II OSK 1258/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. B. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odmowy potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez dziadka skarżącego, S. B. Skarżący kasacyjnie zarzucał naruszenie prawa materialnego i procesowego, kwestionując stanowisko sądów niższych instancji, że zaświadczenie konsula i akt naturalizacji były wystarczającymi dowodami na utratę obywatelstwa polskiego przez dziadka w związku z nabyciem obywatelstwa brytyjskiego. Kluczowym zarzutem było pominięcie przez sądy przepisu stanowiącego, że utrata obywatelstwa przez osobę podlegającą służbie wojskowej mogła nastąpić tylko po zwolnieniu z tego obowiązku, a w sprawie brak było dowodów na takie zwolnienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zaświadczenie Konsula Generalnego RP w Londynie z 1928 r. potwierdzające uzyskanie przez dziadka zezwolenia na nabycie obywatelstwa brytyjskiego oraz akt naturalizacji stanowiły wystarczające dowody na utratę obywatelstwa polskiego zgodnie z art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego. Sąd podkreślił, że konsul był właściwym organem w sprawach obowiązku wojskowego, a jego zaświadczenie, jako dokument urzędowy, korzysta z domniemania zgodności z prawdą. W związku z tym, nabycie obywatelstwa brytyjskiego przez S. B. w 1928 r. było poprzedzone stosownym zezwoleniem władz polskich, co skutkowało utratą obywatelstwa polskiego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUtrata obywatelstwa polskiego w związku z nabyciem obywatelstwa obcego, zwłaszcza w kontekście obowiązku służby wojskowej i roli konsulatów w postępowaniu administracyjnym.
Dotyczy stanu prawnego z okresu międzywojennego i specyficznej sytuacji prawnej dziadka skarżącego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zaświadczenie konsula i akt naturalizacji są wystarczającymi dowodami na utratę obywatelstwa polskiego przez osobę podlegającą obowiązkowi służby wojskowej, która nabyła obywatelstwo obce?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zaświadczenie konsula potwierdzające uzyskanie zezwolenia na nabycie obywatelstwa obcego oraz akt naturalizacji są wystarczającymi dowodami na utratę obywatelstwa polskiego, nawet jeśli osoba podlegała obowiązkowi służby wojskowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zaświadczenie konsula, jako dokument urzędowy, stanowi dowód na uzyskanie przez dziadka skarżącego zezwolenia na nabycie obywatelstwa brytyjskiego. Zgodnie z art. 11 ustawy o obywatelstwie z 1920 r., nabycie obywatelstwa obcego po uzyskaniu zezwolenia władz polskich skutkuje utratą obywatelstwa polskiego, nawet w przypadku osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej.
Jaki jest ciężar dowodu w przypadku braku dokumentów potwierdzających zwolnienie z obowiązku służby wojskowej przy ustalaniu utraty obywatelstwa polskiego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Strona nie obaliła domniemania zgodności z prawdą oświadczenia konsula, który potwierdził uzyskanie zezwolenia na nabycie obywatelstwa obcego. Brak dowodu na wydanie decyzji o zwolnieniu z obowiązku służby wojskowej nie stanowi przeszkody do stwierdzenia utraty obywatelstwa, jeśli zostało uzyskane zezwolenie na nabycie obywatelstwa obcego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zaświadczenie konsula było wystarczającym dowodem na uzyskanie zezwolenia na nabycie obywatelstwa obcego, co skutkowało utratą obywatelstwa polskiego. Brak dowodów na wydanie decyzji o zwolnieniu z obowiązku służby wojskowej nie był decydujący, ponieważ kluczowe było uzyskanie zezwolenia na nabycie obywatelstwa obcego.
Przepisy (7)
Główne
u.o.p.p. art. 11 § pkt 1
Ustawa z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego
Nabycie obywatelstwa obcego po uzyskaniu zezwolenia władz polskich skutkuje utratą obywatelstwa polskiego, nawet w przypadku osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.o.p.p. art. 11 § zd. 2
Ustawa z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego
Osoby obowiązane do czynnej służby wojskowej mogły nabyć obywatelstwo obce tylko po wyjednaniu zezwolenia od Ministra Spraw Wojskowych, w przeciwnym razie nie przestawały być uważane za obywateli polskich.
u.p.o.w. art. 89
Ustawa z dnia 23 maja 1924 r. o powszechnym obowiązku wojskowym
Zwolnienie od powszechnego obowiązku wojskowego mogło nastąpić w razie ubiegania się o obce obywatelstwo.
u.p.o.w. art. 15
Ustawa z dnia 23 maja 1924 r. o powszechnym obowiązku wojskowym
Właściwymi organami dla spraw obowiązku wojskowego obywateli polskich zamieszkałych za granicą są konsulaty polskie.
r.p.a. art. 52 § ust. 1
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym
Dokumenty publiczne wystawione w przepisanej formie stanowią dowód tego, co wedle nich urzędowo zostało stwierdzone.
k.p.a. art. 76 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaświadczenie konsula i akt naturalizacji są wystarczającymi dowodami na utratę obywatelstwa polskiego przez dziadka skarżącego. • Nabycie obywatelstwa brytyjskiego przez dziadka skarżącego było poprzedzone uzyskaniem zezwolenia polskich władz, co skutkowało utratą obywatelstwa polskiego zgodnie z art. 11 pkt 1 ustawy o obywatelstwie z 1920 r.
Odrzucone argumenty
Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 11 ustawy o obywatelstwie z 1920 r. poprzez uznanie, że zaświadczenie konsula i akt naturalizacji były wystarczającymi dowodami do uznania utraty obywatelstwa polskiego, z pominięciem wyjątku dotyczącego osób zobowiązanych do służby wojskowej. • Niewłaściwa wykładnia art. 56 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim z 2009 r. w związku z art. 11 zd. 2 ustawy z 1920 r., prowadząca do przyjęcia, że skarżący zobowiązany był udowodnić brak zwolnienia ze służby wojskowej. • Naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez nieprawidłową ocenę dowodów i nieuwzględnienie zarzutów naruszenia zasad postępowania dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
zaświadczenie Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie z dnia 21 lipca 1928 r. nr [...] (dalej również "zaświadczenie Konsula") oraz akt naturalizacji były wystarczającymi dowodami do uznania, że dziadek skarżącego – S. B. utracił obywatelstwo polskie w związku z nabyciem obywatelstwa brytyjskiego. • Zaświadczenie Konsula stanowi dokument urzędowy i należy uznać je za wiarygodny dowód w sprawie. • Dokumentom urzędowym przysługuje domniemanie zgodności z prawdą oświadczenia organu zawartego w dokumencie.
Skład orzekający
Arkadiusz Despot - Mładanowicz
przewodniczący sprawozdawca
Grzegorz Antas
członek
Tomasz Bąkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Utrata obywatelstwa polskiego w związku z nabyciem obywatelstwa obcego, zwłaszcza w kontekście obowiązku służby wojskowej i roli konsulatów w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z okresu międzywojennego i specyficznej sytuacji prawnej dziadka skarżącego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy historycznego aspektu obywatelstwa polskiego i jego utraty, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i historii prawa.
“Jak dziadek utracił polskie obywatelstwo? Kluczowa rola zezwolenia konsula i służby wojskowej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.