II OSK 1364/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Z. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB). GINB stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na kontynuowanie robót budowlanych w budynku wielorodzinnym. Skarżący zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania (art. 141 § 4, art. 133 § 1, art. 3 § 1 p.p.s.a.) poprzez nierozważenie wszystkich podniesionych zarzutów, w tym naruszenia K.p.a. przez GINB (art. 7, 8, 9, 11, 15, 77, 80, 107 § 3, art. 16 § 1, art. 10 § 1, art. 61 § 4 w zw. z art. 28 K.p.a.) oraz naruszenie prawa materialnego (art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 K.p.a.). Kluczowe zarzuty dotyczyły braku odniesienia się do ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, niezawiadomienia współwłaścicieli lokali oraz błędnego uznania naruszenia prawa za rażące. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że WSA prawidłowo zaaprobował ocenę organów nadzorczych. Sąd podkreślił, że stwierdzenie nieważności wcześniejszej decyzji PINB z dnia 16 listopada 2017 r. (nakazującej przedłożenie projektu zamiennego) ze skutkiem ex tunc stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 14 grudnia 2017 r. jako decyzji zależnej, zgodnie z uchwałą NSA I OPS 2/12. Nawet późniejsze uzyskanie pozwolenia na użytkowanie nie sanuje wadliwej decyzji. Sąd uznał również, że zarzuty dotyczące naruszenia praw innych podmiotów nie dotyczyły bezpośrednio interesu prawnego skarżącego, a kwestia sprzedaży lokali nie stanowi przeszkody do oceny legalności decyzji administracyjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'decyzji zależnej' w kontekście stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych w prawie budowlanym oraz skutków stwierdzenia nieważności decyzji poprzedzającej.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy decyzja zatwierdzająca projekt budowlany jest zależna od wcześniejszej decyzji, która następnie została uznana za nieważną.
Zagadnienia prawne (3)
Czy stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, na podstawie której wydano inną decyzję zależną, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
NSA powołał się na uchwałę I OPS 2/12, zgodnie z którą stwierdzenie nieważności decyzji poprzedzającej skutkuje nieważnością decyzji zależnej, ponieważ brak podstawy prawnej dla decyzji zależnej oznacza rażące naruszenie prawa.
Czy późniejsze uzyskanie pozwolenia na użytkowanie sanuje wadliwość decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, późniejsze uzyskanie pozwolenia na użytkowanie nie sanuje wadliwej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Nawet jeśli wydano decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, to wadliwość wcześniejszych decyzji administracyjnych, w tym decyzji zatwierdzającej projekt, może stanowić przeszkodę do prowadzenia postępowania legalizacyjnego i wymaga wyeliminowania tych decyzji z obrotu prawnego.
Czy naruszenie przepisów postępowania dotyczących niezawiadomienia innych współwłaścicieli lokali ma istotny wpływ na wynik sprawy dla skarżącego, który nie jest bezpośrednio dotknięty tym naruszeniem?
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie może skutecznie formułować zarzutów dotyczących naruszenia jego interesu prawnego, lecz interesu innych podmiotów.
Uzasadnienie
Skarżący nie może skutecznie podnosić zarzutów dotyczących naruszenia praw procesowych innych podmiotów, ponieważ to te podmioty są dysponentami swoich praw i mogą inicjować postępowanie ze swoim udziałem.
Przepisy (26)
Główne
K.p.a. art. 156 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 156 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 133 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 8 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 16 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 61 § § 4
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 145 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.b. art. 51 § ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
u.p.b. art. 50
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 189
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stwierdzenie nieważności decyzji PINB z 16 listopada 2017 r. ze skutkiem ex tunc stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji PINB z 14 grudnia 2017 r. jako decyzji zależnej, obarczonej rażącym naruszeniem prawa.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania przez WSA (art. 141 § 4, 133 § 1, 3 § 1 p.p.s.a.) poprzez nierozważenie zarzutów dotyczących K.p.a. • Naruszenie przez GINB przepisów K.p.a. (art. 7, 8, 9, 11, 15, 77, 80, 107 § 3, 16 § 1, 10 § 1, 61 § 4 w zw. z art. 28 K.p.a.) • Naruszenie przez GINB art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez uznanie, że decyzja PINB z 14 grudnia 2017 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. • Naruszenie przez GINB art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez błędną wykładnię, że stwierdzenie nieważności decyzji z 16 listopada 2017 r. stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z 14 grudnia 2017 r. • Naruszenie przez GINB art. 156 § 2 K.p.a. poprzez błędną wykładnię, że sprzedaż lokali nie stanowi nieodwracalnego skutku prawnego.
Godne uwagi sformułowania
Stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. • Postępowania naprawcze prowadzone w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego charakteryzuje się tym, że zapadają w nim kolejno po sobie rozstrzygnięcia, które są od siebie zależne i stanowią prawnie uregulowany ciąg, który nie jest przypadkowy, ponieważ końcowo ma prowadzić do legalizacji samowoli budowlanej. • Jeżeli doszło do stwierdzenia nieważności decyzji PINB z 16 listopada 2017 r. ze skutkiem ex tunc, to od samego początku nie było też podstawy do wydania kolejnej decyzji PINB z 14 grudnia 2017 r. wydanej w toku postępowania naprawczego, jak i innych kolejnych decyzji wydanych w tym postępowaniu. • Sprzedaż lokali nie jest bowiem przeszkodą prawną do ewentualnej oceny legalności decyzji administracyjnej wydanej w toku postępowania naprawczego, jak i ewentualnej późniejszej możliwości związanej z doprowadzeniem inwestycji do stanu zgodnego z prawem.
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący
Paweł Miładowski
sprawozdawca
Anna Szymańska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'decyzji zależnej' w kontekście stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych w prawie budowlanym oraz skutków stwierdzenia nieważności decyzji poprzedzającej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy decyzja zatwierdzająca projekt budowlany jest zależna od wcześniejszej decyzji, która następnie została uznana za nieważną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych w prawie budowlanym, w szczególności relacji między decyzjami administracyjnymi i skutków stwierdzenia ich nieważności, co jest istotne dla praktyków.
“Nieważna decyzja budowlana nawet po sprzedaży mieszkań – NSA wyjaśnia skutki wadliwych pozwoleń.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.