II OSK 1006/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że Rada Miejska miała prawo odrzucić zarzut dotyczący budowy stacji paliw na rzecz interesu społeczności lokalnej i ochrony środowiska.
Spółka "S." zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej odrzucającą jej zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który zakładał przeznaczenie działki jedynie na parking, bez możliwości budowy stacji paliw. Spółka argumentowała, że uchwała narusza jej prawo do uzyskania pozwolenia na budowę, powołując się na wcześniejszą decyzję o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając racjonalność decyzji Rady kierującej się interesem mieszkańców i ochroną środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał wyrok WSA, stwierdzając, że przepisy k.p.a. nie miały zastosowania przy podejmowaniu uchwały przez radę gminy, a decyzja o przeznaczeniu terenu była zgodna z prawem i zaspokajała potrzeby zbiorowe.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez "S." Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na uchwałę Rady Miejskiej I. Uchwała ta odrzuciła zarzut spółki do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewidywał przeznaczenie działki nr 1/22 wyłącznie na parking, bez możliwości budowy stacji paliw płynnych. Spółka argumentowała, że uchwała narusza przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz k.p.a., ponieważ uzasadnienie było niewystarczające, a interes ogólny nie może być jedynym kryterium rozstrzygnięcia. WSA w Gdańsku uznał, że Rada Miejska prawidłowo uzasadniła swoją decyzję, przedkładając interes mieszkańców i ochronę środowiska nad interes spółki, wskazując na potencjalne pogorszenie warunków życia i zmniejszenie powierzchni parkingowej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że przepisy k.p.a. nie mają zastosowania do procesu podejmowania uchwał przez organy samorządu terytorialnego. Sąd uznał, że Rada działała w ramach swoich kompetencji, a decyzja o przeznaczeniu terenu była uzasadniona potrzebami zbiorowymi społeczności lokalnej i nie była arbitralna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w procesie podejmowania uchwał przez organy jednostek samorządu terytorialnego, ponieważ k.p.a. ma zastosowanie przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej.
Uzasadnienie
Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się do decyzji administracyjnych, a nie do uchwał organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
P.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 64 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym art. 4 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy k.p.a. nie mają zastosowania do uchwał organów samorządu terytorialnego. Decyzja Rady Miejskiej o przeznaczeniu terenu była zgodna z prawem i zaspokajała potrzeby zbiorowe społeczności lokalnej. Uzasadnienie uchwały, choć nie rozbudowane, spełniało wymogi ustawowe.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP przez Sąd I instancji. Naruszenie art. 147 § 1 P.p.s.a. Naruszenie art. 2, 32 i 64 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przez błędną wykładnię. Niewłaściwe uzasadnienie uchwały Rady Miejskiej.
Godne uwagi sformułowania
Kodeks ma zastosowanie przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej i jego postanowień nie stosuje się w procesie podejmowania uchwał przez organy jednostek samorządu terytorialnego. Wśród zadań gminy do podstawowych należą zadania własne, związane z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej. Zmiana projektu planu, uwzględniająca stanowisko i protesty mieszkańców i uzupełniona rozważeniem ewentualnych konsekwencji finansowych związanych ze zmianą przeznaczenia terenu , nie może być uznana za rozstrzygnięcie arbitralne.
Skład orzekający
Krystyna Borkowska
członek
Małgorzata Stahl
przewodniczący sprawozdawca
Tomasz Zbrojewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących planowania przestrzennego przez organy samorządu terytorialnego oraz stosowania przepisów k.p.a. w kontekście uchwał rady gminy."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2005 roku i specyfiki sprawy dotyczącej planu miejscowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konflikt między interesem indywidualnym (spółki chcącej budować stację paliw) a interesem zbiorowym (mieszkańców i gminy dbającej o środowisko i przestrzeń publiczną). Pokazuje granice stosowania k.p.a. w pracach samorządu.
“Czy interes mieszkańców zawsze wygrywa z biznesem? NSA o planowaniu przestrzennym.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 1006/05 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2006-02-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-29 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krystyna Borkowska Małgorzata Stahl /przewodniczący sprawozdawca/ Tomasz Zbrojewski Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Planowanie przestrzenne Samorząd terytorialny Sygn. powiązane II SA/Gd 842/02 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2005-04-28 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, Tomasz Zbrojewski, Protokolant Mariusz Szufnara, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "S." Sp. z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 842/02 w sprawie ze skargi "S." Sp. z o.o. w [...] na uchwałę Rady Miejskiej I. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę kasacyjną Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2005 r.(II SA/Gd 842/02) oddalił skargę "S."Sp. Z o.o. w [...] na uchwałę Rady Miejskiej I. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazaną uchwałą Rada Miejska I. odrzuciła zarzut skarżącego wniesiony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta I. dla terenu położonego w obrębie al.[...] oraz ulic: [...], kwestionujący słuszność przeznaczenia terenu działki nr 1/22 (ozn. na planie symbolem 22 KS) jedynie na parking, bez możliwości budowy stacji paliw płynnych. W uzasadnieniu uchwały wskazano, ze zmian w projekcie dokonano na skutek protestów społeczności lokalnej, która powoływała się na pogorszenie warunków życia w związku z lokalizacja stacji paliw. Podkreślono także, że uchwałę podjęto po rozważeniu skutków prawnych, jakie spowoduje zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, w tym wygaśnięcie wydanej Spółce decyzji z dnia [...] 1997 r. o warunkach i zagospodarowania terenu jako sprzecznej z ustaleniami planu, jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie została wydana. W skardze na tę uchwałę "S." żądała stwierdzenia jej nieważności podnosząc zarzut naruszenia art. 4 ust.1 i art. 24 ust.3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 7,art.8,art.10,art.11,art.77 i art.80 k.p.a. Skarżąca powołała się na wydaną na jej wniosek decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowiącą promesę uzyskania pozwolenia na budowę stacji paliw oraz na to, że w dniu 30 września 1997 r. wystąpiła o wydanie takiego pozwolenia . Zarzut powinien być rzetelnie rozpatrzony a powody odrzucenia winny być w sposób wyczerpujący przedstawione w uzasadnieniu uchwały o odrzuceniu zarzutu. Uzasadnienie uchwały tego wymogu nie spełnia, bo Rada nie może skutecznie powoływać się na interes ogólny jako podstawowe a tym bardziej jedyne kryterium zasadności rozstrzygnięcia i musi wskazać przesłanki jakimi kierowała się przy dokonywaniu wyboru przeznaczenia terenu na określone cele. Odrzucenie zarzutu nie zostało poparte dowodami, które potwierdzałyby argumenty mieszkańców w przedmiocie degradacji środowiska. Wskazane braki uzasadnienia powodują , że odrzucenie zarzutu nastąpiło z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadniając oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że w załączniku zawierającym uzasadnienie uchwały Rada uzasadniła odrzucenie zarzutu. Wprawdzie nie jest ono nadmiernie rozbudowane ale Rada wskazała dlaczego interes protestujących mieszkańców przedłożyła nad interes skarżącego i uznała że protesty wskazujące na możliwość zagrożenia środowiska są trafne. Przeznaczenie terenu pod budowę stacji zmniejszyłoby znacznie powierzchnię osiedlowego parkingu, a jej usytuowanie w pobliżu przychodni lekarskiej byłoby niewłaściwe. Na gruncie obowiązującego wówczas prawa stacje paliw płynnych zostały zaliczone do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Rada podejmując tę uchwałę nie naruszyła prawa, działała w ramach swoich kompetencji a swoje stanowisko dostatecznie uzasadniła w sposób racjonalny. Pełnomocnik Skarżącej Spółki wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając wyrokowi naruszenie przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy:art.141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 45 ust.1 Konstytucji RP, naruszenie art. 147 § 1 P.p.s.a. oraz naruszenie prawa materialnego: art.2,art.32 i art. 64 ust.2 Konstytucji oraz art. 4 ust.1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Z uzasadnienia wynika, że chodzi o błędną wykładnię powołanych wyżej przepisów. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że Sąd powinien w uzasadnieniu wyroku wyjaśnić podstawę prawną rozstrzygnięcia, wyjaśnić dlaczego argumenty skargi uznał za nietrafne. W uzasadnieniu należało odnieść się do zarzutów skarżącej a braki w tym zakresie doprowadziły do pozbawienia strony prawa do drugiej instancji z uwagi na nieznajomość motywów jakimi kierował się Sąd I instancji. Uznanie uchwały za zgodną z prawem naruszało powołane przepisy Konstytucji i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym bo Sąd uznał zaspokajanie potrzeb zbiorowości za ważniejszą przesłankę rozwiązań projektu planu od interesów indywidualnych podmiotów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, zarówno w odniesieniu do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania jak i naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię. Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu skargi kasacyjnej Sąd wyjaśnił w uzasadnieniu motywy wyroku. Brak w nim odniesienia do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego przy podejmowaniu uchwały o odrzuceniu zarzutu jest uzasadniony w sytuacji gdy przepisy te nie miały zastosowania w sprawie.Kodeks ma zastosowanie przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej i jego postanowień nie stosuje się w procesie podejmowania uchwał przez organy jednostek samorządu terytorialnego. Sąd poddał ocenie kwestionowane uzasadnienie i uznał, że mimo iż nie jest rozbudowane, spełnia wymogi ustawowe. Zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów Konstytucji , których Sąd nie stosował , również nie może być uznany za zasadny. Wśród zadań gminy do podstawowych należą zadania własne, związane z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej. Zmiana projektu planu, uwzględniająca stanowisko i protesty mieszkańców i uzupełniona rozważeniem ewentualnych konsekwencji finansowych związanych ze zmianą przeznaczenia terenu , nie może być uznana za rozstrzygnięcie arbitralne . Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI