II OSK 144/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą warunków zabudowy dla inwestycji kanalizacji sanitarnej, uznając zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla działek pod budowę kanalizacji sanitarnej. Skarżący podnosili, że nie wyrażali zgody na przejście kanalizacji przez ich działki. Sąd uznał, że celem postępowania jest jedynie ocena zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a zarzuty dotyczące zgody stron lub technicznych możliwości są niezasadne na tym etapie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skargi H. M., J. Ć. i R. Ć. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. ustalającą warunki nadbudowy i zagospodarowania terenu dla działek pod budowę odcinka kanalizacji sanitarnej. Skarżący zarzucali, że nie wyrazili zgody na przejście kanalizacji przez ich działki oraz że istnieją inne możliwości poprowadzenia inwestycji. Sąd podkreślił, że celem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest wyłącznie określenie zgodności projektowanej inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Stwierdzono, że planowana inwestycja jest zgodna z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...], uchwalonym w 1993 r., który zachował moc obowiązującą. Sąd uznał, że zarzuty skarżących dotyczące braku zgody lub alternatywnych tras są niezasadne na etapie ustalania warunków zabudowy. W związku z tym, na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego, sąd oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie są zasadne na etapie ustalania warunków zabudowy, którego celem jest jedynie ocena zgodności projektowanej inwestycji z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma charakter deklaratoryjny i służy jedynie sprawdzeniu zgodności zamierzenia z planem miejscowym. Kwestie zgody stron czy możliwości technicznych należą do innych etapów postępowania lub są rozstrzygane w innych trybach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.z.p. art. 43
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
u.z.p. art. 67 § ust. 1 i 1a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują moc po upływie 8 lat od jej wejścia w życie, chyba że rada gminy uchwali studium lub przystąpi do sporządzania nowego planu, wówczas plan zachowuje ważność do czasu uchwalenia nowego planu, nie dłużej niż 9 lat.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeżeli nie stwierdzi naruszenia prawa.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 85 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
u.z.p. art. 40 § ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawa prawna decyzji organu odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zgodność projektowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Niezasadność podnoszenia zarzutów dotyczących braku zgody stron lub alternatywnych rozwiązań technicznych na etapie ustalania warunków zabudowy.
Odrzucone argumenty
Brak zgody stron na przejście kanalizacji przez ich działki. Istnienie faktycznych warunków do poprowadzenia kanalizacji inną trasą.
Godne uwagi sformułowania
Celem decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest określenie, czy projektowana inwestycja zgodna jest z uregulowaniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego.
Skład orzekający
Anna Lechowska
przewodniczący
Joanna Zdrzałka
członek
Krystyna Józefczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zakresu postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz interpretacja przepisów przejściowych dotyczących planowania przestrzennego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejściowej między dwoma ustawami o planowaniu przestrzennym i konkretnego rodzaju inwestycji (kanalizacja).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową zasadę postępowania w sprawach o warunki zabudowy, a także pokazuje zawiłości przepisów przejściowych w prawie administracyjnym.
“Warunki zabudowy: Czy zgoda sąsiada jest kluczowa? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Rz 1271/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2005-03-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-08-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Anna Lechowska /przewodniczący/ Joanna Zdrzałka Krystyna Józefczyk /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Budowlane prawo Sygn. powiązane II OSK 144/06 - Wyrok NSA z 2007-01-11 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. M., J. Ć. i R. Ć. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala Uzasadnienie SA/Rz 1271/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] po rozpatrzeniu odwołań J. i R. Ć. oraz H. M. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. ustalającej warunki nadbudowy i zagospodarowania terenu dla działek nr, nr ew. 685/2, 686, 685/1, 684, 683 pod budowę odcinka kanalizacji sanitarnej utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, powołując jako podstawę prawną przepis art. 40 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 15, poz. 139 ze zm./. Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych, wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożyła Gmina [...]. Zamierzenie inwestycyjne objęte decyzją przebiega przez teren, którego dotyczą uregulowania Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z 30 lipca 1993 r. Planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym symbolem AM2, a planowane zamierzenie jest zgodne z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. Zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ rozważył również mocy obowiązującej miejscowego planu. W dacie orzekania organu odwoławczego /[...] lipca 2003 r./ ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym już nie obowiązuje została ona uchylona na mocy art. 88 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 171/, która weszła w życie 11 lipca 2003 r. Zgodnie z art. 85 ust. 1 tej nowej ustawy, do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 III 2003 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. W świetle zaś zapisu zawartego w art. 67 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 7 VII 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, wg którego miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego obowiązujące w dniu wejścia w życie tej ustawy /1 I 1995 r./ tracą moc po upływie 8 lat od dnia jej wejścia w życie /w naszej sprawie miejscowy plan uchwalono 30 VII 1993 r., a więc wg tego do 31 XII 2002 r./. Natomiast wg ust. 1a jeżeli w terminie /tych 8 lat/ rada gminy uchwali studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i przystąpi do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiany, plan o którym mowa zachowuje ważność w granicach objętych uchwałą do czasu uchwalenia nowego planu jednak nie dłużej niż 9 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. W odwołaniu od decyzji wszyscy skarżący podnieśli, iż warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono dla Gminy [...] ale faktycznie ustalono je dla osób fizycznych. Odwołujący zgodnie wskazują, że nie wyrażali zgody na przejście z kanalizacją przez ich działki oraz na to, że istnieją faktyczne warunki do poprowadzenia kanalizacji sanitarnej inną trasą. Po rozpoznaniu odwołania organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ stwierdził iż nie są zasadne na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż celem tego postępowania jest ustalenie czy projektowana inwestycja zgodna jest z uregulowaniem obowiązujących miejscowych planów. Niezasadny jest zarzut, że zaskarżoną inwestycją ustalono warunki zabudowy dla osób fizycznych powinno, że wniosek złożyła gmina. Ustalenie tych warunków właśnie dla Gminy [...] stało się koniecznością w świetle wyroku NSA OZ w Rzeszowie o sygn. akt SA/Rz 2071/01 z dnia 8 IV 2002 r. Decyzję tą zaskarżyli do NSA wnosząc o jej uchylenie z przyczyn wywiedzionych w odwołaniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Celem decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest określenie, czy projektowana inwestycja zgodna jest z uregulowaniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zamierzenie inwestycyjne objęte zaskarżoną decyzją przebiega przez teren, którego dotyczą uregulowania Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] uchwalonego Uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia 30 lipca 1993 r. /Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]/. Planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym symbolem AM2 – obszar mieszkaniowy o pow. 123,00 ha. Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Zauważyć wypada, iż ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym już nie obowiązuje w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy. Uchylona została na mocy art. 88 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717/, która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Zaś przepis art. 85 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż do spraw wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Nie budzi wątpliwości iż Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]o uchwalony został uchwałą Rady Gminy z 30 lipca 1993 r., zaś ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym będąca podstawą rozstrzygnięcia weszła w życie z dniem 1 stycznia 1995 r. W świetle zapisu przepisu art. 67 ust. 1 i 1a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym plany zagospodarowania przestrzennego sprzed daty wejścia w życie ustawy zachowały swą moc, ponieważ Rada Gminy [...] uchwałą nr [...] z dnia 17 grudnia 1999 r. uchwaliła studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zaś uchwałą z dnia 28 lutego 2002 r. nr [...] przystąpiła do sporządzenia zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]. Zarzuty skarżących nie zasługują na uwzględnienie ponieważ nie są one zasadne na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, ponieważ celem tego postępowania jest określenie, czy projektowana inwestycja zgodna jest z uregulowaniami obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Z tych też względów bez znaczenia dla sprawy jest to, czy strony wyraziły zgodę na lokalizację inwestycji oraz czy istnieją techniczne możliwości przeprowadzenia inwestycji w inny sposób. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 43, art. 67 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 15, poz. 139 ze zm./ w związku z art. 85 ust. art. 87 z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717/ oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI