II OSK 1372/14

II OSK 1372/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-06-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-05-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2603/13 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2014-02-27
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 53 par. 1, art. 184, art. 182 par. 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Izby Lekarskiej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2603/13 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi [...] Izby Lekarskiej na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] 2013 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia uchwały i umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. VII SA/Wa 2603/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] Izby Lekarskiej w sprawie ze skargi [...] Izby Lekarskiej na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] 2013 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia uchwały i umorzenia postępowania pierwszej instancji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 28 października 2013 r. [...] Izba Lekarska (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Zdrowia z [...] 2013 r. znak [...] (dalej decyzja z [...] 2013 r.). Skargę wniósł i podpisał w imieniu skarżącej pełnomocnik – adwokat P. S. Do skargi załączono pełnomocnictwo podpisane przez Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej i protokół komisji skrutacyjnej z 28 listopada 2009 r.
Zarządzeniem z 13 stycznia 2014 r. VII SA/Wa 2603/13 wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (statutu [...] Izby Lekarskiej) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 20 stycznia 2014 r. (k. 28-30 akt sądowych).
Przy piśmie z 24 stycznia 2014 r., nadanym w placówce pocztowej 27 stycznia 2014 r., skarżąca nadesłała niepotwierdzoną za zgodność kserokopię uchwały [...] Izby Lekarskiej z [...] 2010 r. nr [...] w sprawie upoważnienia Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej do udzielania pełnomocnictw (dalej uchwała nr [...]). Przesyłkę zawierającą owo pismo zaadresowano do Ministra Zdrowia. Przy piśmie z 3 lutego 2014 r. Ministerstwo Zdrowia przekazało Sądowi otrzymaną przesyłkę (data nadania w placówce pocztowej – 5 lutego 2014 r.; k. 32-37 akt sądowych).
Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że z przesłanej przy piśmie z 24 stycznia 2014 r. uchwały nr [...] nie wynika, że Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej był upoważniony do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym. Uchwała nr [...] upoważniała Prezesa Okręgowej Rady [...] do udzielania pełnomocnictw jedynie przed sądami powszechnymi (k. 35 akt sądowych).
Sąd I instancji zaznaczył, że przesyłkę zawierającą uchwałę nr [...] wysłano na adres Ministerstwa Zdrowia, a w piśmie z 24 stycznia 2014 r. wskazano, że adresatem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Ministra Zdrowia. Błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej uchwałę nr [...] skutkowało tym, że nie można uznać daty złożenia jej w placówce pocztowej za dzień nadania przesyłki do sądu, a tym samym zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) za równoznaczne z wniesieniem pisma w tym dniu do sądu (k. 39-43 akt sądowych).
Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie wywiodła [...] Izba Lekarska, reprezentowana przez adwokata P. S., zarzucając naruszenie:
1. art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 § 1 ppsa przez błędną interpretację i w konsekwencji odrzucenie skargi na skutek nieuzupełnienia braku formalnego w postaci potwierdzenia umocowania do reprezentacji skarżącej przez Prezesa [...] Izby Lekarskiej w ustawowym 7 dniowym terminie;
2. art. 27 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. nr 219, poz. 108, dalej uil) przez błędną interpretację i w konsekwencji przyjęcie, że skarżąca nie wykazała umocowania do reprezentacji w sprawie.
Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania odwoławczego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Do skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej doręczył potwierdzony za zgodność odpis uchwały [...] Izby Lekarskiej z [...] 2010 r. nr [...] w sprawie upoważnienia Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej do udzielania pełnomocnictw do reprezentowania ..IL przed sądami administracyjnymi (dalej uchwała nr 156/2010; k. 52-58 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania M. T., reprezentowany przez radcę prawnego M. D. wskazał, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej subsumcji odpowiednich przepisów i prawidłowo określił stan faktyczny. Wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej (k. 67-69 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ppsa, rozpoznaje on sprawę w granicach tej skargi biorąc z urzędu jedynie pod uwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 ppsa, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W niniejszej sprawie prawidłowo wezwano skarżącą zarządzeniem z 13 stycznia 2014 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej. Wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącej dnia 20 stycznia 2014 r., a zatem termin uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 27 stycznia 2014 r.
Pełnomocnik skarżącej w ostatnim dniu terminu nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą niepotwierdzoną za zgodność kserokopię uchwały [...] Izby Lekarskiej nr [...] w sprawie upoważnienia Prezesa Okręgowej Izby Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej do udzielania pełnomocnictw, jednak przesyłkę tę błędnie zaadresowano do Ministra Zdrowia, zamiast bezpośrednio do Sądu. Ministerstwo Zdrowia przekazało otrzymaną przesyłkę, nadając ją w urzędzie pocztowym 5 lutego 2014 r.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że za datę nadania przesyłki zawierającej pismo stanowiące brak formalny skargi należy uznać dzień 5 lutego 2014 r. Takie stanowisko zgodne jest z orzecznictwem sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego (odpowiednio: postanowienie NSA z 30.1.2013 r., II GSK 24/13, Lex nr 1298474; postanowienie SN z 14.11.1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974/5/97; uchwała SN z 11.12.1984 r., III AZP 7/84, OSNCP 1985/8/09; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knyszak - Molczyk. M. Romańska, LexisNexis 2008, s. 283 i 284).
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu. Wprawdzie żaden z przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewiduje obowiązku przekazania skargi błędnie skierowanej do właściwego organu, to jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że obowiązek taki spoczywa na Sądzie (wyrok NSA z: 3.12.2007 r., I OSK 248/07, Lex nr 470146: 20.5. 2008 r., II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienie NSA z: 30.1.2008 r., II FSK 1724/06, Lex nr 453371; 15.4.2008 r., II GSK 295/08, Lex nr 505331; 29.5.2008 r., I FSK 631/08, Lex nr 505351; 26.6.2008 r., I OZ 463/08, Lex nr 493793,). Powyższe stanowisko akceptuje doktryna. Stwierdza się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ winien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 ppsa, decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010, s. 172 uw. 9; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, dla oceny zachowania przez skarżącą terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało przyjąć datę przekazania przesyłki przez Ministerstwo Zdrowia do Sądu, który stosownym zarządzeniem wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tego względu za prawidłowe należy uznać przyjęcie, że wymagane pismo zostało wniesione 5 lutego 2014 r., tj. w dacie przekazania go przez organ do Sądu I instancji, co oznacza, że pełnomocnik skarżącej podjął działania dla usunięcia braku formalnego skargi po upływie wyznaczonego terminu. Powyższe stwierdzenie uprawniało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Niniejszy przepis nie przewiduje żadnych wyjątków, a stanowisko w powyższym zakresie jest w sądownictwie administracyjnym ugruntowane. Nadto nadesłana, niepotwierdzona za zgodność kserokopia uchwały nr [...], nie mogła stanowić uzupełnienia braku formalnego skargi, bowiem nie stanowiła upoważnienia do reprezentowania [...] Izby Lekarskiej przed sądami administracyjnymi.
Drugi zarzut skargi kasacyjnej nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem Sąd I instancji nie dokonywał wykładni ani też nie stosował art. 27 uil. Przepis art. 27 uil stanowi, że: Prezes okręgowej rady lekarskiej w szczególności: 1) kieruje pracą rady i prezydium rady; 2) przewodniczy obradom rady i prezydium rady. Norma wywiedziona ze wskazanego przepisu nie mogła stanowić należytego umocowania pełnomocnika skarżącej w kontrolowanym postępowaniu, stąd potrzeba podjęcia uchwał nr [...] i [...].
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 zw. z art. 182 § 1 i 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.