II OSK 1352/07

II OSK 1352/07 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2008-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-08-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska -Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Bujko
Paweł Miładowski
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II SA/Łd 756/06 - Wyrok WSA w Łodzi z 2007-05-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 145 par. 1 pkt 4, art. 151 par. 2
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 53 ust. 8
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędzia NSA del. Paweł Miładowski Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej C. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Łd 756/06 w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania dotyczącego lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
II OSK 1352/07 U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Łd 756/06 po rozpoznaniu skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] lipca 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy D. o odmowie uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji tego organu z dnia [...] października 2004 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym na działce nr [...] we wsi Z. - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że kwestionowaną decyzję wydano na wniosek inwestora spełniający wymagania określone w art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzję doręczono inwestorowi i właścicielom działek, na których przewiduje się lokalizację inwestycji oraz działek sąsiednich. Wnoszący o wznowienie postępowania nie otrzymał decyzji. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 ( 1 pkt 4 kpa nie podlega uchyleniu, jeżeli upłynęło 12 miesięcy od dnia doręczania lub publicznego ogłoszenia decyzji. Decyzja została doręczona stronom biorącym udział w postępowaniu w dniu 7 grudnia 2004 r. a więc z dniem 7 grudnia 2005 r. upłynął okres, w którym było możliwe jej uchylenie w wyniku wznowienia postępowania.
Skargę od powyższego rozstrzygnięcia wniósł C. K. zarzucając naruszenie prawa poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie prawne, a zwłaszcza kwestii podstawowej, wiążącej się ze stopniem szkodliwego oddziaływania inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że skarga nie jest zasadna.
Sąd stwierdził, że bezsporne w sprawie jest, iż skarżący nie został powiadomiony o toczącym się postępowaniu, co stanowi przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 145 ( 1 pkt 4 kpa. Jednakże przepis szczególny - art. 53 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że nie uchyla się decyzji o realizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli od jej wydania upłynęło 12 miesięcy. Ostatnia z osób, które brały udział w postępowaniu, otrzymała decyzję w dniu [...] listopada 2004 r., stała się ona zatem ostateczna z dniem 27 grudnia 2004 r. a w dniu 27 grudnia 2005 r. upływał termin, w którym można było ją uchylić po wznowieniu postępowania z przyczyn określonych w art. 145 ( 1 pkt 4 kpa. Organ pierwszej instancji orzekał w dniu [...] maja 2006 r., mógł zatem jedynie stwierdzić, że zaskarżona w trybie nadzwyczajnym decyzja została wydana z naruszeniem prawa, zgodnie z dyspozycją art. 151 ( 2 kpa.
Skarżący nie wykazał, aby w sprawie faktycznie zaistniały inne przesłanki wznowienia postępowania a nie jest wystarczające samo powołanie się na możliwość zaistnienia takich przesłanek.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł C. K. reprezentowany przez adwokat R. N. - W., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 53 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm./, poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, iż złożenie oczywiście zasadnej skargi o wznowienie postępowania administracyjnego przed upływem okresu 12 miesięcy od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego nie przerywa biegu terminu wskazanego w tym przepisie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, że wskazany przepis ma charakter mieszany, będąc z jednej strony przepisem prawa materialnego statuującym prekluzję dla żądań strony postępowania administracyjnego, z drugiej zaś przepisem prawa formalnego uniemożliwiającym organom administracyjnym i sądowym wydanie orzeczenia uchylającego decyzję, nawet gdyby była ona wadliwa. Rozważenia w sprawie wymaga więc kwestia biegu terminu określonego wskazanym przepisem.
Skarżący wniósł o wznowienie postępowania a jego żądanie zostało uznane za zasadne zarówno przez organ wydający zaskarżoną decyzję jak i przez Sąd. Wniosek został złożony przed upływem podanego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okresu, w którym było możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji. Jednakże orzeczono o odmowie uwzględnienia wniosku zmuszając stronę do wniesienia odwołania, co przedłużyło procedurę. Skoro jednak przepis art. 53 ust. 8 cyt. ustawy ma charakter mieszany, to w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną należy uznać, że żądanie wznowienia postępowania przerywa bieg terminu określonego w tym przepisie. Przeciwne stanowisko w ocenie strony łamie konstytucyjną zasadę państwa prawa, zwłaszcza iż przedłużenie postępowania nastąpiło wyłącznie na skutek naruszającego prawo działania organu administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Jako podstawę skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie zarzuca się "naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 53 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm./, poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, iż złożenie oczywiście zasadnej skargi o wznowienie postępowania administracyjnego przed upływem okresu 12 miesięcy od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego nie przerywa biegu terminu wskazanego w tym przepisie".
Należy mieć na uwadze, że regulacja art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w sposób oczywisty i niewątpliwie w pełni zamierzony przez ustawodawcę, a także nie naruszający zasad Konstytucji RP, ogranicza możliwość uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w przypadku wznowienia postępowania w razie zaistnienia przesłanki polegającej na nie wzięciu przez stronę udziału w postępowaniu bez własnej winy /art. 145 ( 1 pkt 4 kpa/. Celem regulacji zamieszczonej w tym przepisie jest wzmocnienie pewności obrotu prawnego w związku z procesem inwestycyjnym, służącym realizacji celów publicznych. Po upływie 12 miesięcy od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego inwestor realizujący cel publiczny uzyskuje większą pewność swych zamierzeń niż inwestor, który otrzymał decyzję o warunkach zabudowy. Wzmocnieniu ulega więc funkcja decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, stanowiącej promesę gwarantującą uzyskanie pozwolenia na budowę. Takie uregulowanie ustawowe nie przewiduje możliwości przerwania biegu terminu określonego w art. 53 ust. 8 /12 miesięcy od doręczenia lub ogłoszenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego/ w razie podjęcia przez podmiot, który bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym tą decyzją, działań zmierzających do wszczęcia i prowadzenia postępowania wznowieniowego. W tej sytuacji upływ tego terminu podczas toczącego się postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania powoduje, iż organ orzekający w razie ustalenia zaistnienia przesłanki określonej w art. 145 ( 1 pkt 4 kpa stwierdza w decyzji fakt wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z naruszeniem prawa i orzeka o odmowie jej uchylenia z powodu przeszkody prawnej /upływu terminu określonego w art. 53 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym/. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ orzekający powinien powołać art. 151 ( 2 kpa. Dla takiego rozstrzygnięcia bez znaczenia pozostają okoliczności takie, jak podniesiono w skardze kasacyjnej, a więc nieuprawnione przedłużenie biegu postępowania wznowieniowego przez organ je prowadzący. Strona może natomiast ubiegać się o orzeczenie o odszkodowaniu przed sądem powszechnym.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.