II OSK 1678/06

II OSK 1678/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2008-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grażyna Radzicka
Jerzy Bujko
Maria Czapska -Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Ke 227/05 - Wyrok WSA w Kielcach z 2006-04-12
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 141 par. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz (spr.) Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia NSA Grażyna Radzicka Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkańców Nieruchomości przy ul. [...] w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Ke 227/05 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkańców Nieruchomości przy ul. [...] w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę wniesioną przez Wspólnotę Mieszkańców Nieruchomości przy ul. [...] w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] grudnia 2003 r., którą to decyzją udzielono K. i M. S. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż na podstawie art. 51 ust. 1 a ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. udzielił K. i M. S. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy odbudowie zespołu trzech budynków mieszkalno-usługowo-handlowych tworzących zabudowę oficynową kwartału działki nr ew. [...] przy ul. [...] w K. z równoczesnym orzeczeniem, że wznowienie robót obejmuje: budowę przyłącza wodociągowego przez bramę przejazdową frontowego budynku na działce nr ew. [...], budowę odwodnienia liniowego, utwardzenie nawierzchni działki nr [...] i całej powierzchni drogi przejazdowej wraz z ukształtowaniem w niej spadków do odwodnienia liniowego i wydzielenie dwóch miejsc postojowych na samochody osobowe, wykonanie obudowy na śmietnik, wykonanie drewnianej pergoli, wykonanie ścianek działowych zgodnie z funkcją pomieszczeń.
Powyższa decyzja była poprzedzona przeprowadzonymi w wyniku interwencji Wspólnoty Mieszkaniowej oględzinami w dniu [...].02.2002 r., w trakcie których organ I instancji stwierdził, że budowa realizowana jest z odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę. Wszystkie trzy budynki znajdowały się w stanie surowym zamkniętym. Stwierdzono odstępstwa od projektu budowlanego polegające na tym, że na poddaszu oficyny południowej wykonano nie przewidywaną projektem ściankę kolankową o wysokości ok. 63 cm podwyższając całą konstrukcję dachu, wykonując dodatkowo instalacje wod.- kan., elektryczną, co., przedłużono biegi schodowe z trzeciej kondygnacji na poddasze oraz wykonano 5 okien połaciowych. Wykonano część przyłącza wodnego inną trasą niż przewidywał projekt. Projekt przewidywał wykonanie przejścia części wodociągu pod bramą budynku frontowego, natomiast faktycznie wykonano przyłącze biegnące od wodociągu w ulicy do piwnicy budynku frontowego, gdzie do dnia oględzin zdołano wykonać około 1 m. przewodu wewnątrz korytarza piwnicy. Wykonano podłączenie kanalizacji ściekowej do istniejącej studzienki na podwórzu - projekt budowlany przewidywał wykonanie przyłącza przez bramę budynku frontowego do kanału ściekowego w ulicy.
Powyższe zmiany były istotnymi odstępstwami od warunków udzielonego decyzją z dnia [...].09.1999 r. wydaną przez Prezydenta m. K., M. S. pozwolenia na przebudowę i modernizację zespołu trzech istniejących budynków /oficyn dwukondygnacyjnych/ i nadbudowę o jedną kondygnację części oficyny usytuowanej wzdłuż granicy południowej działki nr [...] przy ul. [...], z przeznaczeniem tych obiektów na cele biurowo-handlowe i mieszkaniowe wraz z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi, w tym przyłączami wodociągowymi, kanalizacją sanitarną i deszczową. Ponadto stwierdzono, że ściany zewnętrzne budynków oficyn i część ścian wewnętrznych zostało wymienione ze starych posiadających grubość 54 i 60 cm na nowe, bez zmiany wymiarów zewnętrznych obiektów.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. postanowieniem z dnia [...].02.2002 r. nakazał wstrzymać roboty budowlane prowadzone przy odbudowie przedmiotowych budynków, które to postanowienie zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji.
Następnie decyzją z dnia [...].04.2002 r. utrzymaną w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. zobowiązano inwestora do złożenia:
- inwentaryzacji budowlanej dokonanych w obiekcie zmian i odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków udzielonego pozwolenia na budowę,
- oceny technicznej robót budowlanych wykonanych niezgodnie z projektem, w tym oceny czy nie zachodzą okoliczności uzasadniające nakazanie wykonania określonych zmian i przeróbek celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem,
-oceny wpływu wybudowanego budynku oficyny południowej na zacienianie pomieszczeń mieszkalnych w sąsiednim budynku frontowym nr [...],
-oceny technicznej istniejącego przyłącza kanalizacji ściekowej na terenie przedmiotowej posesji, do którego została podłączona kanalizacja nowo realizowanych budynków wraz z określeniem przepustowości ścieków i sposobów naprawy w razie awarii,
-projektu ewentualnych zmian i przeróbek wynikających z zaleceń oceny technicznej oraz uzgodnień z odpowiednimi służbami.
Następnie decyzją z dnia [...].07.2002 r. Prezydent m. K. na podstawie art. 36 a ust. 2 ustawy Prawo budowlane uchylił swoją decyzję z dnia [...].09.1999 r. udzielającą pozwolenia na przebudowę, modernizację i nadbudowę przedmiotowych budynków.
Inwestorzy w grudniu 2002 r. wystąpili z wnioskiem o pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, przedstawiając wraz z wnioskiem dokumentację w uzupełnionej wersji w październiku 2003 r.
Organ odwoławczy wskazał, że ze złożonej przez inwestora dokumentacji technicznej wynika, że dotychczas zrealizowane roboty budowlane przy przedmiotowych budynkach zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i warunkami technicznymi i nie stwarzają niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia, nie ma też potrzeby dokonywania zmian lub przeróbek celem doprowadzenia obiektów do stanu zgodnego z prawem.
W ocenie organu przeprowadzona analiza zacienienia wykazała, że podwyższenie oficyny południowej o 63 cm. nie spowodowało zwiększenia zacienienia pomieszczeń mieszkalnych w budynku frontowym, natomiast przeprowadzona analiza przepustowości wykazała, że istniejące przyłącze kanalizacji sanitarnej jest w stanie odprowadzić ścieki z 68 mieszkań, a liczba wszystkich mieszkań w budynku frontowym i oficynach podłączonych do tego kanału nie przekracza 15. Organ stwierdził też, że projekt dokończenia robót przewidujący wykonanie przyłącza wodociągowego, utwardzenie nawierzchni działki z wydzieleniem dwóch miejsc postojowych, wykonanie odprowadzenia wód deszczowych za pomocą typowych korytek, wykonanie obudowy na śmietnik, wykonanie drewnianej pergoli na poziomie tarasu II piętra oficyny wschodniej, wykonanie ścianek działowych w celu wydzielenia pomieszczeń, wykonanie robót wykończeniowych na elewacji i wewnątrz budynków - nie narusza przepisów techniczno-budowlanych.
Nadto w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 1999 r. w sprawie [...] w K. ustanowił na rzecz nieruchomości nr [...] przy ul. [...] służebność wybudowania i remontowania instalacji elektrycznej, sanitarnej, wód opadowych i doprowadzających wodę - na nieruchomości nr ewid. [...] położonej w K. przy ul. [...]. Projekt stanowiący załącznik do pozwolenia na budowę przewidywał wykonanie nowego przyłącza kanalizacyjnego przez bramę budynku frontowego, co jednak okazało się niewykonalne ze względu na istniejący pod bramą schron. Inwestor wykonał więc remont istniejącej na jego działce nr [...] starej studzienki kanalizacyjnej na trasie starego przyłącza obsługującego zarówno budynek frontowy, jak i oficyny istniejące uprzednio i do tej studzienki podłączył przyłącze kanalizacyjne oficyn.
Z tych też względów w ocenie organu odwoławczego, zasadnie organ I instancji w oparciu o art. 51 ust. 1 a ustawy Prawa budowlanego z 1994 r. w brzmieniu przed dniem 11 lipca 2003 r., po uprzednim wykonaniu przez inwestora obowiązków nałożonych przez organ w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 2 tej ustawy wydał zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Wspólnota Mieszkańców Nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Sąd wskazał, iż właścicielem nieruchomości o nr.ew. [...] położonej w K. przy ul. [...] jest Gmina K. Na nieruchomości tej położony jest budynek mieszkalny /dalej zwany też budynkiem frontowym/. Nieruchomość ta została oddana w częściach ułamkowych w wieczyste użytkowanie osobom fizycznym, którym przysługuje w tym budynku odrębna własność poszczególnych lokali mieszkalnych. Właściciele tych lokali mieszkalnych tworzą Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości przy ul. [...] /dalej jako Wspólnota Mieszkaniowa/. Działka nr [...], nie mająca dostępu do drogi publicznej, położona w K. przy ul. [...] stanowi współwłasność małż. M. i K. małż. S. Wjazd na nią odbywa się z ulicy [...] przez bramę wjazdową w budynku frontowym zlokalizowanym na działce nr [...] drogą konieczną ustanowioną prawomocnym postanowieniem SR w K. z dnia [...] w sprawie [...].
Zdaniem Sądu pierwszej instancji organy orzekające w sprawie w sposób wyczerpujący wyjaśniły stan faktyczny sprawy, a ustalony przez organ w toku oględzin zakres dokonanych istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę nie budził wątpliwości stron.
Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. i zostało wszczęte w 2002 r. Wobec treści art. 7 ust. l i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz. U. Nr 80, poz.717/, zdaniem Sądu prawidłowo organy nadzoru budowlanego uznały, że zastosowanie przy rozstrzyganiu wniosku inwestora o pozwolenie na wznowienie robót budowlanych będzie miał art. 51 ust. 1 i art.51 ust. 1 a, ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w brzmieniu nadanym przed dniem 11 lipca 2003 r.
Inwestor zgodnie z obowiązkiem wynikającym z orzeczenia z dnia [...].04.2002 r. /utrzymanego w mocy przez organ II instancji w dniu [...].06.2002 r./ wydanego w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 2 dostarczył określone dokumenty tj. inwentaryzację budowlaną, oceny techniczne, projekt dokończenia budowy, projekt instalacji wodnokanalizacyjnej.
Organy nadzoru budowlanego orzekając w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w niniejszej sprawie, przed wydaniem rozstrzygnięcia, jak wynika z uzasadnień obu decyzji, dokonały analizy złożonych dokumentów i oceniły wykonane już z odstępstwami od warunków pozwolenia na budową roboty budowlane stwierdzając, że zostały wykonane zgodnie z przepisami prawa budowlanego, nie stwarzając niebezpieczeństwa dla ludzi oraz mienia i nie ma w związku z tym potrzeby wykonywania żadnych zmian i przeróbek w zrealizowanych już robotach. W szczególności podwyższenie oficyny od strony południowej o 63cm, nie spowoduje zaciemnienia pomieszczeń mieszkalnych w budynku frontowym należącym do skarżącego, natomiast istniejące przyłącze kanalizacji sanitarnej jak wynika z analizy przepustowości jest w stanie odprowadzić ścieki z 68 mieszkań. Zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę projekt budowlany przewidywał wykonanie przez inwestora przyłącza kanalizacyjnego do studzienki znajdującej się w ulicy i sieci doprowadzającej wodę do oficyn inwestora, przez pas gruntu pod bramą budynku frontowego skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej, ale w toku realizacji tych sieci, ze względu na istniejący pod bramą schron, którego wcześniej nie uwzględniono w projekcie budowlanym, okazało się to niemożliwe - w tym zakresie projekt budowlany zatwierdzony przedmiotową decyzją o pozwoleniu na przebudowę, modernizację i nadbudowę przez organ architektoniczno-budowlany był od początku wadliwy i doprowadził do niniejszego sporu między skarżącą Wspólnotą a inwestorem.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji nie doszło w sprawie do naruszenia art. 32 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. poprzez to, że przyłącze wodociągowe do budynków /oficyn/ inwestora będzie w części zrealizowane na nieruchomości nr [...], do której członkom Wspólnoty przysługuje prawo wieczystego użytkowania, w tym przez bramę przejazdową budynku będącego współwłasnością członków Wspólnoty położnego na tej nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy, prawomocnym postanowieniem z dnia [...] Sądu Rejonowego w K. w sprawie [...], ustanowiono na rzecz nieruchomości inwestora oznaczonej jako działka nr ew. [...], służebność wybudowania i remontowania instalacji elektrycznej, sanitarnej, wód opadowych i doprowadzających wodę - na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 406m kw., stanowiącej własność Gminy K., pasem gruntu oznaczonym punktami 1-2-5-6 na mapie sporządzonej przez uprawnionego geodetę tj. pasem gruntu przebiegającym pod bramą budynku frontowego, i dalej przez nieruchomość nr [...], aż do granicy z działką inwestora.
Postanowieniem tym ustanowiono zatem ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności gruntowej. Treść tego postanowienia dawała inwestorowi prawo do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele związane z budową przyłączy.
Sąd wskazał też, iż jedyna możliwość zasilenia w wodę przedmiotowej inwestycji - jak wynika z projektu przyłącza wodociągowego złożonego przez inwestora, to przeprowadzenie części sieci wodociągowej poprzez bramę wjazdową budynku Wspólnoty, tak jak to zresztą przewidywał projekt budowlany, który jednak nie uwzględnił istniejącego pod bramą schronu, dlatego obecnie instalacja ta może być poprowadzona pod chodnikiem znajdującym na pasie gruntu pod bramą przejazdową budynku frontowego stanowiącego współwłasność członków Wspólnoty Mieszkaniowej. Takie rozwiązanie zostało zaakceptowane przez Wodociągi [...] Sp. z o.o.
Zdaniem Sądu nie jest zasadny zarzut skarżącej, że legalizacja istotnego odstępstwa od projektu budowlanego polegającego na podłączeniu kanalizacji ściekowej do istniejącej już studzienki, zamiast jak to wynikało z dokumentacji projektowej pozwolenia na budowę, do wykonania własnego przyłącza do kanału ściekowego w ulicy [...], narusza art. 51 ust. 1a i ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w brzmieniu sprzed 11 lipca 2003 r. Z oceny technicznej przepustowości istniejącego kanału sanitarnego wykonanej przez R. K. - uprawnionego projektanta instalacji i sieci sanitarnych wynika, że istniejący przykanalik /oznaczony literą [...] na mapie z [...] marca 2002 r./ jest wystarczający dla 68 mieszkań. Jeśli jak to nawet podaje się w uzasadnieniu skargi w budynku Wspólnoty jest 15 mieszkań, natomiast w przedmiotowych budynkach inwestora, co wynika ze złożonej przez niego inwentaryzacji budowlanej wraz oceną techniczną robót budowlanych, znajduje się 7 pomieszczeń w.c. przeznaczonych dla lokali handlowych oraz dwa lokale mieszkalne na poddaszu oficyny północnej i oficyny południowej, to uznać należy, że podłączenie kanalizacji ściekowej do istniejącej studzienki nie narusza przepisów techniczno-budowlanych zapewniając odpowiednią przepustowość. Także przedstawiciel "wodociągów" podczas kontroli wykonania przyłączenia oficyn do istniejącej studzienki kanalizacyjnej nie zgłosił żadnych zastrzeżeń.
Nadto Sąd stwierdził, iż organy orzekające w sprawie nie ustrzegły się uchybień, które jednak ostatecznie nie miały wpływu na rozstrzygnięcie. Przede wszystkim, decyzja o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych wydana w oparciu o cyt. art. 51 ust. 1 a ustawy Prawo budowlane z 1994 r. nie może nakładać obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. To w trybie art. 51 ust. 1 pkt.2 organ winien wydać decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, które spowodują doprowadzenie budowy do stanu zgodnego z przepisami prawa i dadzą podstawę do wydania pozwolenia na wznowienie dalszych robót budowlanych.
Sąd pierwszej instancji przyjął, iż prawidłowo w przedmiotowej sprawie organy nadzoru budowlanego na podstawie zebranego materiału dowodowego uznały, że zrealizowane z odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę /później uchylonego przez właściwy organ/ roboty budowlane nie naruszają przepisów prawa budowlanego, w tym przepisów techniczno-budowlanych i zasadnie udzieliły inwestorowi pozwolenia na wznowienie dalszych robót budowlanych.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a./ skargę oddalił.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Wspólnota Mieszkańców Bloku przy ul. [...] w K., zaskarżając go w całości i opierając skargę kasacyjną na zarzucie:
1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i zastosowanie, tj.:
art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo Budowlane z 1994 roku przez przyjęcie, że ustanowienie służebności na przeprowadzenie instalacji wodociągowej przez pas gruntu nieruchomości obciążonej jest równoznaczne z prawem przyłączenia się do urządzeń wodociągowych nieruchomości obciążonej, a co za tym idzie, że inwestor uzyskał wymagane pozwolenia na budowę;
naruszenie art.51 ust. 1 a i 2 ustawy Prawo Budowlane z 1994 roku przez przyjęcie, że prawidłowa jest legalizacja odstępstwa od projektu budowlanego polegającego na podłączeniu kanalizacji ściekowej do istniejącej już studzienki, zamiast, jak to wynikało z dokumentacji projektowej pozwolenia na budowę do wykonania własnego przyłącza do kanału ściekowego
2) naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, tj.:
naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art. 75, art. 77 i art. 84 w zw. z art. 24 § 1 pkt. l k.p.a. przez oddalenie skargi pomimo niedostatecznego wyjaśnienia sprawy przez organ administracyjny, który oparł się w ocenie prawidłowości odstępstw od projektu na opinii osób związanych umową z inwestorem zamiast na opinii niezależnych biegłych;
naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez pominięcie w uzasadnieniu wyroku problemu związania autorów ocen technicznych planowanego przyłącza wodociągowego oraz różnic w treści ich ekspertyz, co zaważyło na prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny.
Wskazując na powyższe zarzuty, strona składająca skargę kasacyjną wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przy uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu wniesionej kasacji stwierdzono, iż ustanowiona na rzecz nieruchomości inwestora służebność "wodociągowa" polega na prawie do "wybudowania i remontowania" m. in. "instalacji sanitarnej, doprowadzającej wodę" przez ściśle określony na mapie pas gruntu, a nie obejmuje tego, że część przyłącza wodociągowego może być wykonana w podpiwniczeniu budynku oraz że podłączenie kanalizacji ściekowej może nastąpić do istniejącego przyłącza na nieruchomości obciążonej. Niewątpliwie bowiem dalej idącym obciążeniem dla nieruchomości służebnej jest korzystanie z jej urządzeń, niż tylko z pasa gruntu dla przeprowadzenia własnych.
Zdaniem autora kasacji stwierdzenie Sądu co do prawidłowości zastosowania przez organ administracyjny art.51 ustawy Prawo Budowlane z 1994 roku narusza prawo. Na wadliwości tego rozstrzygnięcia zaważyło to, że Sąd w ślad za organami administracyjnymi oceniał prawidłowość odstępstw od pierwotnego projektu na podstawie ocen technicznych wykonanych przez R. K. Tymczasem mgr inż. R. K. jest projektantem - autorem projektu przyłącza wodociągowego, wykonanego na zlecenie inwestora M. S. Podobnie wydający opinię techniczną Z. C. jest kierownikiem przedmiotowej budowy zatrudnionym przez inwestora M. S.
W sytuacji, gdy Wspólnota kwestionowała prawidłowość rozwiązań projektowych trudno przyjąć, że w oparciu o opinie techniczne sporządzone przez powyższe osoby, organy administracyjne w wystarczający sposób wyjaśniły sprawę. Oparcie się na tych opiniach narusza art. 84 § 2 w zw. z art.24 § 1 pkt 1 k.p.a.
Zdaniem autora kasacji organy administracyjne przy wydaniu decyzji winny w takiej sytuacji w myśl art. 75, art. 77 i art. 84 k.p.a. dopuścić dowód z opinii obiektywnego biegłego dla oceny prawidłowości projektowanych odstępstw od poprzednich rozwiązań.
Przy tak istotnym naruszeniu wspomnianych przepisów postępowania administracyjnego, rzutującym na rzetelną ocenę prawidłowości odstępstw od projektu, Sąd zdaniem skarżącej winien był zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uchylić zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarzuty skargi kasacyjnej nie mogły być uznane za zasadne, a tym samym skarga ta nie mogła zostać uwzględniona.
Koniecznym jest przy tym podkreślenie, iż Naczelny Sąd Administracyjny upoważniony był do oceny zasadności wniesionej skargi kasacyjnej tylko w granicach określonych przepisem art. 183 p.p.s.a.
W sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez Sąd przepis prawa materialnego.
Wnosząca skargę kasacyjną Wspólnota postawiła zarzut naruszenia przepisów postępowania sądowego t.j. art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art.75 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 84 k.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt. 1 k.p.a.
Zarzut ten uznać trzeba za chybiony, bowiem wskazanie we wniesionej kasacji na powyższe przepisy prawa procesowego nie mogło podważyć skutecznie dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny postępowania dowodowego i jego wniosków przeprowadzonych przez organy administracji.
W niniejszej sprawie inwestor zobowiązany został orzeczeniem organu do przedstawienia określonej dokumentacji, w tym stosownych projektów, ocen i inwentaryzacji i to dokumentacji do której sporządzenia są uprawnione osoby posiadające określone kwalifikacje. Negowanie przez stronę skarżącą treści tej dokumentacji, ze wskazaniem na uchybienie art. 24 § 1pkt 1 k.p.a. nie może być uznane za zasadne. Trafnie bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż strona skarżąca kwestionując określone rozwiązania przedstawione w złożonej przez inwestora dokumentacji, nie wskazała jednocześnie dowodów pozwalających na inną ocenę stanu faktycznego. Stwierdzić trzeba, iż nie było żadnych przeszkód, aby strona skarżąca przedstawiła dowody wskazujące na inną ocenę stanu faktycznego, aniżeli ta, która wynikała z dokumentacji przestawionej przez inwestora.
Wbrew też odmiennym wywodom kasacji sporządzone uzasadnienie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odpowiada dyspozycji przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. nakazuje zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie i stwierdzić trzeba, że zaskarżony wyrok te wszystkie elementy zawiera. Sąd pierwszej instancji złożoną do akt dokumentację techniczną poddał szczegółowej analizie i zarzut braku prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny jest całkowicie nieuprawniony.
Przechodząc do zarzutów naruszenia prawa materialnego i niezależnie od wadliwości w sformułowaniu tego zarzutu przez autora kasacji to należy zauważyć, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja pozwalająca na wznowienie robót budowlanych wydana między innymi na mocy art. 51 ust. 1 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Istotnym jest przy tym to, iż decyzja obecnie kontrolowana poprzedzona została decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. wydaną na mocy art. 36 a ust. 2 ustawy Prawo budowlane, którą to decyzją uchylono decyzję z dnia [...] września1999 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Nie jest w tej sytuacji zasadnym zarzut naruszenia art. 51 ust. 1 a i 2 ustawy Prawo budowlane i domaganie się przez stronę wnoszącą kasację realizacji projektu zatwierdzonego decyzją z dnia [...] września1999 r.
Kolejny zarzut skargi kasacyjnej to zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 32 ust. 1 pkt.2 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku.
Trzeba stwierdzić, iż powyższy zarzut w warunkach niniejszej sprawy nie jest zasadny. Oceniając trafność uchybienia wskazanemu przepisowi uwzględnić należało treść orzeczenia objętego kontrolą Sądu pierwszej instancji, w zestawieniu z treścią prawomocnego postanowienia z dnia [...], którym Sąd Rejonowy w K. w sprawie [...], ustanowił na rzecz nieruchomości inwestora oznaczonej jako działka nr ew. [...], służebność gruntową sprowadzającą się do tego, że właściciel nieruchomości obciążonej ma obowiązek udostępnić swoją nieruchomość do wybudowania i remontowania wymienionych w postanowieniu Sądu instalacji celem ich doprowadzenia na nieruchomość sąsiednią tj. nieruchomość inwestora. Istotnym było też to, że kwestionowane przez stronę skarżącą podłączenia wskazane przez inwestora zaakceptowały Wodociągi [...] Sp. z o.o.
Zważywszy na przedstawione wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając brak zasadności zarzutów skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.