II OSK 1353/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G.W. od wyroku WSA w Krakowie, który utrzymał w mocy decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Sprawa dotyczyła sytuacji, w której po uchwaleniu planu miejscowego, którego ustalenia były inne niż w wydanej wcześniej decyzji o warunkach zabudowy (WZ), organ stwierdził wygaśnięcie decyzji WZ. Kluczowym zagadnieniem było, czy wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie decyzji WZ, nawet jeśli nie była ona ostateczna w momencie wejścia w życie planu, wyłączało możliwość stwierdzenia wygaśnięcia decyzji WZ. Sądy administracyjne, w tym NSA, konsekwentnie uznawały, że zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wygaśnięcie następuje, gdy dla terenu uchwalono plan miejscowy o innych ustaleniach, a przepis ten nie ma zastosowania tylko w przypadku wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W tej sprawie ustalono, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie była ostateczna w momencie wejścia w życie planu miejscowego, a ustalenia planu były znacząco odmienne od tych zawartych w decyzji WZ (np. w zakresie wskaźników intensywności zabudowy, wysokości budynków, terenów biologicznie czynnych). Skarżący podnosił również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów KPA i PPSa, jednak NSA uznał je za niezasadne, potwierdzając prawidłowość ustaleń sądów niższych instancji i organów administracji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 65 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy po uchwaleniu planu miejscowego, zwłaszcza w sytuacji nieostatecznego pozwolenia na budowę.
Dotyczy specyficznej sytuacji kolizji między decyzją WZ a planem miejscowym oraz kwestii ostateczności pozwolenia na budowę.
Zagadnienia prawne (2)
Czy uchwalenie planu miejscowego o ustaleniach innych niż w decyzji o warunkach zabudowy (WZ) powoduje wygaśnięcie tej decyzji, jeśli na jej podstawie wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, która nie była ostateczna w momencie wejścia w życie planu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uchwalenie planu miejscowego o innych ustaleniach powoduje wygaśnięcie decyzji WZ, jeśli decyzja o pozwoleniu na budowę nie była ostateczna w momencie wejścia w życie planu.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ stwierdza wygaśnięcie decyzji WZ, gdy dla terenu uchwalono plan miejscowy o innych ustaleniach. Wyjątek stanowi art. 65 ust. 2, który wyłącza to zastosowanie tylko w przypadku wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W tej sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę nie była ostateczna w momencie wejścia w życie planu, a ustalenia planu były inne niż w decyzji WZ.
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę, która nie uzyskała przymiotu ostateczności przed wejściem w życie planu miejscowego, może wyłączyć zastosowanie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli decyzja o pozwoleniu na budowę nie jest ostateczna w momencie wejścia w życie planu miejscowego, nie wyłącza ona zastosowania przepisu o wygaśnięciu decyzji WZ.
Uzasadnienie
Przepis art. 65 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprost stanowi, że wyłączenie stosowania art. 65 ust. 1 pkt 2 (dotyczącego wygaśnięcia decyzji WZ) następuje tylko w przypadku wydania OSTATECZNEJ decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak ostateczności tej decyzji w kluczowym momencie oznacza, że przesłanka wygaśnięcia jest spełniona.
Przepisy (8)
Główne
u.p.z.p. art. 65 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne
Organ stwierdza wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 65 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.
k.p.a. art. 162 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej stwierdza wygaśnięcie decyzji, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej: naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny związany wykładnią prawa przyjętą w orzeczeniu NSA.
p.u.s.a. art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zasady sprawowania kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwalenie planu miejscowego o innych ustaleniach niż decyzja WZ, przy braku ostatecznego pozwolenia na budowę, skutkuje wygaśnięciem decyzji WZ. • Decyzja o pozwoleniu na budowę nie była ostateczna w momencie wejścia w życie planu miejscowego.
Odrzucone argumenty
Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet nieostatecznej, powinno wyłączyć zastosowanie art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. • Istniała rozbieżność między planem miejscowym a decyzją WZ, ale nie była ona na tyle istotna, by uzasadniać wygaśnięcie. • Naruszenie przepisów KPA (zasada zaufania, wyjaśniania przesłanek, uzasadnienia).
Godne uwagi sformułowania
"nie miała przymiotu ostateczności" • "ustalenia planu miejscowego są inne niż w wydanej decyzji" • "pozwolenie na budowę jest zaś tylko wówczas ostateczne, gdy nie wniesiono od decyzji organu I instancji odwołania lub też wniesiono odwołanie, ale organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę" • "nie sposób zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 65 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 65 ust. 2 u.p.z.p."
Skład orzekający
Marzenna Linska - Wawrzon
przewodniczący
Tomasz Bąkowski
sprawozdawca
Piotr Broda
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 65 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy po uchwaleniu planu miejscowego, zwłaszcza w sytuacji nieostatecznego pozwolenia na budowę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kolizji między decyzją WZ a planem miejscowym oraz kwestii ostateczności pozwolenia na budowę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowego momentu w procesie budowlanym – kolizji między decyzją o warunkach zabudowy a planem miejscowym, co jest częstym problemem w praktyce. Wyjaśnia, kiedy decyzja WZ wygasa i jakie znaczenie ma ostateczność pozwolenia na budowę.
“Kiedy decyzja o warunkach zabudowy przestaje obowiązywać? Kluczowa rola planu miejscowego i ostatecznego pozwolenia na budowę.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.