II OSK 1035/06

Naczelny Sąd Administracyjny2007-07-10
NSAAdministracyjneWysokansa
opłata planistycznawzrost wartości nieruchomościplan zagospodarowania przestrzennegodecyzja administracyjnapostępowanie administracyjnek.p.a.p.p.s.a.NSAWSAskarżący kasacyjny

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu wadliwej decyzji organu pierwszej instancji dotyczącej opłaty planistycznej.

Sprawa dotyczyła jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że opłata została ustalona prawidłowo. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił jednak wyrok WSA, stwierdzając, że Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę wadliwej decyzji organu gminy, która uchyliła własną decyzję po wniesieniu odwołań, naruszając tym samym przepisy k.p.a. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Poznaniu, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. o ustaleniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta była związana ze zmianą przeznaczenia nieruchomości i jej zbyciem przed upływem 5 lat od wejścia w życie planu zagospodarowania przestrzennego. WSA uznał, że przepisy Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania, a termin do wydania decyzji nie został przekroczony. Skarżący kasacyjnie zarzucili WSA naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego. Podnosili, że organ pierwszej instancji wydał dwie decyzje w tej samej sprawie po wniesieniu odwołań, uchylając własną decyzję w trybie art. 154 k.p.a., co było niedopuszczalne. NSA przyznał rację skarżącym, stwierdzając, że WSA powinien z urzędu zauważyć wadliwość decyzji organu gminy i uchylić zarówno decyzję SKO, jak i decyzje Burmistrza, aby umożliwić prawidłowe rozpoznanie sprawy w postępowaniu odwoławczym. W związku z tym NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd pierwszej instancji ma obowiązek z urzędu zauważyć wadliwość decyzji organu gminy, która poprzedzała decyzję zaskarżoną, jeśli ta wadliwość ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji, związany aktami sprawy, ma obowiązek z urzędu badać całokształt materiału dowodowego i dostrzec rażące naruszenia prawa, takie jak wydanie wadliwej decyzji uchylającej pierwotną decyzję po wniesieniu odwołań, co uniemożliwia prawidłowe rozpoznanie sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

p.p.s.a. art. 185 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 133 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 203 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 130 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 154

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.z.p. art. 36 § 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 36 § 6

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 36 § 7

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 36 § 9

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Argumenty

Skuteczne argumenty

WSA nie wziął pod uwagę całokształtu materiału dowodowego, w tym wadliwej decyzji organu gminy uchylającej własną decyzję po wniesieniu odwołań. Organ gminy wydał dwie decyzje w tej samej sprawie po wniesieniu odwołań, stosując niedopuszczalny tryb art. 154 k.p.a.

Odrzucone argumenty

Argumenty WSA dotyczące braku zastosowania Ordynacji podatkowej i nieprzekroczenia terminu do wydania decyzji (choć nie były one bezpośrednio przedmiotem skargi kasacyjnej, stanowiły podstawę oddalenia skargi przez WSA).

Godne uwagi sformułowania

Sąd pierwszej instancji miał obowiązek z urzędu /we własnym zakresie/ zauważyć, że zaskarżona decyzja jak też decyzja ją poprzedzająca organu pierwszej instancji, zostały poprzedzone wydaniem wadliwej i to w stopniu rażącym, decyzji organu gminy uchylającej pierwotną decyzję w tej samej sprawie po rozpoznaniu odwołań stron postępowania, w trybie art. 154 kpa.

Skład orzekający

Alicja Plucińska- Filipowicz

przewodniczący sprawozdawca

Andrzej Jurkiewicz

sędzia

Tomasz Zbrojewski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Obowiązek sądu administracyjnego do badania wadliwości decyzji organów niższych instancji, nawet jeśli nie były one bezpośrednio zaskarżone, oraz niedopuszczalność uchylania własnych decyzji przez organ pierwszej instancji po wniesieniu odwołań."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z opłatą planistyczną i wadliwym działaniem organu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe prowadzenie postępowania administracyjnego i jak sąd administracyjny może interweniować w przypadku rażących naruszeń proceduralnych, nawet jeśli pierwotny zarzut dotyczył innej kwestii.

Sąd administracyjny uchyla decyzję, bo organ gminy popełnił kardynalny błąd proceduralny!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OSK 1035/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Andrzej Jurkiewicz
Tomasz Zbrojewski
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II SA/Po 597/04 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2005-12-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Alicja Plucińska – Filipowicz ( spr.) Sędziowie Andrzej Jurkiewicz Tomasz Zbrojewski Protokolant Monika Dworakowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. R., J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Po 597/04 w sprawie ze skargi J. M., K. B., S. R., J. R. , X. R., M. E. , A. B., T. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuję sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz S. R. i J. M. kwotę 400 ( słownie: czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Po 597/04 po rozpoznaniu skargi J. M., K. B., S. R., J. R., X. R., J. E., A. B. i T. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] października 2003 r. o ustaleniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - dz. nr 35/6 położonej w obrębie T., Gmina P., o pow. 1.172 m2, w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zbyciem w drodze sprzedaży tej nieruchomości przed upływem 5 lat od daty wejścia w życie planu zagospodarowania - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że uchwałą nr XIV/132/99 z dnia 25 sierpnia 1999 r. Rada Miasta i Gminy P. ustaliła, że na obszarze obejmującym przedmiotową działkę nastąpiła zmiana przeznaczenia - z dotychczasowego pod zakładowy ośrodek wypoczynku pobytowego na cele mieszkaniowe. Nieruchomość tę właściciele zbyli aktem notarialnym z dnia 18 listopada 1999 r. Stosownie do art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 89, poz. 415/ wszczęto postępowanie zmierzające do pobrania jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek zmiany przeznaczenia terenu. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez właścicieli nieruchomości, organ odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji podzielając stanowisko organu pierwszej instancji co do tego, że został zachowany pięcioletni termin do wydania decyzji.
W skardze wniesionej na powyższą decyzję podniesiono, iż w sprawie mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za niezasadną stwierdzając, iż nie jest słuszny zarzut odnoszący się do stosowania w sprawie Ordynacji podatkowej, które to przepisy nie mają zastosowania. Powołał się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r. sygn. akt OSK 520/04. Uregulowanie zawarte w art. 36 ust. 6 i 7 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje dla dochodzenia przedmiotowej opłaty termin pięcioletni od dnia, w którym nastąpiła zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś termin ten nie został w sprawie przekroczony. W kwestii stosowania art. 35 kpa nakładającego obowiązek działania bez zbędnej zwłoki - Sąd wskazał, że art. 36 ust. 9 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nakazuje ustalenie opłaty w drodze decyzji bezzwłocznie, przy czym norma ta ma charakter dyscyplinujący organ.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli S. R. i J. M., reprezentowani przez radcę prawnego Z. G., zarzucając naruszenie art. 133 ( 1 i art. 134 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", mające istotny wpływ na wynik sprawy, przez nie wzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, że postępowanie w sprawie zostało "wszczęte w styczniu 2003 r.", "po czym w dniu 7.10.2003 r." została wydana decyzja organu pierwszej instancji. Od tej decyzji odwołanie wnieśli S. R., J. M. i K. B. W dniu 29 października 2003 r. Burmistrz Miasta i Gminy P. wydał "w przedmiotowej sprawie dwie decyzje, a mianowicie decyzję nr [...]", uchylającą własną decyzję z dnia [...] października 2003 r. z naruszeniem powołanego w tej decyzji przepisu art. 154 kpa oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynikającej m. in. z art. 15 i 127 kpa w zw. z art. 130 ( 1 i 138 ( 1 kpa. Sąd nie dostrzegł, że niedopuszczalne było wydanie w tej samej dacie i w tych samych okolicznościach drugiej decyzji - nr [...] ponownie ustalającej opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Burmistrz Miasta i Gminy zobowiązany był bowiem nadać prawidłowy bieg odwołaniom stron postępowania. Powyższe naruszenia prawa winny skutkować uchyleniem przez Sąd pierwszej instancji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz obu decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w P. z dnia [...] października 2003 r. Tak też uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w odniesieniu do decyzji orzekających w sprawie przedmiotowej opłaty planistycznej dotyczącej trzech innych działek skarżących w takim samym stanie prawnym i faktycznym wydał w dniach 13 grudnia 2005 r. /sygn. akt II SA/Po596/04, 11 stycznia 2006 r. /sygn. akt II SA/Po 598/04/ i 23 stycznia 2006 r. /Sygn. akt II SA/Po 535/04/ wyroki uchylające decyzje organów obu instancji. Jedynie w niniejszej sprawie został wydany wyrok oddalający skargę, przy czym Sąd nie odniósł się do pozostałych spraw powołanych wyżej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie.
Jako podstawę skargi kasacyjnej powołano naruszenie art. 133 ( 1 i art. 134 ( 1 ppsa, mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zwraca się uwagę na to, że tym samym Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu zostały wydane wyroki uchylające decyzje administracyjne wydane w sprawie przedmiotowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wynikającej z unormowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powodującego, odnoszące się do innych działek skarżących położonych na tym samym terenie, z tej przyczyny, że organ administracji publicznej /organ gminy/ zamiast przekazać odwołania od własnej decyzji do rozpoznania organowi drugiej instancji, wydał decyzję uchylającą swoją decyzję stosując tryb przewidziany w art. 154 kpa, który w tej sytuacji był niedopuszczalny, a następnie wydał nową decyzję, czego nie dostrzegł organ odwoławczy wydając decyzję zaskarżoną następnie do sądu administracyjnego.
W ocenie rozpatrującego skargę kasacyjną Naczelnego Sądu Administracyjnego rację mają skarżący, iż stosownie do art. 133 ( 1 ppsa i 134 ( 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dysponując aktami sprawy administracyjnej, z których jednoznacznie wynika stan sprawy przedstawiony przez skarżących, nie będąc związany zarzutami podniesionymi w skardze, miał obowiązek z urzędu /we własnym zakresie/ zauważyć, że zaskarżona decyzja jak też decyzja ją poprzedzająca organu pierwszej instancji, zostały poprzedzone wydaniem wadliwej i to w stopniu rażącym, decyzji organu gminy uchylającej pierwotną decyzję w tej samej sprawie po rozpoznaniu odwołań stron postępowania, w trybie art. 154 kpa. Uchyleniu przez Sąd pierwszej instancji podlegać zatem powinny zarówno decyzja zaskarżona i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, jak również poprzednie decyzje organu pierwszej instancji wydane po wniesieniu odwołania od pierwszej decyzji wydanej w sprawie przez organ gminy. Było to konieczne w tym celu, aby umożliwić prawidłowe rozpoznanie sprawy w postępowaniu odwoławczym.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku z mocy art. 185 ( 1 ppsa. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 ppsa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI