II OSK 1210/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który uchylił decyzję Wojewody o zameldowaniu skarżącego na pobyt stały. Sprawa koncentrowała się na interpretacji przepisów ustawy o ewidencji ludności, w szczególności art. 28 ust. 2 i art. 31 ust. 1, dotyczących wymogów zameldowania. A. N. argumentował, że wystarczający jest fakt zamieszkiwania w lokalu i wcześniejsze legalne wejście w jego posiadanie, kwestionując potrzebę posiadania aktualnego tytułu prawnego lub zgody właściciela. Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do poprzedniego prawomocnego wyroku WSA (sygn. akt II SA/Sz 251/20), podkreślił, że do zameldowania niezbędny jest legalny pobyt, czyli przebywanie za zgodą i wiedzą podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu. Sąd wskazał, że A. N. złożył wniosek o zameldowanie po wygaśnięciu umowy dzierżawy i w sytuacji, gdy Gmina domagała się opróżnienia lokalu, co wykluczało istnienie zgody właściciela. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty naruszenia przepisów ustawy o ewidencji ludności oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieuzasadnione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie wymogu legalnego pobytu i zgody właściciela jako warunku zameldowania, nawet w sytuacji, gdy zameldowanie samo w sobie nie rodzi uprawnień do lokalu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ewidencją ludności i stosunków cywilnoprawnych do lokalu, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy do zameldowania osoby na pobyt stały w lokalu wystarczające jest ustalenie faktu zamieszkiwania przez tę osobę w lokalu i posiadania przez nią tytułu prawnego do lokalu, czy też konieczna jest zgoda lub wiedza podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Do zameldowania w lokalu uprawnia wyłącznie legalny w nim pobyt, oznaczający przebywanie na zasadach zgodnych z prawem, a takim jest przebywanie w lokalu za zgodą i wiedzą osoby uprawnionej do dysponowania lokalem.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 28 ust. 2 i art. 31 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności powinny być interpretowane w ten sposób, że choć zameldowanie jest jedynie rejestracją, to wymaga legalnego pobytu, potwierdzonego przez właściciela lub podmiot z tytułem prawnym. W analizowanej sprawie skarżący nie wykazał takiej zgody, przebywając w lokalu po wygaśnięciu umowy dzierżawy i wbrew woli gminy.
Czy Wojewoda Zachodniopomorski, uchylając decyzję Burmistrza i orzekając o zameldowaniu A. N., naruszył art. 153 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że decyzja została wydana z pominięciem istotnej oceny prawnej wynikającej z poprzedniego wyroku WSA?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 153 P.p.s.a. nie jest uzasadniony.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewoda nie naruszył art. 153 P.p.s.a., ponieważ poprzedni wyrok WSA (sygn. akt II SA/Sz 251/20) nakazywał badanie tytułu prawnego lub zgody właściciela, a Wojewoda w swojej decyzji przyjął, że wystarczająca jest sama fizyczna obecność w lokalu, co było sprzeczne z wiążącą oceną prawną sądu.
Przepisy (7)
Główne
u.e.l. art. 28 § ust. 1 i ust. 2
Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności
Do zameldowania na pobyt stały lub czasowy wymagane jest przedstawienie potwierdzenia pobytu w lokalu przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu oraz dokumentu potwierdzającego tytuł prawny tego właściciela lub podmiotu.
u.e.l. art. 31 § ust. 1
Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności
Jeżeli dane zgłoszone do zameldowania lub wymeldowania budzą wątpliwości, o zameldowaniu lub wymeldowaniu rozstrzyga organ gminy w drodze decyzji administracyjnej.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, orzeka on o oddaleniu skargi.
Pomocnicze
u.e.l. art. 30
Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności
P.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, w którym sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Sąd kasacyjny.
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania.
P.p.s.a. art. 204 § pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy regulujące zwrot kosztów postępowania kasacyjnego nie przewidują możliwości zwrotu kosztów na rzecz uczestnika postępowania, który nie był skarżącym przed sądem pierwszej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Legalny pobyt w lokalu, potwierdzony przez właściciela lub podmiot z tytułem prawnym, jest niezbędny do zameldowania. • Przebywanie w lokalu bez zgody właściciela, po wygaśnięciu tytułu prawnego (dzierżawy) i wbrew jego woli, nie stanowi podstawy do zameldowania. • Naruszenie art. 153 P.p.s.a. nie nastąpiło, gdyż organ administracji nie zastosował się do wiążącej wykładni prawa zawartej w poprzednim wyroku WSA.
Odrzucone argumenty
Do zameldowania wystarczający jest fakt zamieszkiwania w lokalu i wcześniejsze legalne wejście w jego posiadanie. • Posiadanie aktualnego tytułu prawnego do lokalu lub zgoda właściciela nie są konieczne do zameldowania. • Wojewoda, uchylając decyzję Burmistrza i orzekając o zameldowaniu, zrealizował wytyczne z poprzedniego wyroku WSA.
Godne uwagi sformułowania
do zameldowania w danym lokalu uprawnia wyłącznie legalny w nim pobyt, oznaczający przebywanie na zasadach zgodnych z prawem, a takim jest przebywanie w lokalu za zgodą i wiedzą osoby uprawnionej do dysponowania lokalem. • Okoliczność ta ma w niniejszej sprawie istotne znaczenie, bowiem gdyby uznać, że ów tytuł posiada skarżący, to brak byłoby jakichkolwiek przeszkód do tego, aby zameldować skarżącego pod ww. adresem.
Skład orzekający
Leszek Kiermaszek
przewodniczący
Andrzej Wawrzyniak
członek
Jan Szuma
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu legalnego pobytu i zgody właściciela jako warunku zameldowania, nawet w sytuacji, gdy zameldowanie samo w sobie nie rodzi uprawnień do lokalu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ewidencją ludności i stosunków cywilnoprawnych do lokalu, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego obowiązku meldunkowego, ale pokazuje, że nawet tak podstawowa czynność wymaga spełnienia istotnych warunków prawnych, co może być zaskakujące dla wielu osób.
“Czy można się zameldować bez zgody właściciela? NSA wyjaśnia kluczowy warunek.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.