II OSK 1367/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J. Z. i M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wcześniej oddalił ich skargę na uchwałę Rady Miejskiej Jeleniej Góry. Uchwała ta dotyczyła odrzucenia zarzutu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obwodnicy osiedla Maciejowa. Skarżący kwestionowali ustalenia dotyczące przebiegu obwodnicy i warunków jej realizacji, które miały wpływać na ich nieruchomość. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że rada gminy prawidłowo zastosowała się do wymogów prawnych, w tym obowiązku zamieszczenia uzasadnienia faktycznego i prawnego uchwały odrzucającej zarzut. Sąd podkreślił, że gmina posiada władztwo planistyczne i może samodzielnie decydować o zagospodarowaniu terenu, pod warunkiem działania w granicach prawa i uwzględniania racjonalności. WSA stwierdził, że ustalenia projektu planu nie naruszają istoty prawa własności skarżących, a ewentualne ograniczenia wynikające z realizacji planu nie stanowią nadużycia władztwa planistycznego. Sąd zwrócił uwagę, że obecne koncepcje planistyczne są zgodne z pierwotnymi planami z 1977 r., a późniejsza zmiana koncepcji w 1991 r. nie została zrealizowana i nie mogła wpłynąć na sposób wykonywania prawa własności przez skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że nie została ona oparta na usprawiedliwionych podstawach prawnych. NSA wskazał na błędy formalne w skardze kasacyjnej, w tym powołanie przepisów, które nie mogły stanowić podstawy zaskarżenia (art. 173, 176 PPSA), a także zarzuty naruszenia przepisów KPA, które nie mają zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym ani przy podejmowaniu uchwał przez organy samorządu terytorialnego. W związku z tym, na mocy art. 184 PPSA, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie uchwały rady gminy odrzucającej zarzut do planu miejscowego; zakres władztwa planistycznego gminy; ograniczenie prawa własności przez planowanie przestrzenne; wymogi formalne skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Dotyczy specyfiki postępowania w sprawie planowania przestrzennego i wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Interpretacja przepisów KPA w kontekście uchwał samorządowych może być pomocna w podobnych sprawach proceduralnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uchwała rady gminy odrzucająca zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne zgodne z wymogami prawa administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uchwała rady gminy odrzucająca zarzut do projektu planu musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, które wyjaśnia celowość przyjętych ustaleń i niezasadność zarzutów.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że obowiązek zamieszczenia uzasadnienia faktycznego i prawnego w uchwale odrzucającej zarzut do projektu planu jest jedynym środkiem dyscyplinującym radę gminy. Uzasadnienie powinno przedstawiać sytuację faktyczną wnoszącego zarzut oraz związek z normami prawnymi, wyjaśniając powody odrzucenia zarzutu.
Czy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące przebiegu obwodnicy, mogą ograniczać prawo własności właściciela nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, prawo własności może być ograniczone przez ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem, że ograniczenie nie narusza istoty własności i jest zgodne z prawem.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że gmina posiada władztwo planistyczne i może samodzielnie kształtować sposób zagospodarowania terenu, ale musi działać w granicach prawa. Ograniczenie prawa własności wynikające z realizacji zamierzeń planistycznych nie jest nadużyciem władztwa planistycznego, jeśli jest uzasadnione i zgodne z prawem, a także nie narusza istoty własności.
Czy zarzuty naruszenia przepisów KPA mogą stanowić podstawę skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty naruszenia przepisów KPA nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ postępowanie to jest regulowane przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a przepisy KPA wiążą organy administracji publicznej przy rozpatrywaniu spraw w formie decyzji administracyjnej.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że sąd administracyjny jest związany przepisami PPSA, które wyczerpująco normują postępowanie sądowoadministracyjne. Ponadto, przepisy KPA mają zastosowanie do organów administracji publicznej przy wydawaniu decyzji administracyjnych, a nie do podejmowania uchwał przez organy samorządu terytorialnego.
Przepisy (15)
Główne
u.z.p. art. 24 § ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
O uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne.
u.z.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Gmina posiada władztwo planistyczne i może samodzielnie decydować o sposobie zagospodarowania terenu jako zadanie własne.
PPSA art. 183 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.
PPSA art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej: naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
PPSA art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.z.p. art. 23 § ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
u.s.g. art. 18 § ust. 2 pkt 15
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.z.p. art. 1 § ust. 2 pkt 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Wymóg uwzględnienia prawa własności w opracowaniach dotyczących zagospodarowania przestrzennego.
Konstytucja RP art. 64 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo własności może być ograniczone pod warunkiem nienaruszania jego istoty.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
PUSA art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Kryterium kontroli sądowej działań administracji publicznej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwała Rady Miejskiej Jeleniej Góry zawierała wystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne odrzucające zarzut do projektu planu. • Ustalenia projektu planu zagospodarowania przestrzennego nie naruszały istoty prawa własności skarżących. • Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach prawnych, w szczególności zarzuty naruszenia przepisów KPA były niezasadne w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 8, 9, 77 § 1, 107 kpa) przez WSA. • Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (nie sprecyzowane w skardze kasacyjnej).
Godne uwagi sformułowania
o uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne • gmina posiada władztwo planistyczne i może samodzielnie decydować o sposobie zagospodarowania terenu • nie można zapisu art. 4 ust. 1 tej ustawy traktować jako legitymacji do szczególnego władztwa i nieograniczonej swobody w działaniach planistycznych • mając wyłączną kompetencję do planowania miejscowego gmina może, pod warunkiem, że działa w granicach i na podstawie prawa, samodzielnie kształtować sposób zagospodarowania obszaru podlegającego jej władztwu planistycznemu, jeżeli oczywiście władztwa tego nie nadużywa • ograniczenie prawa własności [...] może być ograniczone pod warunkiem nienaruszania istoty własności • nie można w takich warunkach uznać, aby ustalenia projektu planu naruszały istotę prawa własności, natomiast jego ewentualne ograniczenie, będące konsekwencją zrealizowania zamierzeń planistycznych nie może być oceniane jako nadużycie władztwa planistycznego gminy • skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach
Skład orzekający
Andrzej Jurkiewicz
przewodniczący
Barbara Adamiak
sprawozdawca
Zofia Flasińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie uchwały rady gminy odrzucającej zarzut do planu miejscowego; zakres władztwa planistycznego gminy; ograniczenie prawa własności przez planowanie przestrzenne; wymogi formalne skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w sprawie planowania przestrzennego i wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Interpretacja przepisów KPA w kontekście uchwał samorządowych może być pomocna w podobnych sprawach proceduralnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu planowania przestrzennego i konfliktu między interesem właściciela nieruchomości a interesem publicznym realizowanym przez gminę. Wyjaśnia również istotne kwestie proceduralne dotyczące skargi kasacyjnej.
“Gmina ma prawo planować przestrzeń, ale czy może ograniczać Twoją własność? NSA wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.