II OSK 1412/05

Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja ta odmawiała wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z 1990 r. Powodem odmowy było uchybienie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określonego w art. 148 kpa. Skarżący dowiedział się o decyzji z 1990 r. w styczniu 1996 r., a wniosek o wznowienie złożył dopiero 6 grudnia 2002 r., nie występując jednocześnie o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący zasadnie uchybił terminowi, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W skardze kasacyjnej pełnomocnik J.S. zarzucił naruszenie przepisów kpa, m.in. art. 6, 7, 9, 77, 80, 145 § 2 i § 3, 235, argumentując, że korespondencja skarżącego z organami powinna być potraktowana jako wniosek o wznowienie, a organy nie pouczyły go o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod uwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania. Stwierdził, że zarzuty naruszenia przepisów kpa nie mogły stanowić podstawy skargi kasacyjnej w odniesieniu do orzeczenia WSA, a nawet gdyby przyjąć szerszą interpretację, to nie wskazano na naruszenie przepisów ppsa. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawny, a skarżący bezsprzecznie uchybił terminowi z art. 148 kpa, co uniemożliwiło merytoryczne rozpatrzenie jego zarzutów dotyczących decyzji z 1990 r. Zarzuty naruszenia art. 77 i 80 kpa uznano za nieistotne na etapie odmowy wznowienia postępowania, a zarzuty dotyczące art. 145 § 2 i § 3 kpa nie znalazły potwierdzenia. W konsekwencji, NSA orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 ppsa.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający