II OSK 1213/07

II OSK 1213/07 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2008-10-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-07-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Włodarska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Gd 58/07 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2007-04-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
par. 3 pkt 6
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia WSA del. Małgorzata Włodarska Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. P. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 58/07 w sprawie ze skargi A. P. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" z siedzibą w G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. P. prowadzącego Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" w G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Do wydania tego wyroku doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia [...] maja 2000 r. Prezydent Miasta Gdyni zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego "[...]" przy ul. Wyspiańskiego [...] w G.. Projekt budowlany tego budynku był następnie kilkakrotnie zmieniany, co skutkowało też zmianę udzielonego pozwolenia na budowę. Wnioskiem z dnia 5 czerwca 2006 r. A. P. wystąpił o zatwierdzenie kolejnej zmiany projektu budowlanego polegającej na budowie na dachu budynku centrali wentylacyjnej. Po dwukrotnym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta Gdyni decyzją z dnia 10 października 2006 r. wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 36a i art. 82 ust. 2 oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) odmówił A. P. zmiany decyzji z dnia [...] maja 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Organ wskazał, iż poprzedzająca udzielone pozwolenie na budowę decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zezwoliła na budowę na terenie objętym wnioskiem budynku o maksymalnej wysokości 5 kondygnacji. Organ powołał się na przepis § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) i stwierdził, że wprawdzie - zgodnie z tym przepisem - instalacja centrali wentylacyjnej na dachu budynku nie stanowi dodatkowej kondygnacji, lecz nie dotyczy to przedstawionego do zatwierdzenia projektu zamiennego. Z projektu tego wynika bowiem, iż projektowana centrala o powierzchni użytkowej [...] m2 nieznacznie tylko różni się od obrysu położonych niżej kondygnacji mieszkalnych a jej budowa spowoduje podniesienie wysokości budynku o kolejną kondygnację. Projektowana zmiana wymagałaby wcześniejszej zmiany decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ponieważ w sposób istotny zmieniłaby podstawowe parametry przedmiotowego budynku, to jest ilość jego kondygnacji i wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej.
A. P. odwołał się do wymienionej decyzji, lecz Wojewoda Pomorski decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. utrzymał ją w mocy po ustaleniu, iż odpowiada ona prawu a odwołanie jest nieuzasadnione.
Skargę na powyższą decyzję wniósł A. P., żądając jej uchylenia oraz zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 109, poz. 1156) w skutek błędnej wykładni tego przepisu poprzez przyjęcie, iż nadbudowa budynku w postaci centrali wentylacyjnej stanowi całą nową kondygnację, podczas gdy z parametrów dotyczących przedmiotowej nadbudówki wynika, że nie obejmuje ona obrysu całego budynku, jest cofnięta w sposób znaczny od płaszczyzny elewacji kondygnacji licząc od parteru do trzeciego piętra i jest mniejsza od obrysu dachu budynku (ostatniej kondygnacji).
Wymienionym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę oddalił. Sąd powołał się na definicję kondygnacji nadziemnej zawartą w przepisie § 3 pkt 16 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Następnie analizując dane z projektu zamiennego załączonego do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę stwierdził, że projekt zamienny obejmuje nadbudowę całej dodatkowej kondygnacji budynku a nie tylko budowę nadbudówki nad dachem dla umieszczenia w niej centrali wentylacyjnej. Świadczy o tym powierzchnia nadbudowy obejmująca prawie całość kondygnacji niżej położonych, jej wysokość wynosząca 2,82 m, fakt, że budowa spowodowałaby podniesienie wysokości budynku o około 3,5 m i ponowne ułożenie dachu. Zdaniem Sądu I instancji budowa centrali wentylacyjnej nie wymaga zajęcia tak dużej - jak projektowana - powierzchni. Złożony projekt budowlany świadczy o zamiarze budowy dodatkowej kondygnacji budynku, w której miałaby być też umieszczona centrala wentylacyjna. Podzielając ustalenia organów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, co skutkowało oddaleniem skargi.
Wymieniony wyrok zaskarżył skargą kasacyjną A. P. - Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]". Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690), polegającą na przyjęciu, iż rozmiary wskazane w projekcie zamiennym łącznie z przedstawioną formą realizacji centrali wentylacyjnej przeczą by ta inwestycja stanowiła nadbudówkę w pojęciu cyt. przepisu § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i błędnym przyjęciu, iż obiekt ten stanowi kolejną kondygnację budynku "[...]", podczas gdy w projekcie zamiennym przedstawione dane przedmiotowej inwestycji wskazują na dochowanie wszelkich parametrów wynikających z obowiązującego stanu prawnego - przepisów Prawa budowlanego jak również przepisów szczegółowych definiujących w grupie nadbudówek - centrale wentylacyjne.
Skarżący podał, że błędna wykładnia wskazanego przepisu miała istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia i doprowadziła do niesłusznego oddalenia skargi. Wobec tego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie jego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z definicji pojęcia "kondygnacja" zawartego w przepisie § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) wynika, że kondygnację stanowi również pozioma część budynku stanowiąca przestrzeń na urządzenia techniczne, mająca wysokość w świetle nie mniej niż 2,0 m. Nie stanowią natomiast kondygnacji nadbudówki ponad dachem dla urządzeń takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia gazowa. Wynika z tego, iż tego rodzaju urządzenia mogą być zarówno instalowana na dachach budynków - jako nadbudówki - w wówczas nie tworzą nowej kondygnacji, jak i zamieszczone w specjalnie tworzonych kondygnacjach w rozumieniu omawianego przepisu.
Z materiału zebranego w sprawie, w tym załączonego do akt administracyjnych projektu budowlanego, wynika, iż inwestor zamierza podnieść wysokość budynku o jedną kondygnację o wielkości istniejącej już piątej kondygnacji (czwartego piętra), przeznaczonej na cele mieszkalne. Projektowana nadbudowa nie różni się bowiem architektonicznie od istniejącego już ostatniego piętra budynku. Projektowane zamierzenie inwestycyjne prowadziłoby więc do faktycznego podwyższenia budynku o jedno piętro a nowo powstała kondygnacja odpowiadałaby warunkom z definicji zawartej w przepisie § 3 pkt 16 wymienionego wyżej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych... Powstałaby bowiem dodatkowa, pozioma część budynku stanowiąca przestrzeń na urządzenia techniczne mająca wysokość nie mniejszą niż 2 m, o powierzchni równej z istniejącym już obecnie ostatnim piętrem budynku, pokryta dachem stanowiącym też dach budynku - a nie nadbudówka na tym dachu. Trafnie więc organy i WSA uznały, że mimo nazwania inwestycji nadbudówką centrali wentylacyjnej inwestor zmierza do podwyższenia budynku o dodatkową kondygnację. Taka istotna zmiana zatwierdzonego projektu budowlanego wymagałaby wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy, której inwestor nie przedstawił.
Skarga kasacyjna nie wykazała więc żadnego naruszenia wskazanego w niej przepisu prawa materialnego. Dlatego na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.