II OSK 105/06

II OSK 105/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Czapska - Górnikiewicz
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący/
Zofia Flasińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Lu 589/05 - Wyrok WSA w Lublinie z 2005-09-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Wojciech Chróścielewski Sędziowie Maria Czapska-Górnikiewicz Zofia Flasińska (spr.) Protokolant Joanna Gołębiewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2005 r. sygn. akt II SA/Lu 589/05 w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 18 maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o przeznaczenie działki do zalesienia oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 września 2005 r. (sygn. akt II SA/Lu 589/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 18 maja 2005 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Ostrówek z dnia 16 marca 2005 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o przeznaczeniu działki do zalesiania.
Sąd I instancji ustalił, iż skarżąca domaga się wydania zaświadczenia, potwierdzającego przeznaczenie do zalesienia należącej do niej działki nr [...], położonej w miejscowości [...]. W ocenie Sądu rozstrzygnięcia wydane przez organy obu instancji są prawidłowe. Zgodnie z treścią § 14a ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 187, poz. 1929 z późn. zm.) do wniosku o przyznanie płatności składanego do dnia 31 grudnia 2005 r. dołącza się zaświadczenie potwierdzające, że przeznaczenie działek rolnych do zalesienia nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, iż z dołączonego do akt sprawy fragmentu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ostrówek z dnia 25 września 2004 r. wynika, iż działka skarżącej położona jest na terenie stanowiącym "obszary zabudowy mieszkaniowo – usługowej" oraz "przemysłu i składów". W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, iż wydanie przez organ żądanego zaświadczenia jest niemożliwe, ponieważ przeznaczenie działki skarżącej jest sprzeczne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i organy administracji słusznie odmówiły jego wydania.
W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego tj. § 14 a ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 187, poz. 1929 z późn. zm.) poprzez niewykazanie sprzeczności, jakie istnieją pomiędzy ustaleniami studium a treścią zaświadczenia, którego wydania ona się domaga oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 9, 10, 11, 77 § 1, 81, 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. i 217 k.p.a..
Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, iż właścicielka sąsiedniej działki o takim samym położeniu, oddalonej o 400 m, leżącej na tej samej linii, co należąca do niej działka otrzymała stosowne zaświadczenie, a ani organy administracji, ani Sąd nie odniosły się do tej okoliczności w uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć. Dlatego - zdaniem skarżącej – w przedmiotowej sprawie organy zaniechały podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.
Skarżąca wskazała również, iż wydany przez Starostwo Powiatowe wypis z rejestru gruntów potwierdza, iż jej działka jest działką orną i nadaje się do zalesienia. Ponadto działka ta jest położona w odległości 300 m od lasu ciągnącego się od wsi Leszkowice. Zdaniem J. K. organy orzekające w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przepis art. 217 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a. stanowi, iż organ administracji obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa oraz gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
W przedmiotowej sprawie przepis § 14a ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 187, poz. 1929 z późn. zm.) wymaga dołączenia do wniosku o przyznanie płatności związanych z zalesianiem gruntów składanego do dnia 31 grudnia 2005 r. zaświadczenia potwierdzającego, że przeznaczenie działek rolnych do zalesienia nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nietrafny podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji prawa materialnego tj. § 14 a ust. 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia poprzez niewykazanie sprzeczności pomiędzy treścią żądanego przez J. K. zaświadczenia a studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Z ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego wynika, iż w Gminie Ostrówek brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Gminy Ostrówek podjęła natomiast uchwałę Nr [...] z dnia 25 września 2004 r. w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ostrówek wraz z załącznikami w postaci tekstu "Studium" (załącznik nr 1) i rysunku "Studium" (załącznik nr 2). Zarówno z dołączonego do akt administracyjnych rysunku, jak i tekstu studium jednoznacznie wynika, iż działka nr [...], należąca do skarżącej J. K. jest w części przylegającej do drogi położona na terenach przeznaczonych pod obszary zabudowy mieszkaniowo-usługowej, a w pozostałej części na terenach przeznaczonych pod obszary przemysłu i składów.
Sąd I instancji słusznie stwierdził, iż w tej sytuacji dokonana przez organy obu instancji ocena, iż zaświadczenie o treści żądanej przez skarżącą byłoby sprzeczne z ustaleniami studium jest prawidłowa. Zawarte w skardze kasacyjnej twierdzenia skarżącej, iż z wypisu z rejestru gruntów wydanego przez Starostwo Powiatowe wynika, iż jej działka jest działką orną i nadaje się do zalesienia, a ponadto przedmiotowa działka znajduje się w odległości około 300 m od lasu ciągnącego się od wsi Leszkowice nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie. Przedmiotem oceny organu administracji było bowiem jedynie to, czy przeznaczenie działek rolnych do zalesienia nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, nie zaś to, jaki charakter mają obecnie te działki. Studium określa bowiem politykę przestrzenną gminy, w tym lokalne zasady zagospodarowania przestrzennego i zawarte w nim ustalenia decydują o przeznaczeniu danych terenów dla określonych celów. W tym przypadku działka skarżącej ma być przeznaczona częściowo pod obszary zabudowy mieszkaniowo-usługowej, a częściowo pod obszary przemysłu i składów, organ nie mógł więc wydać zaświadczenia sprzecznego z tymi ustaleniami studium.
W związku z powyższym należy zgodzić się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, iż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Ostrówek, odmawiające wydania skarżącej żądanego przez nią zaświadczenia odpowiada prawu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest zasadny również podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia wymienionych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania, ponieważ organy administracji wyjaśniły w sposób dostateczny stan faktyczny sprawy. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż organ administracji nie miał obowiązku przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, w celu ustalenia, z jakich powodów właściciel innej nieruchomości otrzymał żądane zaświadczenie oraz przedstawiania tych powodów w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Nie znajdując usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.