II OSK 1437/06

II OSK 1437/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-01-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Żak
Maria Czapska - Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Zygmunt Niewiadomski
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 573/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-06-27
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski Sędzia NSA Anna Żak Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2007r.. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 573/06 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
II OSK 1437 / 06
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2005 r.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Katowicach działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 145 § 1 kpa odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2001 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2001 r., którą odmówiono stwierdzenia choroby zawodowej słuchu u Z. R.
W ocenie Sądu pierwszej instancji zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2005 r. nie naruszają prawa.
Z. R. jako nowe okoliczności i dowody mające stanowić przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego wskazał opinię sądowo -lekarską biegłego sądowego specjalisty laryngologa dr med. J. L., wyrok Sądu Rejonowego - Sądu Pracy z dnia 4 sierpnia 2004 r. sygn. akt [... ] oraz protokół rozprawy z dnia 4 sierpnia 2004 r. Biegły lekarz w wymienionej opinii stwierdził m.in., że stopień uszczerbku narządu słuchu u powoda pozostaje w niewątpliwym związku przyczynowym z wieloletnim zatrudnieniem w środowisku hałasu ponadnormatywnego i niezaprzeczalnym faktem jest, że wskutek tegoż hałasu - pomimo stosowania ochronników - ujawniły się zmiany degeneracyjne aparatu przewodzeniowo - odbiorczego obu uszu.
Powołana przez skarżącego opinia biegłego lekarza została sporządzona na podstawie badań przeprowadzonych w marcu 2004 r., a złożona do Sądu w dniu 16 kwietnia 2004 r. Poza sporem w tej sytuacji winien być więc fakt, zdaniem Sądu, że opinia sporządzona została po wydaniu przez właściwe organy rozstrzygnięć w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej -uszkodzenia słuchu - u Z. R. Zważywszy na powyższe Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu, iż przedstawione przez skarżącego "nowe dowody" nie są dowodami, które istniały w dniu wydania decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach tj. w dniu 4 grudnia 2001 r., jak i w dniu wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. tj. w dniu 15 października 2001 r. Nie mogły być więc one uznane za nowe dowody i okoliczności faktyczne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako bezzasadną oddalił.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Z. R., zaskarżając go w całości i opierając ją na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W szczególności zostały naruszone, zdaniem autora kasacji przepisy art. 7 i art. 9 w związku z art. 77 § 1 i art. 84 § 1 kpa, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, "nienależycie i wyczerpująco informował skarżącego się co do możliwości dopuszczenia dowodu z opinii biegłych".
Skarżący stwierdził też, iż Sąd nie ustosunkował się do sformułowań zawartych w przedstawionej opinii biegłego laryngologa, a jedynie ją zdyskwalifikował jako wydaną przez nie tego, który jest uprawniony do orzekania o chorobie zawodowej, to znaczy, że nie dążył do rzetelnego wyjaśnienia sprawy, czyli nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia sprawy.
Pełnomocnik skarżącego wniósł "o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania albowiem jak wynika z przedstawionych wyżej zarzutów i podstaw faktycznych, tylko dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych lekarzy mogło wyjaśnić czy u strony skarżącej się występuje choroba zawodowa."
Wskazując na powyższe zarzuty autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej P.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w § 2 art. 183. Żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 omawianej ustawy nie zachodzi w niniejszej sprawie. Zatem sprawa ta mogła być przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznana tylko w granicach zakreślonych skargą kasacyjną.
Granice skargi kasacyjnej wyznaczają między innymi wymienione w art. 176 P.p.s.a. podstawy kasacyjne, które zgodnie z art. 174 P.p.s.a. mogą stanowić: 1/ naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2/ naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw. W podstawach kasacji wnoszący skargę kasacyjną musi wskazać wyraźnie konkretną normę prawa materialnego, czy procesowego, której naruszenie zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu.
W niniejszej sprawie wnoszący skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego w podstawie kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na treść rozstrzygnięcia nie wskazując ani w samej podstawie kasacyjnej ani w jej uzasadnieniu jaki to przepis bądź przepisy postępowania – które Sąd naruszył – tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, są w tym przypadku przedmiotem zarzutu. Autor skargi kasacyjnej wskazując na zarzut naruszenia art. 7 i art. 9 w związku z art. 77 § 1 i art. 84 § 1 kpa, upatrywał uchybienie powyższym przepisom w tym , że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, "nienależycie i wyczerpująco informował skarżącego się co do możliwości dopuszczenia dowodu z opinii biegłych".
Należy zauważyć, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, na które powołano się w skardze kasacyjnej obowiązywały w postępowaniu przed sądem jedynie "odpowiednio" (art.59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz.368 ze zm.) i to do dnia 1.01.2004 r. Natomiast z dniem 1.01.2004 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) co powoduje, że z uwagi na wydanie zaskarżonego wyroku w dniu 27 czerwca 2006 r. mają zastosowanie do postępowania przed sądem tylko przepisy tej ustawy.
Wobec tego, że adresatem zarzutu naruszenia prawa, zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania, może być tylko Sąd pierwszej instancji, to wymienienie przepisów w oparciu o które przebiega postępowanie przed organami administracji nie jest wykonaniem obowiązku przytoczenia podstaw kasacyjnych. Przedmiotem kontroli w postępowaniu kasacyjnym jest bowiem orzeczenie sądu, a nie decyzja administracyjna.
Tak więc zarzut naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, bez przedstawienia Sądowi pierwszej instancji zarzutu uchybienia przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może - w świetle przepisu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - być uznany za prawidłową podstawę kasacyjną. Tym samym tak sformułowane we wniesionej kasacji zarzuty naruszenia przepisów postępowania uznać należy za chybione
W końcu stwierdzić też trzeba, iż Sąd w przedmiotowej sprawie nie mógł pouczać skarżącego, jak wywodzi to autor kasacji, o możliwościach dopuszczenia dowodu z opinii biegłych, bowiem przeprowadzenie takiego dowodu w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie jest dopuszczalne, a z uwagi na związanie Sądu granicami skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wolno badać, czy w procesie wydawania zaskarżonego wyroku doszło do naruszenia niewskazanego w skardze kasacyjnej przepisu postępowania sądowego.
Ze wskazanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną jako pozbawioną uzasadnionych podstaw oddalił na mocy art. 184 p.p.s.a.