II GSK 49/06

II GSK 49/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Rafał Batorowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6231 Dozór techniczny
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1397/05 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2005-10-26
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. S.A. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1397/05 odrzucającego skargę G. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 23 maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na eksploatację zbiornika ciśnieniowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 października 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1397/05 odrzucił skargę G. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 23 maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na eksploatację zbiornika ciśnieniowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż pismem z dnia 7 września 2005 r. pełnomocnik skarżącej Spółki adwokat S. M. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 20 września 2005 r., wpis nie został uiszczony, Sąd skargę odrzucił.
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniosła G. S.A., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a., przez przyjęcie, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie.
W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik G. S.A. wskazał, iż nigdy nie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy. Wbrew twierdzeniom Sądu, pismem z dnia 7 września 2005 r. Sąd wezwał do usunięcia braków Ministra Gospodarki i Pracy. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi pismem z dnia 2 sierpnia 2005 r. ale wśród wymienionych braków nie znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.
Autor skargi kasacyjnej zaskarżonemu postanowieniu postawił zarzut naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) tj. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a. poprzez niezgodne ze stanem faktycznym przyjęcie nieuzupełnienia braków formalnych skargi jako podstawy do jej odrzucenia.
Odnośnie tego zarzutu wypada po pierwsze podnieść, że w aktach sprawy znajduje się dowód doręczenia pełnomocnikowi G. S.A. wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie opłacenia wpisu od skargi (k. 1 akt Sądu I instancji). Pełnomocnik Spółki pismem z dnia 7 września 2005 r. został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł w terminie 7 dni i jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, wezwanie to zostało mu doręczone osobiście na adres prowadzonej kancelarii w dniu 13 września 2005 r.
Zgodnie z art. 77 § 1 p.p.s.a. odbierający pismo potwierdza odbiór i datę własnoręcznym podpisem. Zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania doręczone pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi S. M., jak już to zostało zauważone, zawiera zarówno datę jego doręczenia, jak i podpis odbierającego wraz z pieczątką kancelarii adwokackiej. Ocena prawna powyższej okoliczności jest o tyle niesprzeczna, iż pełnomocnik strony skarżącej w żaden sposób nie odniósł się do tego faktu i nie wyjaśnił, w jaki sposób możliwe jest, by Sąd dysponował potwierdzeniem osobistego odbioru wezwania z dnia 7 września 2005 r. (odrębne wezwania do uzupełnienia braków formalnych skierowane zostały w dniu 7 września 2005 r. zarówno do Ministra Gospodarki i Pracy, jak i pełnomocnika G. S.A.). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej brak jest jakichkolwiek odwołań do tego faktu, trudno bowiem uznać, by ograniczenie się do prostego zanegowania otrzymania wezwania mogło być wystarczającą podstawą uprawdopodobnienia niedoręczenia pisma procesowego w sytuacji, gdy Sąd otrzymał potwierdzenie jego osobistego odbioru.
Niepodważenie w sposób skuteczny we wskazanej sytuacji prawidłowości doręczenia wezwania (art. 77 § 1 w związku z art. 67 § 5 p.p.s.a.) powoduje, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postawiony w podstawie skargi kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie mógł odnieść zamierzonego skutku.
Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek odrzucenia skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Negatywny wynik badania przesłanki dopuszczalności skargi G. S.A. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 23 maja 2005 r., związany z nieuzupełnieniem przez pełnomocnika jej braku formalnego w wyznaczonym terminie, uznany być musi w związku z tym za prawidłowy, skoro wnoszący skargę kasacyjną nie podważył podstawy faktycznej takiej decyzji procesowej Sądu.
Odnosząc się do drugiego z zarzutów naruszenia prawa procesowego - art. 83 p.p.s.a. - stwierdzić należy, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw by uznać go za uzasadniony. Autor skargi kasacyjnej nie uzasadnił w sposób dostateczny, na czym jego zdaniem, polegało naruszenie art. 83 p.p.s.a., nie wskazał także zastosowanie którego z paragrafów tego przepisu, miałoby być przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli zważyć, iż przepis ten normuje między innymi kwestię zachowania terminu w przypadku, gdy ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, czy też szczegółową problematykę sposobu złożenia pisma przez żołnierza, osobę pozbawioną wolności lub członka załogi polskiego statku morskiego.
W takiej sytuacji, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi kasacyjnej, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi należy uznać za prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną.