II OSK 118/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną SKO, potwierdzając, że decyzja wydana przez skład orzekający, który wcześniej brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest wadliwa.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) od wyroku WSA, który uchylił decyzję SKO o stwierdzeniu nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy. WSA uznał, że SKO rozpatrzyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w tym samym składzie, który wydał poprzednią decyzję, co stanowiło naruszenie przepisów o wyłączeniu pracownika od udziału w postępowaniu. NSA, opierając się na wyroku Trybunału Konstytucyjnego, potwierdził wadliwość takiej procedury i oddalił skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który uchylił decyzję SKO w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy. WSA uznał, że SKO naruszyło przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w tym samym składzie, który wcześniej wydał decyzję w tej sprawie. NSA, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 2008 r. (sygn. akt P 57/07), potwierdził, że członek kolegium orzekający w sprawie, która następnie trafia do niego na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie, podlega wyłączeniu. Sąd podkreślił, że takie naruszenie stanowi podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. NSA oddalił skargę kasacyjną SKO, uznając zarzuty za nieuzasadnione i potwierdzając prawidłowość wykładni przepisów dokonanej przez WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, członek samorządowego kolegium odwoławczego, który brał udział w wydaniu decyzji zaskarżonej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 2 i art. 78 Konstytucji RP.
Uzasadnienie
Sąd I instancji prawidłowo zinterpretował przepisy k.p.a. i orzecznictwo NSA oraz TK, wskazując, że naruszenie przepisów o wyłączeniu pracownika od udziału w postępowaniu stanowi podstawę do uchylenia decyzji. Wykładnia ta jest zgodna z zasadą demokratycznego państwa prawnego i prawem do sprawiedliwego postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania jest podstawą uchylenia decyzji.
PPSA art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
lit. b - naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy.
k.p.a. art. 24 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
pkt 5 - pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji.
k.p.a. art. 27 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
zdanie pierwsze - ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa.
k.p.a. art. 127 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.
k.p.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
pkt 3 - wydanie decyzji przez pracownika administracji publicznej, który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 24 kpa.
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego państwa prawnego.
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sprawiedliwego postępowania.
Pomocnicze
PPSA art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA prawidłowo zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. b PPSA w związku z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. i art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., uznając, że decyzja SKO została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. Wykładnia przepisów k.p.a. dokonana przez WSA jest zgodna z orzecznictwem NSA (uchwała II GPS 2/06) i wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego (P 57/07), zgodnie z którą członek SKO orzekający w sprawie, która następnie trafia do niego na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie, podlega wyłączeniu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty SKO dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b PPSA oraz art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 k.p.a. przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że członkowie SKO są wyłączeni od udziału w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.
Godne uwagi sformułowania
art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 k.p.a. w zakresie, w jakim nie wyłącza członka samorządowego kolegium odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przyjęta przez Sąd I instancji wykładnia podstawy uchylenia decyzji administracyjnej w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 24 § 1 pkt 5, art. 27 § 1 i art. 145 § 1 pkt 3 kpa odpowiada w pełni zasadzie demokratycznego państwa prawnego, którego wartością jest prawo do sprawiedliwego postępowania, prawo do rzetelnego działania organu wykonującego administrację publiczną.
Skład orzekający
Maria Wiśniewska
przewodniczący
Anna Łukaszewska - Macioch
członek
Jacek Fronczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że członek organu odwoławczego, który brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślenie znaczenia prawa do sprawiedliwego postępowania i rzetelności działania organów administracji publicznej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przez SKO i wyłączeniem członków składu orzekającego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z wyłączeniem członków organów administracji, co ma znaczenie dla zapewnienia sprawiedliwego postępowania. Wyrok NSA potwierdza stanowisko TK, co czyni go istotnym dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy ten sam skład kolegium może rozpatrzyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy? NSA odpowiada: Nie!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OSK 118/09 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2009-04-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-01-20 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Anna Łukaszewska - Macioch Jacek Fronczyk /sprawozdawca/ Maria Wiśniewska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Sygn. powiązane II OSK 1677/07 - Postanowienie NSA z 2009-01-19 II SA/Gd 586/04 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2007-06-13 II OZ 799/06 - Postanowienie NSA z 2006-08-30 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 1347, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b, art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 24 par. 1 pkt 5, art. 25, art. 27 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 3, art. 146 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 1997 nr 78 poz 483 art. 2 i art. 78 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Wiśniewska Sędziowie sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch sędzia del. WSA Jacek Fronczyk ( spr.) Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 586/04 w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2007 r. o sygn. akt II SA/Gd 586/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, uchylając zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia 19 kwietnia 2004 r., po rozpatrzeniu wniosku J. i Z. P., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy Kartuzy z dnia 3 października 2001 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...], położonej w Brodnicy Dolnej, dla inwestycji dotyczącej budowy domu letniskowego. Kolegium rozpatrywało powyższy wniosek w składzie Z. K. (spr.), K. M. i K. K.. J. i Z. P. złożyli, oparty na art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który Kolegium rozstrzygnęło w dniu 23 lipca 2004 r., orzekając w tym samym składzie o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r. Na ostateczną decyzję SKO w Gdańsku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł Z. P., który wywodził, że kwestionowana przez niego decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydana została z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, działając na zasadzie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wskazał, że stosownie do art. 24 § 1 pkt 5 kpa, pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej jest bezsporne, że oparty na art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań, rozpatrzyło i rozstrzygnęło SKO w Gdańsku w tym samym składzie, w którym orzekało jako organ właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 3 kpa, jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest wydanie decyzji przez pracownika administracji publicznej, który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 24 kpa. Sporne w orzecznictwie zagadnienie dotyczące konsekwencji rozpatrzenia opartego na art. 127 kpa wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygnięte zostało ostatecznie uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r. o sygn. akt II GPS 2/06, w której wskazano, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 kpa zdanie pierwsze ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa. Podzielając w pełni dokonaną przez NSA wykładnię przepisu art. 127 § 3 kpa, WSA w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił decyzję jako wydaną z naruszeniem prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. WSA w Gdańsku zaznaczył, że przesłanka ta, zezwalająca na uchylenie zaskarżonej decyzji, ma zastosowanie niezależnie od tego, czy opisane wyżej naruszenie art. 145 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd wskazał przy tym, że w dalszym postępowaniu w niniejszej sprawie SKO w Gdańsku będzie zobowiązane do rozpoznania wniosku skarżącego Z. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy w innym składzie, tj. z wyłączeniem osób, które brały udział w wydaniu decyzji w I instancji. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez błędne uznanie, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą wymienioną w art. 145 § 1 pkt 3 kpa. Ponadto, SKO w Gdańsku podniosło zarzut naruszenia przepisów art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 kpa, poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że członkowie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, orzekający w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organu gminy, są wyłączeni od udziału w sprawie zmierzającej do wydania decyzji na skutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa nie ma zastosowania w postępowaniu wywołanym wnioskiem, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa. Wobec powyższego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. o sygn. akt II OSK 1677/07 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie wywołanej skargą kasacyjną, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II OPS 3/07 skierował pytanie do Trybunału Konstytucyjnego w następującej kwestii: "czy art. 24 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 90, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 27 § 1 kpa i art. 127 § 3 kpa w zakresie w jakim ogranicza wyłączenie członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do członka kolegium, który brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji jest zgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 15 grudnia 2008 r. o sygn. akt P 57/07 udzielił odpowiedzi na zadane pytanie prawne i orzekł, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 kpa w zakresie, w jakim nie wyłącza członka samorządowego kolegium odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r. o sygn. akt II OSK 1677/07 Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie, co spowodowało nadanie jej nowej sygnatury akt II OSK 118/09. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Podstawy te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec niestwierdzenia z urzędu nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny ogranicza swoje rozważania do oceny wskazanych w skardze podstaw kasacyjnych. Skarga kasacyjna analizowana pod tym kątem nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, co sprawia, że nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem powołane w podstawach kasacyjnych zarzuty nie są trafne. Jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 grudnia 2008 r. o sygn. akt P 57/07 (Dz. U. Nr 229, poz. 1539), art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zakresie, w jakim nie wyłącza członka samorządowego kolegium odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zastosowanie przez sąd administracyjny środka w postaci uchylenia decyzji administracyjnej oparte jest na wystąpieniu jednego z rodzajów kwalifikowanych naruszeń przepisów prawa procesowego, enumeratywnie wyliczonych w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 kpa. W zaskarżonym wyroku Sąd w pełni prawidłowo dokonał wykładni art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje zastosowanie środka w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji w razie stwierdzenia naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania. Jedynym ograniczeniem jest wystąpienie przesłanek negatywnych, które wprowadza art. 146 kpa. Przyjęta przez Sąd I instancji wykładnia podstawy uchylenia decyzji administracyjnej w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 24 § 1 pkt 5, art. 27 § 1 i art. 145 § 1 pkt 3 kpa odpowiada w pełni zasadzie demokratycznego państwa prawnego, którego wartością jest prawo do sprawiedliwego postępowania, prawo do rzetelnego działania organu wykonującego administrację publiczną. Przyjęte rozwiązanie prawne w ustawie z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) tworzy pełne gwarancje realizacji sprawiedliwej procedury, urzeczywistniającej wartości demokratycznego państwa prawnego. Orzekanie w składach orzekających, a nie jak stanowią ustawy ustrojowe o innych organach kolegialnych, wprowadzające wymóg ustawowego quorum, daje w pełni gwarancje powoływania składów orzekających, do których nie wchodzą członkowie samorządowego kolegium odwoławczego, orzekający już w sprawie. Pozwala to na przyjęcie stanowiska, że art. 24 § 1 pkt 5 kpa ma zastosowanie wprost do art. 27 § 1 w związku z art. 127 § 3 kpa. Oznacza to, że członek samorządowego kolegium odwoławczego, który brał udział w wydaniu decyzji zaskarżonej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 kpa oraz art. 2 i art. 78 Konstytucji RP. Zastosowana wykładnia w zaskarżonym wyroku jest w pełni zgodna z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 2008 r. o sygn. akt P 57/07 i wskazanymi skutkami prawnymi tego wyroku dla stosowania środków wobec decyzji administracyjnych, podjętych w postępowaniu z naruszeniem art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 kpa. Stanowisko to koresponduje także z treścią wyroku składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r. o sygn. akt II OPS 2/09. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI