II OSK 1370/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnej rozbudowy, uznając zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego za niezasadne.
Skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku WSA w Lublinie, który oddalił skargi na decyzję Lubelskiego WINB odmawiającą uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnej rozbudowy. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a.) oraz przepisów materialnych (art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 4-5 k.p.a.). NSA uznał zarzuty za niezasadne, wskazując, że uzasadnienie wyroku WSA było prawidłowe, a skarżąca brała udział w postępowaniu, a kwestia jej zgody na rozbiórkę nie stanowiła nowej okoliczności faktycznej ani nie była podstawą do uchylenia decyzji w trybie art. 145 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną E. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który oddalił skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnej rozbudowy. Skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wyroku, oraz naruszenie przepisów materialnych, w tym art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Skarżąca podnosiła, że nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy oraz że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne dotyczące braku jej zgody na rozbiórkę przez inwestora. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty za niezasadne. Stwierdził, że uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi formalne, a skarżąca brała udział w postępowaniu, co potwierdzają akta administracyjne. Kwestia braku zgody na rozbiórkę przez inwestora nie stanowiła przesłanki do uchylenia decyzji w trybie art. 145 k.p.a. ani nowej okoliczności faktycznej. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skuteczne tylko wtedy, gdy uzasadnienie wyroku jest sporządzone w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną lub nie zawiera obligatoryjnych elementów. Sam fakt niezgody strony z rozstrzygnięciem nie świadczy o naruszeniu tego przepisu.
Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku WSA zawierało wszystkie wymagane elementy i pozwalało na kontrolę instancyjną. Zarzut niezgody strony z rozstrzygnięciem nie jest podstawą do uznania naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4 i 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy te nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji w sytuacji, gdy strona brała udział w postępowaniu, a podnoszona kwestia braku zgody na rozbiórkę przez inwestora nie jest nową okolicznością faktyczną.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten określa obligatoryjne elementy uzasadnienia wyroku i nie służy do kwestionowania merytorycznej treści uzasadnienia, jeśli zawiera ono wszystkie wymagane elementy i pozwala na kontrolę instancyjną.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzuty naruszenia tych przepisów, dotyczące wadliwego zastosowania przepisów materialnych lub naruszenia przepisów postępowania, nie zostały uznane za zasadne.
p.p.s.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wadliwe zastosowanie tego przepisu w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i art 145 § 1 pkt 4-5 k.p.a. nie zostało potwierdzone.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1a i 1c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Niezastosowanie tych przepisów nie zostało uznane za zasadne.
k.p.a. art. 151 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wadliwe zastosowanie tego przepisu w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. nie zostało potwierdzone.
k.p.a. art. 52
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wadliwe zastosowanie tego przepisu w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. nie zostało potwierdzone.
p.p.s.a. art. 183 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej, nie stwierdzając przyczyn nieważności postępowania.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez niewłaściwe uzasadnienie wyroku WSA. Naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 4-5 k.p.a. przez wadliwe zastosowanie przepisów materialnych. Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c p.p.s.a. przez ich niezastosowanie. Argument o braku udziału strony w postępowaniu bez własnej winy. Argument o wyjściu na jaw istotnych nowych okoliczności faktycznych dotyczących braku zgody właściciela na rozbiórkę.
Godne uwagi sformułowania
Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie wymagane elementy, w szczególności stanowisko Sądu I instancji odnoszące się do kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy a zatem zostało sporządzone zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. Sam fakt, że skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji nie oznacza, że doszło do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że skarżąca brała udział w postępowaniu [...] oraz że decyzja została skarżącej doręczona. Podnoszona natomiast przez skarżącą kwestia dotycząca braku jej zgody na dokonanie rozbiórki przez inwestora nie ma nic wspólnego z udziałem w postępowaniu. Nie stanowi również nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji, nieznanego organowi, który wydał decyzję. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji kwestia skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie może być rozpoznawana jedynie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji.
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący
Arkadiusz Despot - Mładanowicz
sprawozdawca
Jerzy Stankowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących udziału strony w postępowaniu administracyjnym, wymogów uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego oraz podstaw uchylenia decyzji na podstawie art. 145 k.p.a., a także rozgraniczenie między postępowaniem o uchylenie a postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z rozbiórką samowolnej rozbudowy i udziałem strony w postępowaniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, takich jak wymogi uzasadnienia wyroku i przesłanki uchylenia decyzji. Jest to interesujące dla prawników procesowych.
“Kiedy brak zgody na rozbiórkę nie wystarczy do uchylenia decyzji? NSA wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 1370/21 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2024-02-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2021-06-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Arkadiusz Despot - Mładanowicz /sprawozdawca/ Jerzy Stankowski Robert Sawuła /przewodniczący/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II SA/Lu 770/20 - Wyrok WSA w Lublinie z 2021-03-02 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 1257 art. 145 par. 1 pkt 4 i 5 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Robert Sawuła, Sędzia NSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz (spr.), Sędzia NSA (del.) Jerzy Stankowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Bernadetta Pręgowska, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Lu 770/20 w sprawie ze skarg E. F. i R. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 27 października 2020 r. nr ZOA-VIII.7721.55.2020 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 2 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 770/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargi E. F. i R. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 27 października 2020 r., znak: ZOA-VIII.7721.55.2020 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. E. F. złożyła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie: I. art. 174 pkt 2 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a., tj. naruszenie przepisów postępowania polegające na nieprzedstawieniu, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, rzetelnie stanu sprawy, tj. zgodnie ze stanem faktycznym oraz niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności, co nie tylko mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ale taki wpływ w istocie miało. II. art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i art 145 § 1 pkt 4-5 k.p.a. (traktowanych jak przepisy prawa materialnego) polegające na ich wadliwym zastosowaniu w zw. z art. 52 Prawa budowlanego oraz naruszenie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c p.p.s.a. polegające na ich niezastosowaniu. Skarżąca wskazała, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły dwie przesłanki do uchylenia dotychczasowej decyzji na rozbiórkę: 1. z art 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - strona – E. F. bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; w dotychczasowych orzeczeniach organów i WSA w Lublinie brak jest jakichkolwiek informacji o tym, czy skarżąca odebrała (skutecznie doręczono) decyzję rozbiórkową oraz czy skarżąca E. F. zezwoliła na to, by inwestor dokonał czynności rozbiórkowych; brak zgody powinien skutkować wydaniem decyzji rozbiórkowej nie na inwestora, a na właściciela nieruchomości, gdyż tylko w takiej sytuacji możliwe jest wykonanie nakazu, 2. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; taką okolicznością faktyczną jest brak zgody (sprzeciw) właściciela tu: skarżącej E. F. na rozbiórkę; w orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadkach gdy sprawcą samowoli jest inwestor, który w dacie orzekania przez organ nie posiadał prawa do obiektu, wskazanie podmiotu zobowiązanego (tu: w decyzji nakazującej rozbiórkę) powinno uwzględniać wolę właściciela co do tego, czy chce i zezwala, by inwestor - sprawca samowoli - dokonał czynności (tu: rozbiórki). Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 340 zł, zgodnie z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. mając na uwadze art. 205 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw. Zarzuty skargi kasacyjnej nie są zasadne. Brak jest podstaw pozwalających na uznanie, że Sąd I instancji dopuścił się naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje na obligatoryjne elementy uzasadnienia wyroku i nie służy do kwestionowania merytorycznej treści uzasadnienia wyroku. Zarzut naruszenia tego przepisu może być skuteczny tylko wtedy, gdy uzasadnienie wyroku sporządzone jest w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną, w szczególności, gdy nie zawiera któregoś z elementów konstrukcyjnych wymienionych w omawianym przepisie. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie wymagane elementy, w szczególności stanowisko Sądu I instancji odnoszące się do kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy a zatem zostało sporządzone zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. Sam fakt, że skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji nie oznacza, że doszło do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że skarżąca brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lubartowie z 24 kwietnia 2015 r., nakazującą inwestorowi R. S. rozbiórkę samowolnej rozbudowy i decyzja została skarżącej doręczona (k. 366 akt administracyjnych). Podnoszona natomiast przez skarżącą kwestia dotycząca braku jej zgody na dokonanie rozbiórki przez inwestora nie ma nic wspólnego z udziałem w postępowaniu. Nie stanowi również nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji, nieznanego organowi, który wydał decyzję. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji kwestia skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie może być rozpoznawana jedynie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Z tych względów brak było podstaw pozwalających uznać za uzasadnione zarzuty naruszenia art. 174 pkt 2 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a., a także art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i art 145 § 1 pkt 4-5 k.p.a. (traktowanych jak przepisy prawa materialnego) w zw. z art. 52 Prawa budowlanego oraz art. 145 § 1 pkt 1a i 1c p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 3
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI