Orzeczenie · 2024-07-16

II OSK 1248/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-07-16
NSAbudowlaneŚredniansa
nadzór budowlanyprawo budowlanekodeks postępowania administracyjnegowspólnota mieszkaniowabezpieczeństwo użytkowaniastan techniczny obiekturampa garażowaskarga kasacyjnanieprawidłowości budowlane

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB). GINB utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującą Wspólnocie usunięcie zagrożenia wynikającego z nieprawidłowości nawierzchni rampy zjazdowej do garażu podziemnego. Wspólnota wnioskowała o stwierdzenie nieważności decyzji PINB, zarzucając m.in. rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.) oraz niewykonalność decyzji (art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną, podkreślając, że postępowanie nieważnościowe wymaga wystąpienia wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Sąd stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, iż zastosowano niewłaściwy tryb postępowania (art. 66 p.b. zamiast art. 50-51 p.b.), to decyzja o tożsamej treści mogłaby zostać wydana ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa. Sąd uznał również, że skierowanie obowiązku do Wspólnoty było uzasadnione, a zarzuty dotyczące niewykonalności i naruszenia przepisów postępowania nie znalazły potwierdzenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, zważył, że nie zawiera ona uzasadnionych podstaw. NSA potwierdził, że decyzja nakładająca obowiązek na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. została skierowana prawidłowo do Wspólnoty jako właściciela lub zarządcy obiektu. Podkreślono, że w takich przypadkach organ nie bada przyczyn nieprawidłowości ani odpowiedzialności, a jedynie nakłada obowiązek usunięcia zagrożenia na właściciela lub zarządcę. NSA odrzucił również zarzuty dotyczące rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) i niewykonalności decyzji (art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.), wskazując, że trudności techniczne lub ekonomiczne nie oznaczają niewykonalności decyzji. Skarga kasacyjna została oddalona.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku utrzymania obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym i zapewnienia bezpieczeństwa ich użytkowania, a także przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z rampą garażową, ale zasady interpretacji przepisów prawa budowlanego i k.p.a. mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy decyzja nakładająca obowiązek usunięcia zagrożenia z powodu nieprawidłowości nawierzchni rampy garażowej, wydana na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, może być uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) lub skierowania do niewłaściwego podmiotu (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja taka nie jest nieważna z tych powodów.

Uzasadnienie

NSA uznał, że decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, nakładająca obowiązek usunięcia zagrożenia na właściciela lub zarządcę obiektu, jest prawidłowa. Brak jest rażącego naruszenia prawa, gdy decyzja jest zgodna z celem przepisu, a skierowanie jej do Wspólnoty Mieszkaniowej jako zarządcy było uzasadnione.

Czy obowiązek usunięcia zagrożenia związanego z nieprawidłowościami nawierzchni rampy garażowej jest niewykonalny w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, trudności techniczne lub ekonomiczne nie oznaczają niewykonalności decyzji.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Trudności techniczne lub ekonomiczne, czy negatywne stanowiska stron, nie stanowią o niewykonalności obowiązku.

Czy zastosowanie art. 66 Prawa budowlanego zamiast art. 50-51 Prawa budowlanego w sprawie dotyczącej nieprawidłowości nawierzchni rampy garażowej stanowi rażące naruszenie prawa?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli decyzja ostatecznie doprowadza do usunięcia zagrożenia.

Uzasadnienie

NSA uznał, że nawet jeśli zastosowano by inny tryb postępowania, to decyzja o tożsamej treści mogłaby zostać wydana ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa. Wady postępowania nie zawsze prowadzą do rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Wspólnoty Mieszkaniowej.

Przepisy (18)

Główne

p.b. art. 66 § ust. 1 pkt 1 i 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Celem przepisu jest doprowadzenie do zapewnienia bezpiecznego stanu technicznego obiektów budowlanych oraz ich użytkowanie w sposób niezagrażający wskazanym w ustawie dobrom chronionym.

Pomocnicze

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

Skierowanie decyzji do osoby niebędącej stroną może stanowić podstawę stwierdzenia nieważności, ale tylko gdy organ skieruje nakaz do osoby, która w oczywisty sposób nie spełnia wymogów właściciela lub zarządcy.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Rażące naruszenie prawa zachodzi, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa, a nie chodzi tu o błędy wykładni, lecz o niedopuszczalne przekroczenie prawa.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 5

Kodeks postępowania administracyjnego

Niewykonalność decyzji oznacza, że rozstrzygnięcie z przyczyn prawnych lub faktycznych nie może zostać wykonane, a przeszkody muszą mieć charakter nieusuwalny.

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany podstawami w niej zawartymi.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 157 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 158 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 81

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.b. art. 50

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 51

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 52 § ust. 1 pkt 1 i pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Przepis ten określa kolejność podmiotów, do których należy skierować decyzję administracyjną w określonych sytuacjach.

p.b. art. 51 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Przepis ten nakłada na organ wskazanie konkretnych czynności lub robót budowlanych.

p.b. art. 61 § pkt 1 i 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami oraz zapewnić bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych.

rozporządzenie art. 305 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynkom i ich usytuowanie

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja nakładająca obowiązek usunięcia zagrożenia z powodu nieprawidłowości nawierzchni rampy garażowej, wydana na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, jest prawidłowa i skierowana do właściwego podmiotu (właściciela/zarządcy). • Trudności techniczne lub ekonomiczne w wykonaniu decyzji nie stanowią o jej niewykonalności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. • Zastosowanie art. 66 Prawa budowlanego zamiast art. 50-51 Prawa budowlanego nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli cel (usunięcie zagrożenia) jest osiągnięty.

Odrzucone argumenty

Decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) poprzez zastosowanie art. 66 P.b. zamiast art. 50-51 P.b. • Decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.), ponieważ inwestor, a nie właściciel/zarządca, powinien być adresatem decyzji. • Decyzja jest niewykonalna w dniu jej wydania (art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.) z przyczyn technicznych. • Naruszenie przepisów postępowania dotyczących ustalenia stanu faktycznego i dowodów.

Godne uwagi sformułowania

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach tej sprawy, Sąd pierwszej instancji trafnie zaaprobował stanowisko organów nadzoru budowlanego o braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o nałożeniu w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 p.b. obowiązku usunięcia zagrożenia wynikającego z nieprawidłowego wykonania nawierzchni rampy zjazdowej do garażu podziemnego, poprzez wykonanie karbowania jej nawierzchni. • O nieważności, z powodu wady określonej w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., w odniesieniu do decyzji wydanej na podstawie art. 66 p.b., można mówić, gdy decyzja zostanie skierowana do podmiotu, który nie odpowiada przesłance podmiotowej, o której mowa w art. 61 p.b., tzn. organ skieruje nakaz do osoby, która w oczywisty sposób nie spełnia wymogów uznania za właściciela lub zarządcę, np. jest lokatorem mieszkania położonego w budynku. • Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. • Niewykonalność decyzji w rozumieniu tego przepisu oznacza, iż rozstrzygnięcie z przyczyn prawnych bądź faktycznych nie może zostać wykonane i niewykonalność ta musi istnieć już w dacie jego wydania. […]

Skład orzekający

Roman Ciąglewicz

przewodniczący

Paweł Miładowski

sędzia

Piotr Broda

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku utrzymania obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym i zapewnienia bezpieczeństwa ich użytkowania, a także przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z rampą garażową, ale zasady interpretacji przepisów prawa budowlanego i k.p.a. mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowego sporu administracyjnego związanego z bezpieczeństwem użytkowania obiektu budowlanego, ale zawiera ciekawe argumenty dotyczące nieważności decyzji i wykonalności obowiązków.

Czy wadliwa rampa garażowa może prowadzić do nieważności decyzji administracyjnej? NSA wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst