Orzeczenie · 2025-07-15

II OSK 1509/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-07-15

NSAAdministracyjneWysokansa

zagospodarowanie przestrzennedrogi publiczneinwestycje celu publicznegowieża telekomunikacyjnabezpieczeństwo ruchu drogowegouzgodnienie lokalizacjizarządca drogiuznanie administracyjneryzyko budowlanezmiany klimatyczne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki [...] sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Spór dotyczył uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej o wysokości do 60 m, planowanej w odległości 25 m od drogi krajowej. Sąd I instancji podzielił stanowisko organu, że odległość ta, mimo spełnienia wymogu minimalnego (25 m zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych), nie zapewniała wystarczającego bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wskazano na potencjalne zagrożenie w przypadku katastrofy budowlanej, biorąc pod uwagę wysokość obiektu, duże natężenie ruchu na drodze oraz postępujące zmiany klimatyczne zwiększające ryzyko gwałtownych zjawisk atmosferycznych. Skarżąca kasacyjnie zarzucała naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, kwestionując wykładnię art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych oraz sposób oceny materiału dowodowego przez organ i sąd I instancji. Twierdziła, że odległość 25 m jest wystarczająca, a argumentacja o możliwej katastrofie budowlanej jest zbyt hipotetyczna. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezzasadną. Potwierdził prawidłową wykładnię art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którą odległość 25 m jest minimalna, a zarządca drogi ma luz decyzyjny pozwalający na jej zwiększenie ze względów bezpieczeństwa. NSA uznał, że organ prawidłowo ocenił ryzyko, biorąc pod uwagę wysokość wieży, natężenie ruchu i warunki klimatyczne, a interes publiczny w zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego musiał mieć pierwszeństwo przed interesem ekonomicznym inwestora. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Uzasadnienie odmowy uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego ze względów bezpieczeństwa ruchu drogowego, interpretacja art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, priorytet bezpieczeństwa publicznego nad interesem inwestora.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy głównie lokalizacji obiektów budowlanych w pobliżu dróg publicznych, gdzie zarządca drogi może skorzystać z luzu decyzyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zarządca drogi, działając w granicach uznania administracyjnego wynikającego z art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, może odmówić uzgodnienia projektu lokalizacji wieży telekomunikacyjnej o wysokości 60 m w odległości 25 m od krawędzi jezdni drogi krajowej, wskazując na konieczność zachowania większej odległości ze względów bezpieczeństwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zarządca drogi może odmówić uzgodnienia, jeśli istnieją szczególne okoliczności uzasadniające zwiększenie minimalnej odległości ze względów bezpieczeństwa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że odległość 25 m jest minimalna, a zarządca drogi ma luz decyzyjny. W przypadku wysokiej wieży telekomunikacyjnej, dużego natężenia ruchu i ryzyka związanego ze zmianami klimatycznymi, prewencyjne działanie zarządcy drogi w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego jest uzasadnione i ma pierwszeństwo przed interesem inwestora.

Czy błędna wykładnia i zastosowanie art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych przez Sąd I instancji, polegające na uznaniu odległości 25 m od drogi krajowej za niewystarczającą dla lokalizacji wieży telekomunikacyjnej, stanowiło naruszenie prawa materialnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni przepisu.

Uzasadnienie

Sąd NSA potwierdził, że art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych określa odległość minimalną, a zarządca drogi może wymagać większej odległości, jeśli przemawiają za tym względy bezpieczeństwa. W analizowanej sprawie takie względy istniały.

Czy Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i rozważył interes społeczny w sprawie odmowy uzgodnienia lokalizacji wieży telekomunikacyjnej, nie naruszając przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 7, 8, 77, 80, 107 Kpa)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył przepisów postępowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy administracji zgromadziły wystarczający materiał dowodowy, a ich ocena nie była dowolna. W sytuacji potencjalnego zagrożenia dla życia i zdrowia, interes publiczny w bezpieczeństwie ruchu drogowego ma pierwszeństwo przed interesem ekonomicznym inwestora.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (11)

Główne

u.d.p. art. 43 § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Przepis określa minimalną odległość obiektów budowlanych od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej (25 m poza terenem zabudowy), przyznając zarządcy drogi luz decyzyjny pozwalający na ustalenie większej odległości ze względów bezpieczeństwa.

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Ppsa art. 145 § 1