II OSK 1348/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Lublinie o odrzuceniu skargi, uznając, że mimo błędów proceduralnych, zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. D. na decyzję dotyczącą mienia gminnego, wskazując na brak interesu prawnego skarżącego oraz niewyczerpanie trybu odwoławczego. Skarżący wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 58 § 1 pkt 6 ppsa i art. 134 § 1 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, stwierdzając, że nawet jeśli WSA popełnił błędy w uzasadnieniu, jego postanowienie o odrzuceniu skargi było zgodne z prawem, w tym z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.
Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej wniesionej przez M. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które odrzuciło jego skargę na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z 1993 r. w przedmiocie uznania działek za mienie gminne. WSA w Lublinie odrzucił skargę, argumentując brakiem interesu prawnego skarżącego oraz niewyczerpaniem instancyjnego trybu odwoławczego. Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 58 § 1 pkt 6 ppsa (brak interesu prawnego) i art. 134 § 1 ppsa (nierozpoznanie sprawy poza zarzutami). Podniósł również, że jego pierwotna skarga była oparta na art. 145 Kpa (wznowienie postępowania), co czyniło WSA niewłaściwym. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że kwestia interesu prawnego nie miała decydującego wpływu na rozstrzygnięcie WSA, gdyż skarga podlegała odrzuceniu z innych powodów, które nie zostały skutecznie zakwestionowane w skardze kasacyjnej. NSA podkreślił, że nawet jeśli WSA nie powołał w podstawie prawnej art. 58 § 1 pkt 1 ppsa (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), to uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż skutek prawny był taki sam. Zgodnie z art. 184 ppsa, NSA oddala skargę kasacyjną, gdy nie ma usprawiedliwionych podstaw lub gdy zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. W tym przypadku NSA uznał, że zaskarżone postanowienie było zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę, a nawet jeśli popełnił błędy w uzasadnieniu, jego orzeczenie odpowiada prawu.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nawet jeśli skarżący posiadał interes prawny, jego skarga podlegała odrzuceniu z innych powodów, które nie zostały skutecznie zakwestionowane w skardze kasacyjnej. Ponadto, kwestia niewłaściwości sądu pierwszej instancji do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania (art. 145 Kpa) również uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, mimo że sąd pierwszej instancji powołał się na inne przepisy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
ppsa art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Pomocnicze
ppsa art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący nie wykazał interesu prawnego lub gdy nie został wyczerpany tryb odwoławczy.
ppsa art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kpa art. 145
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący wznowienia postępowania administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie WSA, mimo potencjalnych błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 ppsa. Skarga wniesiona do WSA była niedopuszczalna, ponieważ nie należała do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ppsa), co uzasadniało jej odrzucenie, nawet jeśli WSA powołał się na inne przepisy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 ppsa (brak interesu prawnego) i art. 134 § 1 ppsa (nierozpoznanie sprawy poza zarzutami) nie zasługują na uwzględnienie.
Godne uwagi sformułowania
Nawet jednak, gdyby uznać, iż skarżący posiada interes prawny we wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, to jego skarga podlega odrzuceniu z innych powodów. uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, skoro skutek prawny jest w istocie taki sam. Zaskarżone postanowienie jest zatem zgodne z prawem, zaś twierdzenia zawarte w skardze kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie.
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że NSA może oddalić skargę kasacyjną, jeśli zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, nawet jeśli jego uzasadnienie zawiera błędy proceduralne. Podkreślenie znaczenia właściwości sądu administracyjnego i konsekwencji wniesienia skargi o wznowienie postępowania jako zwykłej skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z odrzuceniem skargi przez WSA i wniesieniem skargi kasacyjnej. Interpretacja art. 58 § 1 pkt 1 ppsa w kontekście skargi o wznowienie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów o właściwości sądu oraz podstawach odrzucenia skargi. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 1348/12 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2012-06-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-05-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6164 Wspólnoty gruntowe Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane II SA/Lu 715/11 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2011-10-12 Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art 58 par 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Dnia 5 czerwca 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt. II SA/Lu 715/11 odrzucającego skargę M. D. na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia [...] listopada 1993 r. nr [...] w przedmiocie uznania działek za mienie gminne postanawia: oddalić skargę kasacyjną Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 12 października 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) odrzucił skargę M. D. na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia [...] listopada 1993 r. w przedmiocie uznania działek za mienie gminne. W uzasadnieniu postanowienia podano, że skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną bowiem skarżący nie wskazał przepisu prawa, który uzasadniałby jego interes prawny, ponadto nie został wyczerpany instancyjny tryb odwoławczy. Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniósł M. D. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w zw. z art. 50 § 1 ppsa poprzez przyjęcie, że skarżący nie miał interesu prawnego oraz art. 134 § 1 ppsa poprzez nierozpoznanie sprawy poza zarzutami skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono ponadto, że jako podstawę prawną skargi wskazano art. 145 Kpa, a zatem skarżący domagał się wznowienia postępowania w związku z czym Sąd I instancji nie był w sprawie właściwy. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Poza sporem w niniejszej sprawie jest, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie skierowana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sąd ten rozpoznał ją jako skargę na wskazaną w tej skardze decyzję. Podnoszona w skardze kasacyjnej kwestia interesu prawnego skarżącego nie miała bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie Sądu I instancji skoro w zaskarżonym postanowieniu stwierdza się, iż "Nawet jednak, gdyby uznać, iż skarżący posiada interes prawny we wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, to jego skarga podlega odrzuceniu z innych powodów". Powody te wskazane przez Sąd I instancji nie są kwestionowane w skardze kasacyjnej. Co zaś się tyczy zarzutu, iż wniesiona do Sądu I instancji skarga oparta była na podstawie art. 145 § 1 Kpa, to jest była w istocie podaniem o wznowienie postępowania administracyjnego, w konsekwencji Sąd I instancji orzekł w sprawie w której nie był właściwy, należy stwierdzić, iż nie może od odnieść skutku zgodnego z kierunkiem zaskarżenia. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wprawdzie w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji nie powołał art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, orzekając o odrzuceniu skargi, uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, skoro skutek prawny jest w istocie taki sam. Stosownie bowiem do art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zaskarżone postanowienie jest zatem zgodne z prawem, zaś twierdzenia zawarte w skardze kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia z mocy art. 184 ppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI