VIII SA/WA 849/22

VIII SA/Wa 849/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-01-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Justyna Mazur
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Cudzoziemcy
Sygn. powiązane
II OSK 1039/23 - Wyrok NSA z 2023-11-21
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 35
art. 100 ust. 1 pkt 5; art. 158 ust. 1 pkt 1; art. 165 ust. 1 pkt 1;
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców z dnia 26 sierpnia 2022r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ( dalej jako: "SZEF UDsC", "organ odwoławczy") z dn. 26 sierpnia 2022r. znak [...]na podstawie której ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania decyzji Wojewody M. z dn. 16 listopada 2021 r. nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP obywatelowi Federacji Rosyjskiej A. T., ur. 04.04.1994 r. ( dalej jako: "skarżący", "strona") – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
Stan sprawy przedstawiał się następująco:
W dniu 27.08.2020r. (data nadania w placówce pocztowej 26.08.2020r.) do Wojewody
M. wpłynął wniosek o udzielenie A. T.zezwolenia na pobyt czasowy w celu pobytu z cudzoziemcem (por. część C.l formularza wniosku), w którym wnioskodawca podał, że jest żonaty z obywatelką B. Z. K. zamieszkałą w Polsce w R.. Decyzją z dnia 04.03.2021r. nr [...] Wojewoda M. odmówił udzielenia stronie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że nie udokumentowała ona pozostawania w związku małżeńskim.
W dniu 30.03.2021r. (data nadania w placówce pocztowej), tj. w ustawowym terminie A. T. złożył za pośrednictwem organu I instancji odwołanie od w/w decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w którym wniósł o zmianę podstawy prawnej aplikowania o zezwolenie - na art. 114 ustawy o cudzoziemcach (praca). Zainteresowany wskazał, że w dniu aplikowania miał wyznaczony termin ślubu, lecz ze względu na pandemię COVJD-19 termin ślubu został odwołany. W dniu 25.05.2021r. decyzją nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie pozwalającym na stwierdzenie, czy strona spełnia przesłankę z art. 114 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, którą to obecnie uzasadnia pobyt w Polsce.
W toku ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji strona po raz kolejny zmieniła cel aplikowania o udzielenie Jej zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 03.08.021r. A. T. poinformował organ I instancji, że w dniu 12.05.2021r. (w S. zawarł małżeństwo z obywatelką polską – M. T., z d.
K., ur. [...].07.1998r. i wniósł o "zmianę podstawy prawnej aplikowanego wniosku,
z prawem do pracy na połączenia się rodzin z obywatelką Polski art. 158.1 ustawy o Cudzoziemcach''. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, do którego organ był zobligowany przez art. 169 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, decyzją z dnia 16.11.2021r. nr [...] Wojewoda M. odmówił
udzielenia A. T. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wyniku stwierdzenia, że zawarł on związek małżeński w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach co wyczerpuje przesłankę żart. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Organ stwierdził w sprawie okoliczność z art.
169 ust. 2 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, gdyż małżonkowie w czasie przesłuchania nie byli zgodni co do istotnych danych osobowych ich dotyczących, ich zeznania w wielu kwestiach były sprzeczne. W ocenie organu związek małżeński A. T.
i M. T. został zawarty w celu obejścia prawa, w rzeczywistości małżonkowie nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego (okoliczność z art.
art. 169 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach). Ponadto organ wskazał, że A. T. pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań przyznał, iż nie zawarł nigdy innego związku małżeńskiego, w tym związku wyznaniowego co jest nieprawdą, ponieważ jak wynika z akt w dniu 22.08.2021r.
zawarł on związek wyznaniowy z panią Z. K..
W dniu 08.02.2022r., tj. w ustawowym terminie strona złożyła za pośrednictwem
organu I instancji odwołanie od w/w decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w którym zarzuciła zaskarżonej decyzji błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych na jej podstawie, wniosła o uchylenie decyzji, ewentualnie jej zmianę polegającą na zezwoleniu na pobyt czasowy na terytorium RP, do odwołania strona załączyła dodatkowe dokumenty.
Orzekając, po rozpoznaniu odwołania o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, Szef UDsC powołał następującą argumentację:
Przede wszystkim organ odwoławczy wskazał na ramy prawne sprawy wynikające z ustawy z dn.12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach ( DZ U z 2020 r. poz. 35, dalej jako: "u.c") i odwołując się do unormowania zawartego w art. 165 ust.1 pkt.1 ww. ustawy podniósł, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny – obywatela RP – w przypadku cudzoziemca pozostającego w
związku małżeńskim z obywatelem RP, gdy związek małżeński została zawarty w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim
i wyjazdu z niego.
Ponadto art. 100 ust. 1 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy odmawia się cudzoziemcowi, gdy w postępowaniu w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy:
a) złożył on wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub
b) zeznał on nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako autentycznego.
Następnie organ odwoławczy podniósł, że w jego ocenie materiał dowodowy sprawy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny uzasadniają stwierdzenie, iż A.
T. zawarł małżeństwo z obywatelką polską - panią M. T. w
celu o ktorym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, tj. w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego. Zdaniem organu odwoławczego na stwierdzenie, że związek małżeński z M. T. został zawarty przez A. T.w celu o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach mają wpływ m.in. okoliczności zawarcia tego małżeństwa. Strona zawarła małżeństwo z M. T. w dniu 12.05.2021r., w toku niniejszego postępowania administracyjnego, niespełna 9 miesięcy po zawarciu w dniu 22.08.2020r. ślubu wyznaniowego z Z. K. (K.). Nie bez znaczenia w sprawie jest fakt, iż strona pierwotnie wniosek o udzielenie niniejszego zezwolenia na pobyt czasowy uzasadniła okolicznością pozostawania w związku małżeńskim właśnie z Z. K.. Ponadto w dniu 16.09.2020r. zainteresowany najął lokal przy ul. K. [...] w R., w
celu zamieszkiwania w nim z Z. K. i jej córką - małoletnią L. K., w którym - jak deklaruje - mieszkał do dnia 25.01.2021r. Jak wynika z materiału dowodowego Z. K. w skierowanym do Wojewody M. piśmie z dnia 11.09.2020r. podnosiła, że jest osobą wierzącą, wzięła ślub kościelny i chcą z mężem ( A. T.) kupić ziemię w Polsce, zbudować dom, mieć jeszcze dzieci. Następnie w piśmie z dnia 15.10.2020r. ponownie powoływała okoliczność zawarcia w/w związku wyznaniowego z A. T.. Zaledwie 5 miesięcy później Z. K.zawarła małżeństwo z obywatelem polskim – J. B. (w dniu 27.02.2021 r.), który w 2018r, uznał ojcostwo małoletniej L. K., a A. T. w dniu 12.05.2021r. zawarł małżeństwo z obywatelką polską – M. T., czym uzasadnił niniejszy wniosek, ponownie zmieniając deklarowany cel pobytu w Polsce. Jak zostało już wskazane pierwotnie deklarowanym przez zainteresowanego we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy celem pobytu w Polsce był pobyt z Z. K., po zawarciu przez Z. K. w/w małżeństwa z obywatelem polskim A. T. zadeklarował, jako cel pobytu w Polsce pracę (por. odwołanie z dnia 29.03.202Ir.), a następnie po zawarciu małżeństwa z M.T.– pozostawanie w w/w związku małżeńskim. Ponadto organ odwoławczy podniósł, że zeznania złożone przez Z. K. w dniu 15.11.2021r. pozostają w sprzeczności z oświadczeniem złożonym przez nią w czasie w/w wywiadu środowiskowego co do jej wiedzy na temat A. T.i jego relacji z M.T.. Zarówno w czasie wywiadu środowiskowego, jak i przesłuchania Z. K. usiłowała wprowadzić w błąd organ co do istotnych okoliczności faktycznych. Z. K. w czasie w/w wywiadu środowiskowego
oświadczyła niezgodnie z prawdą, że jest siostrą A.T., a składając
zeznania w sprawie początkowo określiła go mianem swojego chłopaka - w okresie kiedy odprowadzał on jej córkę do szkoły (wrzesień/paździemik 2020r.), mimo, że
wtedy pozostawali oni już w wyznaniowym związku małżeńskim, a dopiero na pytanie, czy zawierała z A. T. związek wyznaniowy przyznała to. Powyższe wskazuje, że zarówno A.T., jak i Z.K. usiłowali wprowadzić w błąd organ co do ich rzeczywistej relacji.
Ponadto organ podniósł, że w sprawie wystąpiła okoliczność z art. 169 ust. 2 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, gdyż małżonkowie składając zeznania w dniu 15.11.2021r. nie byli zgodni co do niektórych okoliczności ich dotyczących, istotnych z punktu widzenia deklarowanego, wspólnego zamieszkiwania i pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym ( okoliczności dotyczące urządzenia mieszkania, sposobu i zakresu współpracy w wykonywaniu codziennych czynności wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego, sposobu wspólnego spędzenia świąt Wielkanocnych).
W ocenie organu odwoławczego charakter rozbieżności w zeznaniach małżonków wskazuje, że nie były one wynikiem różnic językowych, jak podnosi w odwołaniu
strona, lecz próby wprowadzenia w błąd organu rozpatrującego sprawę co do okoliczności wspólnego zamieszkiwania przez małżonków pod w/w adresem, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Wobec istoty powyższych rozbieżności w
zeznaniach samych małżonków nie może stanowić przekonywującego dowodu wspólnego zamieszkiwania przez nich, prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego i pozostawania w relacji małżeńskiej oświadczenie złożone w czasie wywiadu środowiskowego przez osobę zamieszkującą w sąsiedztwie w/w lokalu, tym bardziej, że pozostaje ono w sprzeczności z pisemnym oświadczeniem z dnia 03.08.2021r. samego zainteresowanego co do okresu zamieszkiwania pod adresem
ul. M. [...] w R..
W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy i ustalony w oparciu o niego stan
faktyczny uzasadniają stwierdzenie, iż celem zawarcia przez stronę w dniu
12.05.2021r. małżeństwa z obywatelką polską - M.T. z domu K. było obejście przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim
i wyjazdu z niego, a tym samym w sprawie zachodzi przesłanka z art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Z materiału dowodowego i okoliczności sprawy wynika, że
zawarcie przez stronę małżeństwa z M.T. miało ułatwić A. T. uzyskanie wnioskowanego zezwolenia i jednocześnie dostęp do rynku
pracy. Jednocześnie uwzględniając fakt, iż zeznania małżonków były zgodne co do niektórych okoliczności ich dotyczących, należy zauważyć, nie wyklucza to zawarcia przez stronę małżeństwa w celu, o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, na co wskazują powyższe ustalenia.
Ponadto organ wskazał, że w przypadku skarżącego zaistniała, ujawniona na etapie postepowania odwoławczego, przesłanka odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w RP określona w art. 100 ust.1 pkt. 5 ustawy o cudzoziemcach, a mianowicie złożenie wniosku zawierającego nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje, a mianowicie składając w dniu 27.08.2020r. wniosek o udzielenie niniejszego zezwolenia na pobyt czasowy, a następnie kolejne korekty wniosku z uwagi na zmianę deklarowanego celu pobytu - nie ujawnił w jego części A.2 informacji o poprzednim nazwisku: V., które nosił do 16-roku życia (por. świadectwo zmiany nazwiska). Informacje o poprzednim nazwisku zainteresowany ujawnił dopełniając formalności przed Urzędem Stanu Cywilnego w S. w celu zawarcia małżeństwa z panią M.T.(wowczas; K.). Natomiast starał się zataić informację o poprzednim nazwisku przed organem prowadzącym niniejszą sprawę o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, na co wskazuje konsekwentne nieujawnianie jej w
części A.2 formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a następnie również w dwóch kolejnych korektach wniosku. Organowi nie są znane przyczyny z powodu których strona chciała wprowadzić w błąd organ rozpatrujący sprawę co do posiadania w przeszłości innego nazwiska, ale niewątpliwie okoliczności, o których mowa w poprzednim akapicie wskazują na usiłowanie zatajenia przez pana A. T. we wniosku i w toku postępowania informacji o posiadanym poprzednio nazwisku.
Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że mając na uwadze materiał dowodowy sprawy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa proceduralnego, czy materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy jest zgromadzony w stopniu wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii udzielenia stronie zezwolenia na pobyt czasowy w trybie art.
158 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w obecnym stanie faktycznym, tj. do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wobec stwierdzenia okoliczności
obligujących organ do tej odmowy wobec stwierdzenia okoliczności określonych w art. 165 ust.1 pkt 1 i art. 100 ust.1 pkt 5 ustawy, tj. zawarcia małżeństwa w celu obejścia przepisów ustawy oraz złożenia oświadczenia zawierającego nieprawdziwe lub fałszywe informacje.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. T.
( pisma z dn. 5 października i z dn. 20 października 2022 r.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
tj.:
1. art. 98 ust 1 w zw. z art 158 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 159 ust 3 pkt 1 ustawy
o cudzoziemcach poprzez ich niezastosowanie w sytuacji gdy Skarżący spełniał przesłanki udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny RP z uwagi na pozostawanie w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, co skutkowało błędną decyzją organu o odmowie udzielenia Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP,
2/ art 100 ust-1 pkt 5 w zw. z ait. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez ich zastosowanie,
w sytuacji gdy nie spełniły się przesłanki negatywne uprawniające organ do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy Skarżącego, o których mowa w niniejszym przepisie,
3/ art 8 ust 1, 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. poprzez jego niezastosowanie i nieposzanowanie prawa Skarżącego do życia rodzinnego i mieszkania, pomimo istnienia przesłanek do udzielania zezwolenia na czasowy pobyt na terytorium RP,
Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik
sprawy, tj.:
1/ art, 7 ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako "KPA") poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nieskonfrontowanie zeznań złożonych przez Skarżącego oraz pani M. T. z d. K., pomimo że zachodziły przesłanki do wyjaśnienia pewnych niespójności w zeznania,
co doprowadziło do bezzasadnego uznania, że Skarżący zawarł małżeństwo z obywatelką RP – M. T. z d. K. jedynie w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium RP na pobyt czasowy i wydania decyli odmownej w zakresie udzielenia Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP.
2/ art. 7 w zw. z art. 11 w zw. z art. 77 § 1 KPA poprzez niezebranie i nierozpoznanie
w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, prowadzenie postępowania
w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej z uwagi na niewyjaśnienie przez organ wątpliwości, co do okoliczności faktycznych sprawy oraz przesłanek, jakimi kierował się organ przy załatwieniu sprawy, co spowodowało nieuzasadnioną odmowę udzielenia Skarżącemu wnioskowanego zezwolenia;
3/ art. 8 KPA poprzez wadliwą i wybiorczą interpretację stosowanych przepisów
Ustawy o cudzoziemcach, a także ogólnych zasad postępowania, w szczególności zasad, które nakazują organom administracji publicznej działać w sposób budzący zaufanie do organów Państwa, uwzględniać interes społeczny oraz słuszny interes obywateli, jak również innych przepisów postępowania mających istotny wpływ na
wynik sprawy;
4/ art. 80 w zw. z art. 107§3 kpa poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego wskutek ich nieprawidłowej analizy, a w konsekwencji błędne uznanie, że brak jest podstaw do udzielenia Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP.
5/ art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 8 § 1 i 2 KPA poprzez utrzymanie w mocy błędnej
decyzji organu I stopnia.
W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i
c p.p.s.a. 1/ o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
2/ na podstawie art 135 p.p.s.a. o rozważenie przez Sąd uchylenie decyzji organu I instancji, decyzji Wojewody M. z dnia 16 listopada 2021 r.
3/ na podstawie art 54 § 3 p.ps.s.a o rozważenie uwzględnienia niniejszej skargi
przez sam Organ.
4/ na podstawie art. 119 pkt 1 p.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym,
5/ na podstawie art 200 p.p.s.a. w zw. z art 205 § 1 p.p.s.a. o zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Skarżący przytoczył argumentację mająca uzasadnić sformułowany wniosek i postawione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Szef UDsC wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art.
1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
(Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej w skrócie: p.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do
art. 134 p.p.s.a. zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że kontrolowana decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dn. 26 sierpnia 2022 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do wyeliminowania
jej z obrotu prawnego.
Podstawą materialnoprawną wydania decyzji w sprawie był art. 165 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 158 ust. 1 pkt 1 u.c. Zgodnie z art. 158 ust. 1 pkt 1 u.c. zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się cudzoziemcowi, gdy pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei w myśl art. 165 ust. 1 pkt 1 u.c., poza przypadkami, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny – obywatela Rzeczypospolitej Polskiej – w przypadku cudzoziemca pozostającego w związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej – gdy związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego. Zatem cudzoziemiec, aby
uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy, musi nie tylko pozostawać w uznawanym
przez prawo polskie związku małżeńskim z obywatelem Polski, ale związek ten nie mógł zostać zwarty w celu obejścia prawa i ustalenia w tym przedmiocie, stosownie do art. 169 ust. 1 u.c., ma poczynić organ, który prowadzi to postępowanie. W postępowaniu tym, według art. 169 ust. 2 u.c., w szczególności ustala się, czy okoliczności sprawy wskazują na to, że: małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa (ust. 2 pkt 2 ww. przepisu), małżonkowie nie zamieszkują wspólnie lub nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego (art. 169 ust. 2 pkt 3 ww. przepisu), małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności ich dotyczących
(ust. 2 pkt 6 tego przepisu). Aby obalić domniemanie, że małżeństwo zostało zawarte
w celach wynikających z art. 23 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego (Dz.U. z 2020, poz. 1359), tj. wspólne pożycie, wzajemna pomoc i współdziałanie dla dobra rodziny, wymagane jest wykazanie w sposób niebudzący wątpliwości, że małżeństwo to jest fikcyjne, czyli zawarte w celu uzyskania zezwolenia na pobyt (dr. hab. J. Chlebny prof. UŁ, Prawo o cudzoziemcach, Warszawa 2020 r., s. 441).
Zasadniczymi i przesądzającymi przesłankami do stwierdzenia fikcyjności związku małżeńskiego są długość okresu znajomości i posiadanie wspólnych dzieci, które pozwalają na ocenę stałości i rzeczywistości życia rodzinnego. Równie istotne jest wspólne mieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego oraz plany na
przyszłość, gdyż wskazują na stałość więzi rodzinnych jak i więzi wynikających z pokrewieństwa.
W rozpoznawanej sprawie Sąd podziela oceny organów, że zebrany materiał dowodowy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny uzasadniają stwierdzenie, że skarżący A. T. zawarł małżeństwo z obywatelką polską - M.T.w celu o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, tj.
w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim
i wyjazdu z niego.
Na stwierdzenie, że związek małżeński z M.T.został zawarty przez A. T.w celu o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach mają wpływ m.in. okoliczności zawarcia tego małżeństwa.
Strona zawarła małżeństwo z M.T.w dniu 12.05.2021r., w toku niniejszego postępowania administracyjnego, niespełna miesięcy po zawarciu w dniu 22.08.2020 r. ślubu wyznaniowego z Z. K. (K.). Nie bez znaczenia w sprawie jest fakt, iż strona pierwotnie wniosek o udzielenie niniejszego zezwolenia na pobyt czasowy uzasadniła okolicznością pozostawania w związku małżeńskim właśnie z panią Z. K.. Ponadto w dniu 16.09.2020r. zainteresowany najął lokal przy ul. K. [...] w R., w celu zamieszkiwania w nim z Z. K. i jej córką - małoletnią L. K., w którym - jak deklaruje - mieszkał do dnia 25.01.2021r.
Zaledwie 5 miesięcy później Z. K. zawarła małżeństwo z obywatelem polskim – J. B. (w dniu 27.02.2021r.), który w 2018r, uznał ojcostwo małoletniej L. K., a A. T.w dniu 12.05.2021r. zawarł małżeństwo z obywatelką polską - M.T., czym uzasadnił niniejszy wniosek, ponownie zmieniając deklarowany cel pobytu w Polsce. Jak zostało już wskazane pierwotnie deklarowanym przez zainteresowanego we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy celem pobytu w Polsce był pobyt z Z. K., po zawarciu przez Z. K. w/w małżeństwa z obywatelem polskim, A. T. zadeklarował, jako cel pobytu w Polsce pracę (por. odwołanie z dnia 9.03.202Ir.), a następnie po zawarciu małżeństwa z M.T.– pozostawanie w w/w związku małżeńskim.
Ponadto stwierdzone rozbieżności w zeznaniach małżonków, w szczególności co do umeblowania sypialni w deklarowanym przez małżonków miejscu wspólnego zamieszkania uzasadnia stwierdzenie, że nie zamieszkiwali oni wspólnie i nie
prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego pod deklarowanym adresem przy ul. M. [...] w R., gdzie w czasie wywiadu środowiskowego została zastana jedynie Z. K., z którą skarżący w dniu 22.08.2020 r. zawarł wyznaniowy związek małżeński (okoliczność z art. 169 ust. 2 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach).
Zasadnie w ocenie Sądu, organy uznały, że charakter rozbieżności w zeznaniach małżonków wskazuje, że nie były one wynikiem różnic językowych, jak podnosi w skardze Skarżący, lecz próby wprowadzenia w błąd organu rozpatrującego sprawę co do okoliczności wspólnego zamieszkiwania przez małżonków pod w/w adresem, która w rzeczywistości nie miała miejsca. W konsekwencji dowodzi to okoliczności nieprowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, a zarazem przeczy deklaracji wspólnego zamieszkiwania.
Jeżeli zatem w postępowaniu o udzielenie zezwolenia skarżącemu na pobyt czasowy na terytorium Polski, wbrew argumentacji skargi, nie ustalono pełnej zgodności skarżącego i jego żony, co do istotnych okoliczności dotyczących związku małżeńskiego, w szczególności dotyczących wspólnego zamieszkiwania,
prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, rodziny, wykształcenia, zainteresowań, okoliczności poprzedzających małżeństwo - to słusznie wywiedziono, że zaszły przesłanki do odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Innymi słowy w kontrolowanym postępowaniu, zgodnie z art. 169 ust. 1 u.c., doszło do prawidłowego ustalenia, że związek małżeński skarżący zawarł w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki pobytu skarżącego w Polsce. Okoliczności sprawy wskazały na to, że małżonkowie nie zamieszkują wspólnie, nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego i nie są zgodni co do innych okoliczności ich dotyczących. Oznacza to wystąpienie dwóch z przesłanek stanowiących wyliczenie przykładowe art. 169 ust. 2 u.c. przemawiających za pozornością ich małżeństwa.
Ponadto dokonane ustalenia dowodowe jednoznacznie potwierdziły, że w sprawie zachodzi przesłanka z art. 100 ust.1 pkt.5 ustawy o cudzoziemcach, gdyż A. T. w dniu 27.08.2020r. złożył wniosek zawierający fałszywe informacje w części A.2, a mianowicie, że poprzednio nie posiadał innego nazwiska, a następnie dołączył
w toku postępowania: w dniu 30.03.2021r. (data nadania w placówce pocztowej) - wraz z odwołaniem i w dniu 11.08.202Ir. kolejne korekty wniosku również zawierające fałszywe informacje w w/w części.
Wobec powyższego, Sąd – wbrew twierdzeniom skargi – nie stwierdził, że w postępowaniu doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. W ocenie Sądu stan faktyczny i materiał dowodowy w pełni uzasadniają stwierdzenie, że celem zawartego przez
stronę małżeństwa z obywatelką polską było obejście przepisów ustawy o cudzoziemcach, a tym samym w sprawie zaszła przesłanka z art. 165 ust. 1 pkt 1 u.c. W rezultacie doszło do wykazania przesłanek z pkt. 3 i 6 ust. 2 art. 169 u.c. dowodzących zawarciu związku małżeńskiego w celu obejścia przepisów
określających zasady i warunki pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami ogólnymi i dowodowymi postępowania administracyjnego, a uzasadnienie wydanych decyzji odpowiada warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. i czyni zadość zasadzie przekonania unormowanej w art. 11 k.p.a. Organ dokonał prawidłowej oceny w
zakresie fikcyjności związku małżeńskiego i działania skarżącego zmierzającego do wprowadzenia w błąd organu prowadzącego przedmiotowe postępowanie.
Sąd nie stwierdził zatem naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć
istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenia prawa materialnego, w tym wskazanego
w skardze naruszenia art. 165 ust. 1 pkt 1 u.c., które miało wpływ na wynik sprawy, a nadto i innych naruszeń, które Sąd byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Nie podzielił też zarzutu skargi dotyczącego art. 18 Konstytucji RP. Przepis ten stanowi, że małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i
rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej. Dalej, rozwinięciem powyższego są normy art. 37 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, które wskazują,
że kto znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności i praw zapewnionych w Konstytucji; wyjątki od tej zasady, odnoszące się do cudzoziemców, określa ustawa. W przypadku sprawy ustawą tą jest ustawa o cudzoziemcach, która w wielu zawartych w niej regulacjach nakazuje organom administracji prowadzenie postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, jaki był cel zawarcia
związku małżeńskiego cudzoziemca z obywatelem lub obywatelką Rzeczypospolitej Polskiej - art. 169 ust. 1, art. 165 ust. 1 pkt 1, art. 205 ust. 1, art. 303 ust. 1 pkt 4 u.c. (wyrok WSA w Warszawie z 13.04.2021 r., sygn. akt IVSA/Wa 72/21, dostępny na CBOIS). Zatem pod ochroną są faktyczne więzi o charakterze rodzinnym, nie zaś związki zawarte w celu obejścia prawa.
Wobec wykazanej zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie doszło do uwzględnienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę.