Orzeczenie · 2025-03-05

II OSK 1486/22

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-03-05
NSAAdministracyjneWysokansa
zagospodarowanie przestrzennewarunki zabudowylinia zabudowywskaźnik zabudowyanaliza urbanistycznaKPANSAprawo administracyjnenieruchomości

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną L. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Spółka zarzucała organom administracji naruszenie przepisów KPA, w tym brak należytego odniesienia się do zarzutów odwołania, oraz naruszenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury w zakresie wyznaczania linii zabudowy i wskaźnika powierzchni zabudowy. WSA uznał te zarzuty za niezasadne, argumentując, że parametry zabudowy zostały ustalone prawidłowo, a linia zabudowy mogła być wyznaczona od strony obu ulic. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że choć zarzuty skargi kasacyjnej miały wady konstrukcyjne, to jednak skuteczne okazały się zarzuty naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w zw. z przepisami KPA. Kluczowym powodem uchylenia wyroku było pominięcie przez sąd pierwszej instancji oraz organ odwoławczy zarzutu nieuwzględnienia w analizie urbanistyczno-architektonicznej części działek zabudowanych, co mogło prowadzić do błędnych wyliczeń wskaźnika zabudowy. NSA uznał za niezasadny zarzut dotyczący wyznaczenia dwóch linii zabudowy, powołując się na utrwalone orzecznictwo. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i decyzję SKO, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej spółki.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Naruszenie przepisów postępowania przez sądy administracyjne i organy administracji w kontekście analizy urbanistycznej i ustalania warunków zabudowy, w szczególności wymóg odniesienia się do wszystkich zarzutów strony.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ustalania warunków zabudowy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, polegające na nieustosunkowaniu się przez organ odwoławczy do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnej i wyroku sądu administracyjnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadnienie

NSA uznał, że pominięcie przez SKO i WSA zarzutu nieuwzględnienia w analizie urbanistycznej części działek zabudowanych było istotnym naruszeniem przepisów postępowania, które mogło wpłynąć na prawidłowość ustaleń dotyczących wskaźnika zabudowy.

Czy przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków zabudowy dopuszczają wyznaczenie dwóch linii zabudowy dla inwestycji?

Odpowiedź sądu

Tak, przepisy te nie ograniczają liczby linii zabudowy ani nie nakazują wyznaczania ich wyłącznie do granicy terenu inwestycyjnego z dostępem do drogi publicznej.

Uzasadnienie

NSA powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym potrzeba wyznaczenia kolejnych linii zabudowy może być uzasadniona okolicznościami konkretnej sprawy.

Czy wyznaczenie linii zabudowy od strony ulicy na podstawie kontynuacji zabudowy sąsiednich budynków, w tym budynków przy innych ulicach, jest prawidłowe?

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli wynika to z analizy urbanistyczno-architektonicznej i jest uzasadnione.

Uzasadnienie

Sąd I instancji poprawnie ocenił sposób wyznaczenia linii zabudowy, który został szczegółowo uzasadniony w analizie urbanistyczno-architektonicznej, dopuszczając inne wyznaczenie linii niż standardowe.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżony wyrok WSA i zaskarżoną decyzję SKO.

Przepisy (7)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego § § 1, § 4 i § 9 ust. 1

p.p.s.a. § art. 174, art. 176, art. 183, art. 188, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego § § 4 ust. 4

k.p.a. § art. 8 § 1, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 140

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. § art. 138 § 1 pkt 1 i art. 138 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez WSA art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z uwagi na brak rozważenia wszystkich zarzutów skargi. • Naruszenie przez WSA art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 1, art. 9, art. 11 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. z uwagi na nieustosunkowanie się przez SKO do zarzutów dotyczących analizy urbanistycznej i wskaźnika zabudowy.

Odrzucone argumenty

Naruszenie § 1, § 4 i § 9 ust. 1 rozporządzenia planistycznego przez wyznaczenie dwóch linii zabudowy. • Naruszenie § 4 ust. 4 rozporządzenia planistycznego, art. 7, 11, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. przez wadliwe wyznaczenie linii zabudowy od strony ul. D.1. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w zw. art. 138 § 1 pkt 1-2 k.p.a. oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia planistycznego (ocena tych zarzutów była przedwczesna z uwagi na uwzględnienie innych).

Godne uwagi sformułowania

brak rozważenia i odniesienia się w skarżonym wyroku do wszystkich zarzutów sformułowanych w skardze • uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy • pominięcie, a co za tym idzie, nieustosunkowanie się Sądu I instancji, a wcześniej organu odwoławczego, do zarzutu nieuwzględnienia w analizie urbanistyczno-architektonicznej [...] wymienionych w skardze działek zabudowanych • przepisy § 4 rozporządzenia planistycznego nie reglamentują liczby linii zabudowy

Skład orzekający

Roman Ciąglewicz

przewodniczący

Tomasz Bąkowski

sprawozdawca

Grzegorz Antas

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów postępowania przez sądy administracyjne i organy administracji w kontekście analizy urbanistycznej i ustalania warunków zabudowy, w szczególności wymóg odniesienia się do wszystkich zarzutów strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ustalania warunków zabudowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest dokładne rozpatrzenie wszystkich zarzutów strony przez organy i sądy, a także jak istotne są szczegóły analizy urbanistycznej przy ustalaniu warunków zabudowy.

Nawet NSA musi uchylić decyzję, gdy sąd nie przeczyta wszystkich zarzutów!

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst