz ład przestrzenny. Pokazuje, jak sądy oceniają zgodność planów z prawem i interesem publicznym.
“Czy 35 metrów zabudowy to za dużo? NSA rozstrzyga spór o plan zagospodarowania przestrzennego.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.