II OSK 1108/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Lublinie, który uchylił decyzję o warunkach zabudowy dla zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych. WSA uznał, że planowana zabudowa nie spełnia zasady dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.), ponieważ zabudowa istniejąca w obszarze analizowanym to głównie budynki jednorodzinne, a planowana zabudowa wielorodzinna jest w trakcie realizacji i dostępna przez drogi wewnętrzne. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że zabudowa wielorodzinna może stanowić kontynuację funkcji mieszkaniowej, nawet jeśli w sąsiedztwie dominuje zabudowa jednorodzinna. NSA podkreślił, że zasada dobrego sąsiedztwa wymaga dostosowania nowej zabudowy do cech istniejącej, ale dopuszcza różnorodność i uzupełnianie funkcji, a nie tylko mechaniczne powielanie. Sąd zinterpretował również szerzej pojęcie "działki sąsiedniej" i "dostępności z tej samej drogi publicznej", uwzględniając urbanistyczną całość obszaru i dostęp przez drogi wewnętrzne. NSA uznał, że zabudowa wielorodzinna na sąsiednich działkach, nawet w stanie surowym zamkniętym, spełnia wymóg zabudowy istniejącej, a parametry planowanej inwestycji zostały prawidłowo ustalone w oparciu o analizę urbanistyczno-architektoniczną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady dobrego sąsiedztwa w kontekście zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej, a także szerokie rozumienie dostępu do drogi publicznej i pojęcia działki sąsiedniej.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i może wymagać uwzględnienia kontekstu lokalnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna może być uznana za kontynuację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w rozumieniu zasady dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zabudowa wielorodzinna może stanowić kontynuację funkcji mieszkaniowej, która jest taka sama jak w przypadku zabudowy jednorodzinnej, pod warunkiem zachowania ładu przestrzennego i harmonii.
Uzasadnienie
NSA uznał, że obie formy zabudowy (jednorodzinna i wielorodzinna) pełnią tę samą funkcję mieszkaniową i powinny być traktowane jako wystarczające dla uznania kontynuacji funkcji. Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga mechanicznego powielania, lecz dostosowania do cech istniejącej zabudowy tego samego rodzaju, dopuszczając różnorodność.
Jak należy interpretować pojęcie "działki sąsiedniej" oraz "dostępności z tej samej drogi publicznej" w kontekście zasady dobrego sąsiedztwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pojęcia te należy interpretować szeroko, uwzględniając urbanistyczną całość obszaru analizowanego oraz dostęp do drogi publicznej przez drogi wewnętrzne lub służebności.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że "działka sąsiednia" to nieruchomość tworząca z terenem inwestycji pewną urbanistyczną całość, a dostępność z tej samej drogi publicznej nie wymaga bezpośredniego przylegania do niej, wystarczy skomunikowanie, w tym przez drogi wewnętrzne.
Czy zabudowa w stanie surowym zamkniętym lub w trakcie realizacji może być uznana za "zabudowę istniejącą" na potrzeby zasady dobrego sąsiedztwa?
Odpowiedź sądu
Tak, stan surowy zamknięty, jeśli został zrealizowany zgodnie z przepisami, może być uznany za zabudowę istniejącą.
Uzasadnienie
NSA uznał, że zbyt daleko idące jest stanowisko WSA, iż zabudowa istniejąca to tylko ta oddana do użytku. Stan surowy zamknięty, zgodny z prawem, spełnia wymóg zabudowy istniejącej.
Przepisy (9)
Główne
u.p.z.p. art. 61 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Definicja "dostępu do drogi publicznej" obejmuje bezpośredni dostęp lub dostęp przez drogę wewnętrzną lub służebność.
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia wyroku sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania sądu administracyjnego.
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego
Ocena dowodów przez organ administracji.
Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych art. 10a
Wyłączenie stosowania przepisów o ochronie gruntów rolnych w granicach miast.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Przepisy określające sposób ustalania wymagań dla nowej zabudowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zabudowa wielorodzinna może stanowić kontynuację funkcji mieszkaniowej, nawet w sąsiedztwie zabudowy jednorodzinnej. • Zasada dobrego sąsiedztwa wymaga dostosowania, a nie mechanicznego powielania cech zabudowy. • Pojęcia "działka sąsiednia" i "dostęp z tej samej drogi publicznej" należy interpretować szeroko, uwzględniając urbanistyczną całość i dostęp przez drogi wewnętrzne. • Zabudowa w stanie surowym zamkniętym, zgodna z prawem, może być uznana za zabudowę istniejącą.
Odrzucone argumenty
WSA błędnie uznał, że zabudowa wielorodzinna nie stanowi kontynuacji funkcji zabudowy jednorodzinnej. • WSA błędnie zinterpretował pojęcie "dostępności z tej samej drogi publicznej", ograniczając je do bezpośredniego dostępu. • WSA błędnie uznał, że zabudowa musi być ukończona, aby mogła stanowić podstawę dla zasady dobrego sąsiedztwa.
Godne uwagi sformułowania
zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza ograniczenia nowej zabudowy do możliwości powstania w danym miejscu jedynie obiektów tożsamych z już istniejącymi • zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza bezwzględnego obowiązku kontynuacji dominującej funkcji zabudowy występującej w obszarze analizowanym • zasada dobrego sąsiedztwa powinna być interpretowana urbanistycznie, gdyż jej celem jest zachowanie ładu przestrzennego
Skład orzekający
Jerzy Siegień
przewodniczący
Piotr Broda
sprawozdawca
Robert Sawuła
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady dobrego sąsiedztwa w kontekście zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej, a także szerokie rozumienie dostępu do drogi publicznej i pojęcia działki sąsiedniej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i może wymagać uwzględnienia kontekstu lokalnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu planowania przestrzennego i interpretacji kluczowych zasad, takich jak zasada dobrego sąsiedztwa, co jest istotne dla wielu prawników i inwestorów.
“Wielorodzinna zabudowa obok jednorodzinnej? NSA wyjaśnia kluczową zasadę planowania przestrzennego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.