II OSK 1268/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który uchylił decyzje organów obu instancji odmawiające ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego na mieszkalny jednorodzinny. WSA uznał, że organy błędnie oceniły brak kontynuacji funkcji, wskazując, że dominująca funkcja zabudowy jednorodzinnej nie wyklucza dopuszczenia funkcji wielorodzinnej i odwrotnie. Sąd Wojewódzki podkreślił, że w przypadku zmiany sposobu użytkowania należy skupić się na kontynuacji funkcji, a nie na gabarytach czy formie architektonicznej, które nie ulegną zmianie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarzuciło w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, twierdząc, że sąd błędnie uznał zmianę funkcji za kontynuację oraz że obszar analizy został wyznaczony nieprawidłowo. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając ją za niezasadną. Sąd podkreślił, że stanowisko organów było sprzeczne z ugruntowanym orzecznictwem, zgodnie z którym zabudowa wielorodzinna i jednorodzinna realizują tę samą funkcję mieszkaniową. NSA stwierdził, że zmiana funkcji wnioskowanego budynku stanowi kontynuację funkcji występującej w obszarze analizowanym. W związku z tym rozważania dotyczące art. 61 ust. 5a upzp i obszaru analizowanego stały się bezprzedmiotowe. Sąd uznał, że zaskarżony wyrok WSA nie narusza przepisów prawa, a zarzuty skargi kasacyjnej są nieuzasadnione.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający