Orzeczenie · 2006-07-26

II OSK 1197/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2006-07-26

NSAbudowlaneWysokansa

prawo budowlanesamowola budowlanaopłata legalizacyjnanastępstwo prawneodpowiedzialność właścicielarozbudowa budynkupozwolenie na budowępostępowanie administracyjneNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej J. i A. S. od wyroku WSA w Szczecinie, który oddalił ich skargę na postanowienie o nałożeniu opłaty legalizacyjnej. Samowolna rozbudowa budynku mieszkalnego, polegająca na dobudowaniu przybudówki o wymiarach 3,69 x 9,05 m, została wykonana w 1997 r. przez poprzednich właścicieli nieruchomości. J. i A. S. nabyli nieruchomość na podstawie aktu darowizny z 21 listopada 2002 r. Organy nadzoru budowlanego nałożyły na nich obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w kwocie 30.000 zł, powołując się na art. 48 i 49 Prawa budowlanego oraz art. 30 KPA, który reguluje następstwo prawne w postępowaniu administracyjnym. Skarżący argumentowali, że nie byli inwestorami i nie mogli dopuścić się samowoli budowlanej, a zastosowanie art. 30 KPA było nieprawidłowe, ponieważ nie toczyło się postępowanie administracyjne wobec zbywców w momencie nabycia przez nich nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że wysokość opłaty została prawidłowo obliczona i że obecni właściciele, jako następcy prawni, ponoszą odpowiedzialność za skutki samowoli budowlanej. NSA w wyroku z dnia 26 lipca 2006 r. oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko sądów niższych instancji. Sąd podkreślił, że następcy prawni inwestorów, uzyskując prawo własności nieruchomości, wchodzą w prawa i obowiązki z nią związane, w tym obowiązek usunięcia skutków samowoli budowlanej i poniesienia opłaty legalizacyjnej, nawet jeśli samowoli dopuścili się poprzednicy prawni. Sąd powołał się na art. 52 Prawa budowlanego oraz orzecznictwo NSA.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Odpowiedzialność obecnych właścicieli nieruchomości za samowolę budowlaną popełnioną przez poprzedników prawnych oraz interpretacja art. 30 KPA w kontekście następstwa prawnego w sprawach budowlanych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji nabycia nieruchomości po wykonaniu samowoli budowlanej, ale przed wszczęciem postępowania legalizacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy obecni właściciele nieruchomości ponoszą odpowiedzialność za uiszczenie opłaty legalizacyjnej za samowolną rozbudowę, która została wykonana przez ich poprzedników prawnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, obecni właściciele nieruchomości ponoszą odpowiedzialność za uiszczenie opłaty legalizacyjnej, ponieważ jako następcy prawni wchodzą w prawa i obowiązki związane z nieruchomością, na której znajduje się samowolnie wzniesiony obiekt.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nabywcy nieruchomości przejmują wszystkie prawa i obowiązki związane z posiadaniem nieruchomości, w tym obowiązek usunięcia skutków samowoli budowlanej i poniesienia opłaty legalizacyjnej, niezależnie od tego, czy sami dopuścili się samowoli.

Czy zastosowanie art. 30 KPA w przypadku nabycia nieruchomości po wykonaniu samowolnej rozbudowy, gdy wobec zbywców nie toczyło się postępowanie administracyjne, jest prawidłowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zastosowanie art. 30 KPA jest prawidłowe, ponieważ następstwo prawne następuje z chwilą nabycia nieruchomości, a nabywcy przejmują obowiązki związane z samowolą budowlaną, nawet jeśli nie było wszczęte postępowanie wobec poprzedników.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że następstwo prawne następuje z chwilą nabycia nieruchomości, a nabywcy przejmują prawa i obowiązki z nią związane, co uzasadnia kierowanie do nich rozstrzygnięć dotyczących samowoli budowlanej, nawet jeśli samowola miała miejsce przed nabyciem nieruchomości i przed wszczęciem postępowania.

Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo rozpoznał skargę, odnosząc się do wszystkich podnoszonych przez skarżących zarzutów, w tym dotyczących naruszenia przepisów postępowania?

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo rozpoznał skargę, odnosząc się do zarzutów dotyczących zarówno prawa materialnego, jak i postępowania.

Uzasadnienie

NSA uznał zarzut naruszenia art. 133 § 1 PPSA za chybiony, stwierdzając, że WSA wydał wyrok na podstawie akt sprawy i odniósł się do ustaleń organów nadzoru budowlanego, które potwierdziły samowolę budowlaną i skierowały postanowienie do obecnych właścicieli.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Szczecinie.

Przepisy (17)

Główne

PPSA art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PB art. 48 § 2